Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

ΑΠΟΝΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ (μολυσμένα !)

Πολλά λέμε για την κρίση. ... Για τα περιττώματα, ντόπια και ξένα που μας διαφεντεύουν ή το προσπαθούν, τις όποιες (στραβές και ανάποδες) εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, τον λαό που πεινά, αγανακτεί, ξεσηκώνεται ή προσπαθεί να αντέξει. 


Σήμερα θα σας πω πάλι για την κρίση, αρχίζοντας με 2 "δευτερεύοντα" θέματα. Φαίνονται δευτερεύοντα μπρος στα παραπάνω αλλά μπορεί σε ατομικό επίπεδο ο καθένας μας να τα βρει και αυτά μπροστά του.  Από όσο ξέρω δεν έχουν γραφτεί πουθενά μέχρι τώρα : 


1) ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΟΤΑΝ ΟΔΗΓΕΙΤΕ !! Κάποιοι δεν έχουν πλέον λεφτά να πληρώσουν ασφάλιστρα. Κάποιοι δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν συντήρηση για το αμάξι τους.


Σου λέει ο άλλος : «Εδώ δεν έχω να φάω, τα φρένα θα κοιτάξω ; Ας μείνει το μαμημένο ανασφάλιστο !! Εδώ δεν μπορώ να πληρώσω φως και τηλέφωνο, τα ασφάλιστρα θα πάω να πληρώσω ; Ας μείνει έτσι». 


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Ανασφάλιστα αμάξια στο δρόμο. Αμάξια που μπορεί αν τρέχουν γρήγορα και δουν κόκκινο, να μην έχουν φρένα να φρενάρουν έγκαιρα. 

2) ΠΡΟΣΕΧΕΣΤΕ ΠΩΣ ΦΕΡΕΣΤΕ !! Υπάρχει κόσμος που έπαιρνε αγχολυτικά, ηρεμιστικά... Ο κόσμος του Xanax, του Lexotanil ήταν δίπλα μας, στα σπίτια μας. Τώρα κλονίστηκε και αυτός. Υπήρχε επιπλέον - λιγότερος - κόσμος με σοβαρότερα προβλήματα ψυχικής υγείας. Κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας, έπαιρναν τα φάρμακα τους και  δεν υπήρχε πρόβλημα. 


Τώρα δεν τα παίρνουν !!  Δεν έχουν λεφτά να τα πάρουν !! Η τωρινή ζωή τους έχει επιβάλει άλλες προτεραιότητες. Η μάννα θα ταϊσει το παιδί της και δεν θα πάρει τα χάπια που την κράταγαν ψυχικά υγιή. Ο πατέρας θα βγει αγχωμένος στο δρόμο... χωρίς το αγχολυτικό που τον καλμάριζε παλιότερα... Κι όποιον πάρει η μπάλα, ακόμα και για ασήμαντη αφορμή.  


Άνθρωποι που βγήκαν από κλινικές και κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας με την προϋπόθεση ότι θα παίρνουν κάποια φάρμακα δεν τα παίρνουν πια.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Προσέχετε πως συμπεριφέρεστε !!  


ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ - μολυσμένα - "ΑΠΟΝΕΡΑ" ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ :

Και φυσικά υπάρχουν χειρότερες καταστάσεις. Ξεκίνησα με τις δύο πρώτες διότι τα σκάγια του δίπλα μπορεί να πάρουν και εμάς. Και επειδή νομίζω ότι κανένας δεν είχε αναφερθεί σε αυτές μέχρι τώρα


Ας πούμε όμως και για πιο καυτά θέματα που τα ζουν πολλοί από εμάς και τα συζητούν. 


Υπάρχουν σε κάθε σπίτι ανάγκες για φάρμακα. Από τα πανάκριβα αντικαρκινικά, μέχρι τα φάρμακα για καρδιά, διαβήτη, αναπνευστικά... Κάποιοι ήδη δεν μπορούν να τα πάρουν. Δεν έχουν να πληρώσουν τα ασφαλιστικά τους ταμεία και επομένως δεν μπορούν να πάνε να πάρουν φάρμακα ή να καλύψουν το κόστος μίας επίσκεψης σε γιατρό. 


Άλλα πάλι ασφαλιστικά ταμεία δεν μπορούν να εξασφαλίσουν αυτές τις δεδομένες μέχρι τώρα παροχές. Μερικά ταμεία δεν έχουν ούτε τα Φαρμακεία να πληρώσουν, ούτε τους γιατρούς. Φαρμακεία  και γιατρούς που παρείχαν δωρεάν ή με έκπτωση τις υπηρεσίες τους σε ασφαλισμένους για να τα πάρουν από τα ασφαλιστικά τους ταμεία και δεν τα παίρνουν. Γι αυτό έκοψαν ήδη τις εκπτώσεις σε μερικά από αυτά. 
Μερικά ταμεία δεν μπορούν ούτε τους ασφαλισμένους να πληρώσουν εκ των υστέρων, αν τα δώσουν αρχικά από την τσέπη τους. Πάνε οι ασφαλισμένοι να πληρωθούν μετά όπως έκαναν μία ζωή, όπως έχουν το δικαίωμα, όλα αυτά γίνονται με λεφτά που τους κράταγαν μία ζωή... και τους λένε "δεν έχουμε" . Ουσιαστικά πλέον μερικοί ασφαλισμένοι πρέπει να καλύψουν την Ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη κατά 100 %, μόνοι τους. ¨ολο και περισσότεροι όσο περνά ο καιρός. Η Ιατρική και η Φαρμακευτική πρόνοια και περίθαλψη στην Ελλάδα καταρρέει... 


Πέρα από την πείνα, την ανεργία, τη δυστυχία όλα αυτά... 
Προχθές η κρίση άγγιξε τον παραδίπλα μας. Χθες τον δίπλα μας. Σήμερα ίσως εμάς... Η μικρομεσαία τάξη πεθαίνει και αφήνεται στην τύχη της. Η κρίση ακουμπά πλέον και την μεσαία τάξη, απλώνεται... 


Αυτό δε που δεν αντέχω, αν μιλήσετε για όλα αυτά με έναν κομματικοποιημένο μεν και "μεγαλο" δε, θα κουνήσει δήθεν με κατανόηση το κεφάλι του, θα πει αυτό αυτό το τόσο υποκριτικό : "ναι είναι δύσκολα, όλοι τα περνάμε..."... 


Πόσο το μισώ αυτό το "όλοι" !!  Δεν αντέχω να το ακούω από τον κύριο "φτασμένο" του οποίου το το κόμμα που υπηρετεί έχει - κατά τη γνώμη μου - μεγάλη ευθύνη για όλα αυτά. Δεν το αντέχω να λέγεται από τον άνθρωπο του οποίου η ταυτότητα του θα έπρεπε να γράφει : "Επάγγελμα : Υπηρέτης Αφεντάδων". 


Δεν το αντέχω όταν λέγεται από τον άνθρωπο ο οποίος ελέω των κομματικών διασυνδέσεων του από τότε που ήταν σφουγκοκωλάριος και αφισοκολητής, ενίοτε ΚΑΙ στα δύο κόμματα εξουσίας : 
- δεν έχει αλλάξει ούτε ένα από τα σχέδια του για το που θα κάνει Christmas, 
- δεν έμεινε μέρα χωρίς δουλειά, 
- δεν άφησε ούτε μέρα τα παιδιά του χωρίς δουλειά...  


Η μόνη διαφορά... Τα λένε μεταξύ τους πλέον... μας αποφεύγουν πλέον, το προσέξατε ; τι δουλειά μαζί με μας που "όλα μαύρα τα βλέπουμε" ; ας προσέχαμε !! Κι όταν αναγκάζονται να έρθουν σε επαφή μαζί μας, παίρνουν το δήθεν προβληματισμένο ύφος... άντε πετούν και καμία φορά και κανένα "σκατά τα έκανε..." για να φανούν ότι μοιράζονται τον πόνο μας... Ή τα ρίχνουν στους "άλλους" : οι πράσινοι" στους "μπλε" και τούμπαλιν... 


Δεν μιλώ φυσικά για όσους τιμούν το ότι κάνουν, για όσους ανέβηκαν όσο ανέβηκαν με την αξία τους και την προσπάθεια τους. Δεν μιλώ για ανθρώπους με ευαισθησία που προσπαθούν να κάνουν ο καθένας από το πόστο του ότι μπορεί. 


Μιλώ για όσους στοιχίζονται πίσω από το πλακάτ "αμύνεσθε περί πάρτης", μιλώ για τους φελλούς που επιπλέουν μια που είναι κομματικά ευνοημένοι, μια ζωή...   


Κλείνω με ένα σοφό σύνθημα που είχαν γράψει πριν πολλά χρόνια κάποιοι αναρχικοί σε ένα τοίχο στα Εξάρχεια. Το απευθύνω σε όλους τους ντόπιους και ξένους εξουσιαστές. Κατάντησε πλέον έκφραση απόγνωσης, ευχής, ελπίδας αλλά και οργής. Το μόνο που πείραξα ήταν ότι το έκανα σε πληθυντικό. 


ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ !!! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου