Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΟ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Στο ποίημα (αν μπορεί κανείς να το πεί έτσι !) που ακολουθεί,  η επιλογή του χρώματος των μαλλιών έγινε καθαρά για λόγους ομοιοκαταληξίας. 
Πράσινο = χαρτονόμισμα των 100 Ευρώ.


Στο ταβάνι αραχτός, του τσιγάρου ο καπνός,
και στον τοίχο ζωγραφιά με βαποράκι.
Δεν την πρόσεχε κανείς, ούτε ο τύπος της ξανθής,
που’ ταν πρώτος στον καυγά και στο καμάκι.

Στο ποτήρι ο λεκές, που’ χε μείνει από τα χτές,
στου κρασιού τ' απομεινάρια είχε πέσει.
Δεν τον πρόσεχε κανείς, μήτε ο τύπος της ξανθής,
που ‘χε βάψει το μαλλί της για ν’ αρέσει.

Στο μπλου τζην κολαριστά,δύο πράσινα σκαστά,
η ταρίφα για τις άνω των σαράντα.
Δεν τα πρόσεχε κανείς, μόνο ο τύπος της ξανθής,
Που ‘χε μπει στα μουλωχτά απ’ την βεράντα.

Στη φλοκάτη τη λιλά, στεναγμοί και τραλαλά
δίπλα ρούχα καταπώς τα είχαν βγάλει.
Δεν τα πρόσεξε κανείς, μόνο ό άντρας της ξανθής
Που ερχόταν με το χέρι στη σκανδάλη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου