Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

1000 μέτρα. Κεφάλαιο 20

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20

Βολιβία. Περιοχή Λα Παζ, στην «Κοιλάδα των Κεραυνών»

Σύντομη περίληψη : Ο Παύλος είναι με την Eneninda, τον Μαουρίτσιο, τον Κάσα και τον Αμάρο στο καταφύγιο τους στην κοιλάδα των κεραυνών. Ετοιμάζονται να υποδεχθούν την Νάντια και την Μάρω όταν δέχονται επίθεση από την ομάδα της Ελίνας. 

O Παύλος άρχισε να τρέχει πίσω από την Eneninda. Πίσω του στη μεταλλική πλατφόρμα τα λαμπάκια έγιναν πράσινα. Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν κάτι αχνά ανθρώπινα περιγράμματα που μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα πήραν την μορφή της  Νάντιας και της Μάρως.

Με το που πάτησε η Νάντια στο κρυσφήγετο είδε την ένταση και κατάλαβε. «Μαουρίτσιο, ετοιμάσου για βιοχημική αντεπίθεση δημιουργίας διαδρόμου φυγής» διέταξε κοφτά αφού συμβουλεύτηκε για μερικά λεπτά τις οθόνες και τις ενδείξεις των συσκευών μπροστά της. Η Μάρω που δεν είχε συνέλθει εντελώς κοίταζε γύρω της αμήχανα. 


«Αν δεχθείτε επίθεση από κοντά ενεργοποίησε τα αέρια ψυχοτρόπων και τους νευρωνικούς αναστολείς» είπε η Νάντια. «Αλλιώς να αποφύγετε άμεση εμπλοκή. Μέχρι τότε να απαντάτε μόνο με παραλυτικές ακτίνες μεσαίας δράσης» είπε κοφτά. «Θέλω να νομίζουν πως θα προσπαθήσουμε να διαφύγουμε από τον αέρα  ή ότι θα κλειστούμε εδώ και θα κρατήσουμε άμυνα»

«Δεν θα πάτε στο 4 ;» ρώτησε ο Μαουρίτσιο. «Εκεί έστειλα τον Παύλο και την Eneninda. Θα είναι ασφαλείς»

«Και ποντίκια στη φάκα» όπως λένε οι περασμένοι. «Κάνε αυτά που σου λέω, η Ελίνα πρέπει να φτάνει ή να έφτασε τώρα που μιλάμε, είδα την ενεργειακή μεταβολή εδώ» έδειξε σε μία οθόνη. «Μετά κρατείστε το μέρος ! Με παραλυτικές ακτίνες στη μεγίστη ένταση και σφαιρικούς κεραυνούς. Αν σπάσει η άμυνα, αποφάσισε εσύ για τη συνέχεια. Ίσως να πάτε εσείς στο 4 αν χρειαστεί., Θα αποθαρρυνθούν νομίζοντας πως φύγαμε, κάποιοι θα μας κυνηγήσουν αλλού, τους άλλους θα τους κρατήσετε όπως σας λέω μακριά από εδώ χωρίς πρόβλημα. Αργά ή γρήγορα θα υποχωρήσουν. Τότε πάρε ότι χρειάζεται, κατάστρεψε το μέρος εδώ και ειδοποίησε με που θα πάτε»

«Καλό το σχέδιο»  είπε ο Μαουρίτσιο. «Θα ενημερώσω την Eneninda να σας συναντήσει στο 1»

«Πες της μόνο να πάει στο 1, τίποτε άλλο. Θα καταλάβει. Θα παρακολουθούν ήδη τις επικοινωνίες μας, είναι πιό καλοί από εμάς σε αυτό. Θα σε ειδοποιήσω εγώ στέλνοντας μήνυμα στην κεραία που φοράς. Ρύθμισε την σε κωδικοποίηση υποεγκεφαλικων θήτα, δεν μας την έχουν σπάσει ακόμα αυτή. Στο κανάλι οπτικοηχητικής αντήχησης 12».

«Εντάξει. Να ενεργοποιήσω τον δίσκο ;»

«Ναι ! Πρέπει να φαίνεται ότι με αυτόν θα φύγουμε. Ενεργοποίησε και τα δύο ρομπότ πλοήγησης που έχει μέσα. Αν τύχει και καταστραφεί το ένα να οδηγεί το άλλο. Θα μας κυνηγήσουν, θέλω τον δίσκο να κάνει ελιγμούς αποφυγής σαν να είμαστε μέσα και να δίνω εντολές. Γι αυτό προγραμμάτισε την αντιληπτική τους ικανότητα και την ικανότητα διαφυγής στο μέγιστο. Ρίξε πιο χαμηλά άλλες ικανότητες τους, αυτές που δεν μας ενδιαφέρουν αυτή τη στιγμή. Δώσε τους προορισμό το καταφύγιο μας στο Έβερεστ. Ειδοποίησε να το περιμένουν. Εγώ θα ακολουθήσω το πρωτόκολλο TE-2. Κατάλαβες τι εννοώ...»

«Μείνε ήσυχη. Αν και... Τέλος πάντων, εσύ είσαι αρχηγός. Έχουμε τα τελευταία μοντέλα δίσκου και ρομπότ, δεν το ξέρουν. Δεν μας φτάνουν οι δίσκοι καταδίωξης που έχουν εδώ. Όλα θα πάνε όπως θέλεις. Θα κάνω ότι μπορώ»

«Το ξέρω» είπε η Νάντια αγκαλιάζοντας τον Μαουρίτσιο και χτυπώντας  τρυφερά στην πλάτη. «Και μη φοβάσαι, ξέρω τι κάνω, θα την προσέχω την αδελφούλα σου»

«Ευχαριστώ» είπε ο Μαουρίτσιο όπως η Νάντια τον άφηνε «...αν και μπορεί να προσέχει τον εαυτό της. Να ρωτήσω και κάτι άλλο πριν φύγεις πάλι ; Η Ζήρα είναι καλά ;»

«Θα την δεις σύντομα ελπίζω και θα σου το πει η ίδια» γέλασε η Νάντια. «Άξια, πάντα όμορφη και σε περιμένει. Λοιπόν... αρχηγός και πάλι εσύ εδώ... μέχρι που να βρεθούμε πάλι... Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα και δεν σας είδα όλους περισσότερο, δεν περίμενα αυτή την εξέλιξη. Ίσως αργότερα... όταν τελειώσει αυτή η ιστορία... Για το Καλό Παντού και Πάντοτε Μαουρίτσιο» τον χαιρέτησε φέρνοντας δείκτη και μέσο δάχτυλο στην καρδιά της και μετά στον δεξί της κρόταφο.

«Για το Καλό Παντού και Πάντοτε Νάντια» την χαιρέτησε ο Μαουρίτσιο με τον ίδιο τρόπο. Μετά στράφηκε στους υπόλοιπες και άρχισε να δίνει διαταγές.

«Μάρω ! από εδώ !» είπε η Νάντια καθώς έπαιρνε το ανηφορικό μονοπάτι που έβγαζε στην καλύβα πάνω τους.

Η Μάρω την ακολούθησε μηχανικά. Δεν είχε συνέλθει ακόμα από την πρώτη της τηλεμεταφορά, τόσα πολλά γίνονταν γύρω της, τόσο γρήγορα...

Ύστερα από δυό λεπτά η Νάντια σταμάτησε και κοίταξε πίσω της. Είδε την Eneninda με τον Παύλο να έρχονται. Ησυχασμένη πίεσε μία εξοχή του βράχου. Ο βράχος παραμέρισε και φάνηκε μία μικρή μεταλλική πλάκα με τέσσερα ψηφικά ρολόγια, μία μικρή οθόνη και ένα μικρό πληκτρολόγιο. Η Νάντια πάτησε μερικά πλήκτρα, παρατήρησε τις ενδείξεις και στο τέλος πάτησε ένα κίτρινο κουμπί στο κάτω μέρος της πλάκας. Ένας ήχος ακούστηκε...  Η γη άρχισε να τρέμει και δυό μέτρα δίπλα από την καλύβα άνοιξε. Μέσα σε  ένα κύμα αέρα ένας πελώριος σφαιρικός μεταλλικός όγκος σε ασημί χρώμα βγήκε και αιωρήθηκε ένα μέτρο από το έδαφος.

«Είχαν δίσκο ;» ακούστηκε η φωνή της Ελίνας διακόσια μέτρα πιό κάτω. «Και κανείς άχρηστος εδώ δεν το ήξερε ; Μα την κόλαση της Ίβηρ, αν ξεφύγουν  θα σας στείλω όλους εδώ τροφή στους αμμοπάνθηρες του Νταλ !!  Σταματείστε το !!»  Πεσμένη στο έδαφος, καλυμένη πίσω από ένα μεγάλο δένδρο κρατούσε μία μικρή οθόνη πλακέτα SJ-4 που έμοιαζε με i-Pad (Σημείωση GiP : αφιέρωμα στον Steven Jobs !! :) και έδειχνε την καλύβα και τον γύρω χώρο. «Θέλω τον Παύλο ζωντανό. Ενεργοποιείστε όχημα καταδίωξης !»

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την φράση της και η ασημένια σφαίρα ανέβηκε στα διακόσια περίπου μέτρα, άρχισε να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της έκανε μερικούς ελιγμούς για να αποφύγει τις ακτίνες εγλωβισμού που του έριχναν από την ομάδα της Ελινας και μετά με ιλιγγιώδη ταχύτητα χάθηκε προς το Βορρά κερδίζοντας συνέχεια ύψος. Μερικοί ντόπιοι, κάποιοι φωτογράφοι, αεροπλάνα  και τα Βολιβιανά ΜΜΕ θα μιλούσαν πάλι για άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα...

Η Ελίνα κοίταξε τον ιπτάμενο δίσκο να χάνεται στον ουρανό και βλαστήμησε πάλι. «Θα το φτάσουμε !» ακούστηκε η Κάλι που σύρθηκε δίπλα της. «Ένας δικός μας δίσκος καταδίωξης φεύγει σε μισό λεπτό από το καταφύγιο Ν3 στο Περού. Θα το οδηγεί η Ντερ, είναι το καλύτερο ρομπότ καταδίωξης που έχουμε φέρει εδώ, δεν εμπιστεύομαι άλλο να κυνηγήσει τη Νάντια. Εκτός αν διατάξεις να έρθει από εδώ και να το οδηγήσεις εσύ !»

«Ακόμα δεν ήρθα και βιάζεσαι να με ξεφορτωθείς ; Έπρεπε να είχατε τον δίσκο με τη Ντερ εδώ, χάσαμε πολύτιμο χρόνο... Ρίξτε ακτίνες υποθερμικής αναγνώρισης ανθρώπινης δραστηριότητας στην καλύβα και στον γύρω χώρο, μέχρι 3 μέτρα κάτω από το έδαφος. Θέλω να δω αν έμεινε κανένας μέσα στο καταφύγιο τους ή έφυγαν όλα τα στελέχη μαζί με τη Νάντια και τον Παύλο»

«Να επιτεθούμε ;» ρώτησε η Κάλι. «Είμαστε περισσότεροι και καλά ετοιμασμένοι για επίθεση»

Η Ελίνα σκέφθηκε μια στιγμή. «Οι μαχητές τους έξω δεν με απασχολούν» είπε τελικά.   Εμάς περιμένουν να πλησιάσουμε, δεν επιτίθενται. Δώσε εντολή στους δικούς μας να μην επιτεθούν μέχρι να διατάξω αλλιώς. Μπορεί να έχουν βιοχημικά. Αν κάποιοι προσπαθήσουν να διαφύγουν να ενημερωθώ αμέσως.  Τα στελέχη με ενδιαφέρουν και ο δίσκος. Κουνήσου !!»

Μέσα στην σπηλιά, η Νάντια έκανε μερικά βήματα εμπρός και σταμάτησε πάλι. «Όχι μαζί μας» είπε στην Eneninda που μαζί με τον Παύλο τους είχε σχεδόν φτάσει και ετοιμαζόταν να χαιρετήσει. «Θα φανεί η ενεργειακή απώλεια στις συσκευές τους. «Φύγε εσύ με τον Παύλο πρώτα και εμείς ακολουθούμε»

«Μα ούτε μια κουβέντα...» είπε ο Παύλος ενώ η Νάντια πατούσε ένα δεύτερο κόκκινο κουμπί βλέποντας την Eneninda να γνέφει καταφατικά και να σταματά σε ένα ορισμένο σημείο κάνοντας και τον Παύλο να σταματήσει. Ένα πράσινο φως έλουσε την Eneninda και τον Παύλο, τα σώματα τους αχνοφάνηκαν για λίγα δευτερόλεπτα και μετά χάθηκαν.

Η Μάρω την κοίταζε σαν χαμένη. «Έφυγαν ;» είπε στη Νάντια με σιγανή και κουρασμένη φωνή. «Θα φύγουμε και μεις ; Που πάμε πάλι ;»

«Κάπου που θα είμαστε όλοι μαζί και θα σταματήσουμε να τρέχουμε για λίγο» είπε η Νάντια ενώ την τραβούσε να σταθούν στο ίδιο σημείο που ήταν η Eneninda με τον Παύλο πριν. «Μη φοβάσαι» συνέχισε ενώ της έσφιγγε το χέρι...«όλα θα πάνε καλά». Το χέρι της άφησε την Μάρω και πήγε στην μεταλλική πλάκα. Κοίταξε τις πρασινοκίτρινες ενδείξεις στο καντράν των ψηφιακών ρολογιών που έτρεχαν προς το μηδέν, περίμενε να μηδενισθούν και μετά πάτησε το ίδιο κόκκινο κουμπί που είχε πατήσει και πριν.

«Που πάνε ;» ρώτησε ο Κάσα τον Μαουρίτσιο μόλις η Νάντια με την Μάρω χάθηκαν και αυτές κάτω από το πράσινο φως.

«Δεν πρέπει να ξέρουμε, για λόγους ασφαλείας. Ούτε εγώ ξέρω» συνέχισε λέγοντας ψέματα. Ήξερε το πρωτόκολλο ΤΕ-2 που του υπέδειξε η Νάντια πριν φύγει. « Όπου και να πάνε θα μας ειδοποιήσουν»

«Κι αν...» πήγε να πει ο Κάσα και δαγκώθηκε. Έκανε και η αδελφή του Μαουρίτσιο το ίδιο ταξίδι.

Ο Μαουρίτσιο δεν απάντησε και κοίταξε την μεγάλη οθόνη μπροστά του. «Όλα θα πάνε καλά» σκέφθηκε «πρέπει να πάνε καλά... Η Νάντια είναι αρχηγός. Οι μητέρες δε θα τολμήσουν...»   

Συνεχίζεται...   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου