Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

1000 μ -12 ---- Η ΑΡΧΗ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ προηγουμένων
 
O Amαro o Βολιβιανός οδηγός του αυτοκινήτου που ήρθε να πάρει τον Παύλο και την Κάλι, από το El Camino de la Muerte, αποδεικνύεται εχθρός της. Ναρκώνει την Κάλι και λέει στον Παύλο ότι θα πάνε σε ένα κρησφύγετο να απαλλαχτούν από τις νανοσυσκευες παρακολούθησης που έχουν.  Του λέει επίσης ότι έχει ταξιδέψει (ο Παύλος) στο μέλλον και ότι είναι ο μόνος που το έχει καταφέρει αυτό μέχρι τώρα. Όλοι οι άλλοι γυρίζουν κάπου στο παρελθόν και επιστρέφουν μετά μέχρι την εποχή τους, στο δικό τους παρόν. Δεν μπορούν να πάνε σε ένα χρονικό για αυτούς μέλλον.  

 
Την ίδια περίπου ώρα, στην Ελλάδα, στο διαμέρισμα του Παύλου, η Νάντια εξηγεί στη Μάρω πως πρέπει να αντιμετωπίσουν την Κάλι, αρχηγό της αντίπαλης φατρίας που έρχεται να σκοτώσει τη Νάντια και ενδεχομένως και την Μάρω. Η Κάλι έρχεται μαζί με τον Λοτ, επίσης από μέλλον, και δύο ντόπιους κακοποιούς που δουλεύουν για τον Λοτ. Η Νάντια κρύβεται η Μάρω πάει να ανοίξει την πόρτα που χτυπά. 

  
Αθήνα – Διαμέρισμα Παύλου

Ανοίγοντας την πόρτα η Μάρω έγιναν μερικά πράγματα που δεν κατάλαβε πως έγιναν. Βρέθηκε κολλημένη με τα πλάϊ στον τοίχο του χωλ με ένα άνδρα να την κρατά με το ένα του χέρι στο λαιμό και με το άλλο πίσω, στη μέση πιέζοντας την περιοχή του κόκκυγα. 


Το αριστερό χέρι του ξανθού άνδρα στο λαιμό της, αυτό μόνο μπόρεσε να δει με την άκρη του ματιού της από αυτόν, την έσφιγγε έτσι που της προκαλούσε ζάλη. Στραγγαλιστική λαβή στις καρωτίδες, το ήξερε από το Τae Kwo Do.

Ο Λοτ,  ήταν σίγουρη πως αυτός ήταν, μπορούσε να την ρίξει λιπόθυμη όποτε ήθελε ή και να την πνίξει αν έσφιγγε λίγο ακόμα.  Ταυτόχρονα τα πόδια της είχαν παραλύσει όπως και τα χέρια της. Αυτό δεν ήξερε πως γινόταν, κάποια νεύρα θα πίεζε ο Λοτ στη σπονδυλική της στήλη με το άλλο χέρι. Δεν μπορούσε να τον δει καλά αλλά είδε ότι είχε βγάλει τα παπούτσια του. Και πάλι της έριχνε περισσότερο από ένα κεφάλι.

Η Πόρτα πίσω της είχε κλείσει. Όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα, πριν προλάβει να ρωτήσει ποιός είναι για να κερδίσει χρόνο, ή να βάλει μία φωνή.

«Ψάξτε το διαμέρισμα !»  Άκουσε μία γυναικεία φωνή «και μη πάτε να τα βάλετε με όποια δείτε. Θα σας σκοτώσει πριν το καταλάβετε. Πυροβολείστε στο ψαχνό αν θέλετε να ζήσετε. Και μη χωριστείτε... Να πηγαίνετε και οι δύο μαζί, να καλύπτετε διαφορετικό χώρο με τα μάτια σας και με τα όπλα σας ο κάθε ένας. Είναι πολύ επικίνδυνη» 

Η Μάρω είδε δυο πανύψηλους άνδρες να προχωρούν αργά και διστακτικά προς τα μέσα. Κρατούσαν περίστροφα με γεμιστήρες, τα είχε δει η Μάρω σε έργα πολλές φορές. Ύστερα από ένα λεπτό μία κανθοκάστανη γυναίκα εμφανίστηκε μπροστά της. Φορούσε  ένα φαρδύ μαύρο παντελόνι, μία πράσινη μπλούζα και ήταν ξυπόλυτη. Προφανώς είχε βγάλει και αυτή τα παπούτσια της.  Έτσι ήταν λίγο πιο κοντή από την Μάρω.

«Τι πάθανε και βγάζουν τα παπούτσια τους ;» αναρωτήθηκε η Μάρω. «Κανένα είδος τελετουργικού ; H Νάντια δεν τα είχε βγάλει»

«Λοιπόν κούκλα ;» της είπε η Ελίνα κοιτώντας την στα μάτια. Η Μάρω ήταν σίγουρη ότι αυτή ήταν. «Που πήγε η παρέα σου ; »

«Μη τους κοιτάς στα μάτια... » θυμήθηκε η Μάρω τα λόγια της Νάντιας. Ήταν αργά... ούτε ένα δέκατο του δευτερολέπτου δεν πέταξε η ματιά της προς την βεράντα... Για την Ελίνα ήταν αρκετό. Ένα χαμόγελο απλώθηκε στα χείλη της.

«Πήγαινε ! » είπε στο Λοτ δείχνοντας του την βεραντόπόρτα . «Και προσεκτικά ! σε περιμένει ! Εχει πλεονέκτημα εκεί που κρύφτηκε»

«Και μ' αυτή ; » ρώτησε ο Λοτ χωρίς να χαλαρώσει την πιεση στο λαιμό και στη πλάτη της Νάντιας. 

«Άσε την σε μένα. Θα παίξω λίγο μαζί της μπας και ξέρει κάτι... άστη μου με τα μούτρα στο τοίχο...»

Ο Λοτ γύρισε τη Μάρω σαν άψυχη κούκλα... Τώρα ένοιωθε το αριστερό της μάγουλο να πιέζεται στη σκληρή επιφάνεια του τοίχου. Αμέσως μετά όμως ένοιωσε ελεύθερη. Πήγε να γυρίσει όταν άκουσε την φωνή της Ελίνας να συνοδεύει μία κλωτσιά στο αριστερό της νεφρό.

«Είμαι πίσω σου. Αν κουνηθείς χωρίς την άδεια μου θα σε σακατέψω για πάντα. Μπορώ να το κάνω πριν καν σκεφθείς να κουνηθείς, ένα δάχτυλο του ποδιού μου ή του χεριού μου φτάνει ! Αν είσαι έξυπνο κορίτσι μη το δοκιμάσεις»
 

«Έβγαλαν τα παπούτσια τους για να κλωτσούν πιό εύκολα» σκέφθηκε μέσα στον πόνο της η Μάρω. Είδε τον Λοτ να πλησιάζει προσεκτικά την μπαλκονόπορτα. Κάτι έπρεπε να κάνει, να τους αποσπάσει κάπως την προσοχή...

«Μη με πειράξετε... » είπε με τρεμάμενη φωνή. «Θα σας πω ότι ξέρω... ότι μου είπε πριν φύγει... Δε ξέρω  ποιά είναι... Μπήκε ξαφνικά και...»

Μιλώντας η Μάρω ο Λοτ κοντοστάθηκε για μια στιγμή και μετά συνέχισε. Ειχε φθάσει πια στην πόρτα της βεράντας. Η Ελίνα είχε γυρίσει και παρακολουθούσε τη φοβισμένο κοπέλα που έτρεμε...

Ο Λοτ είχε σχεδόν αγγίξει την πόρτα της βεράντας όταν πάγωσε... Ήταν όμως αργά... Η Μάρω δεν κατάλαβε τι έγινε... την μία στιγμή ο Λοτ πήγαινε προς την βεραντόπορτα την άλλη ήταν κάτω στο χαλί, ένα μπλέ παντελόνι είχε ξεπροβάλει ακαριαία πίσω από την πολυθρόνα σαν φίδι και τον είχε ρίξει κάτω. Ακούστηκε ένας ήχος και η Μαρω είδε το σώμα του Λοτ να κάνει ένα σπασμό και να μένει ακίνητο στο χάλι.

Όλη η σκηνή είχε κρατήσει δυό δευτερόλεπτο. Τώρα πίσω από την πολυθρόνα δεν φαινόταν τίποτα, εκτός από το ακίνητο σώμα του Λοτ.   

 «Δεν είχε βγεί έξω ! Με χρησιμοποίησε για να τους μπερδέψει» σκέφθηκε η Μάρω νοιώθοντας μία άγρια χαρά. «Ήξερε ότι θα κοιτούσα ενστικτωδώς στη βεράντα και θα ότι θα το καταλάβαιναν»

Η Ελίνα βλέποντας τον Λοτ ακίνητο έβγαλε μία κραυγή. Ασυναίσθητα κοίταξε προς τον ακίνητο Λοτ. Η απειλή που έπρεπε να αντιμετωπίσει ήταν εκεί, όχι η τρομαγμένη κοπέλα που έτρεμε και κόντευε να κατουρηθεί από το φόβο της    

Αυτό ήταν και το λάθος της... Η Μάρω κατάλαβε περισσότερο παρά είδε την στιγμιαία χαλάρωση της Ελίνας. Και ήξερε που στεκόταν η Ελίνα πίσω της, την έβλεπε με την άκρη του ματιού της. Δεν θα είχε άλλη ευκαιρία... «κτύπα χαμηλά» οι δυό λέξεις της Νάντιας είχαν χαραχτεί στο μυαλό της. Το δεξί πόδι της Μάρως τινάχτηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε και έδωσε ένα "τι τσάγκι" με το δεξί της πόδι (Σ.τ.Σ κλωτσιά προς τα πίσω του Tae Kwo Do) με όλη της τη δύναμη στο αριστερό πόδι της Ελίνας, μπροστά από τον αστράγαλο.  

Την ίδια ώρα που η Ελίνα έβγαλε μία κραυγή πόνου, χτύπησε την Μάρω  στη πλάτη. Αλλά η Μάρω είχε μετακινηθεί, η γροθιά της Ελίνας την είχε βρει μερικούς πόντους πιό αριστερά από ότι χρειαζόταν για να είναι το χτύπημα θανατηφόρο. Προκάλεσε όμως στην Μάρω ένα φοβερό πόνο στη περιοχή του σηκωτιού, πόνο που της έκοψε την ανάσα.

Η Ελίνα σήκωσε το χέρι της να δώσει το επόμενο δευτερόλεπτο το δεύτερο και τελειωτικό χτύπημα στη Μάρω που είχε παραλύσει από τον πόνο. Όλο της το μένος είχε τώρα επικεντρωθεί σε αυτή τη μελαχρινή που την είχε ξεγελάσει κάνοντας την φοβισμένη, και που ήξερε Tae Kwo Do. 


Δεύτερο λάθος... Ενα ξανθό βέλος πετάχτηκε πίσω από τον καναπέ. Η Μάρω την είδε - όσοι πρόλαβε - να παίρνει μία περιστροφή στον αέρα και να βουτά πάνω στην Ελίνα. Ταυτόχρονα οι δύο κακοποιοί ξεπρόβαλαν σαστισμένοι. Στο σύμπλεγμα της Νάντιας με την Ελίνα δεν ρίσκαραν να ρίξουν, έριξαν στην Μάρω.

.... Η οποία όμως δεν ήταν πια εκεί. Συγκρατώντας τον πόνο της άφησε το κορμί της να πέσει στο χαλί, πριν οι σφαίρες των κακοποιών χτυπήσουν τον τοίχο εκεί που ήταν η Μάρω κλάσματα του δευτερολέπτου πριν.

Ένα "Ντόλιο Τσάγκι" (γυριστή κλωτσιά με το πάνω μέρος του ποδιού) έκανε το ένα πιστόλι να πεταχτεί στον αέρα ενώ ο ξαφνιασμένος κακοποιός έβγαζε μία κραυγή πόνου. Η Μάρω τον αγνόησε ο δεύτερος κακοποιός ήδη την σκόπευε. Πυροβόλησε αλλά όχι την Μάρω... Γιατί με το δεύτερο "Ντόλιο Τσάγκι" της μελαχρινής αμαζόνας στον αστράγαλό του έχασε την ισορροπία του και πυροβόλησε το ταβάνι.

Η Μαρω βρέθηκε πάνω του σαν πεινασμένο αγρίμι. Ο αγκώνας της κατέβηκε με ορμή στο πρόσωπο του. Ακούστηκε ένας κρότος από κόκαλα που σπάζουν και ο κακοποιός έμεινε αναίσθητος με το σαγόνι του σπασμένο.

Ο δεύτερος όμως κακοποιός έπεσε πάνω της. Ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι την έκανε να ζαλιστεί και να πέσει κάτω. Μέσα σε ομίχλη είδε την Νάντια να στριφογυρίζει στο πάτωμα ανταλλάσσοντας με την Ελίνα χτυπήματα, τον κακοποιό να την σημαδεύει με το πιστόλι... Με όση δύναμη της είχε απομείνει έπιασε ένα πεσμένο στο χαλί τασάκι και του το πέταξε. 



Δεν τον πέτυχε... Ο κακοποιός όμως σάστισε, κοίταξε να το αποφύγει, ανέβαλε για λίγο τον πυροβολισμό του. Την ίδια στιγμή η Μάρω σηκώθηκε στα γόνατα τας και  πιάνοντας τον πεσμένο κάτω καλόγερο τον χρησιμοποίησε σαν μακρύ κοντάρι για να χτυπήσει τα γόνατα του κακοποιού. Τα πόδια του μεγαλόσωμου άνδρα λύγισαν, ένα δεύτερο χτύπημα με τον καλόγερο στο κεφάλι τον άφησε ακίνητο... 

Την ίδια ώρα η Ελίνα έβγαλε μία κραυγή πόνου καθώς ένα χτύπημα της Νάντιας την είχε ρίξει μισό μέτρο πίσω. Πριν προλάβει η Νάντια να ορμήξει η Ελίνα κύλισε προς την πόρτα, πετάχτηκε, την άνοιξε και βρέθηκε έξω από το διαμέρισμα. Η πόρτα έκλεισε πίσω της. Όταν η Νάντια την άνοιξε η Ελίνα δεν φαινόταν πουθενά.

Η Νάντια γύρισε και μπήκε μέσα... «Δεν πήγε και άσχημα» μουρμούρισε κρύβοντας το λαχάνιασμά της. «Αν και θα μπορούσαμε και καλύτερα...»

Την ίδια ώρα έπεσε κάτω ! Η Μάρω με μία κραυγή έκπληξης έπεσε πάνω της. Είχε δει τον ένα κακοποιό που τον είχε χτυπήσει με τον καλόγερο να είναι πίσω από τη Νάντια και να σηκώνει το χέρι του να πυροβολήσει.

Βλέποντας ο κακοποιός ότι αστόχησε και ότι είχε να τα βάλει με δυό εξασκημένες γυναίκες άνοιξε την πόρτα και εξαφανίστηκε από τις σκάλες. Και να χτύπαγε την μία από την άλλη δεν θα γλύτωνε. Δεν είχε πληρωθεί να ρισκάρει τόσο... 


«Λοιπόν όπως έλεγα» είπε η Νάντια γελώντας, στην Μάρω που είχε πέσει πάνω της «δεν τα πήγαμε άσχημα... Και βοήθησες πολύ σε αυτό...Περισσότερο από ότι περίμενα...  Αλλά έχουμε ένα πρόβλημα..» 

«Τι έγινε ;» είπε σαστισμένα η Μάρω... μέσα στη σαστιμάρα της δεν είχε προσέξει της έκφραση της Νάντιας.

«Είσαι τόση ώρα πάνω μου...  Δεν πρέπει να σηκωθούμε ; ο κίνδυνος πέρασε...»

«Συγνώμη...» είπε η Μάρω αμήχανα ενώ ελευθέρωνε τη Νάντια και σηκωνόταν. «Έπεσα πάνω σου, να σε γλυτώσω... μετά... μετά αυτός έφυγε ... ετοιμαζόμουν να σηκωθώ... »

«Μάρω...» είπε η Νάντια τρυφερά καθώς σηκωνόταν και αυτή.

«Έλα τι θες...» είπε η Μάρω αποφεύγοντας το βλέμμα της Νάντιας. «Λέγε...»

«Κοκκινίζεις υπέροχα...»


Συνεχίζεται... 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου