Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ - 4

Πίνακες ξένων ζωγράφων αυτή τη φορά. Με κριτήριο το ότι μου αρέσουν και όχι το αν είναι γνωστά έργα γνωστών ζωγράφων (αρκετοί είναι) ή όχι. Κατά αλφαβητική σειρά ονόματος. 

1) Claude Monet 1840-1926, Γαλλία. Μια γωνιά κήπου στο Μontgeron 

2) Francisco Goya, 1746-1828, Ισπανία. Προσωπογραφία

3) Frederick Leighton, 1830-1896, Αγγλία. Καυτός Ιούνιος

4) Johannes Vermeer, 1632-1675, Ολλανδία. Κορίτσι με σκουλαρίκι

5) Leonardo da Vinci, 1452-1519, Ιταλία. Monalisa

6) Michelangelo Caravaggio (συνωνυμία με τον γνωστότερο Michaelangelo, Ιταλία, 1475-1564), 1593-1610, Ιταλία. Νάρκισσος

7) Paul Rubens, Φλαμανδία, 1577-1640. Σάτυρος. 

8) Pierre Renoir1841-1919, Γαλλία. Χορευτές 

9) Salvador Dali, 1904-1989, Ισπανία. H επιμονή της μνήμης.

10) Toulouse-Lautrec, 1864-1901, Γαλλία O παίκτης (με επιφύλαξη για το όνομα  του έργου). Από τους πίνακες που μου αρέσουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Έχω δυό τάληρα στη τσέπη....

Το ποίημα που θα διαβάσετε δεν είναι δικό μου. Είναι του νονού μου, Δημήτριου Παυλίδη, του μεγαλύτερου αδελφού του πατέρα μου. 


Ο νονός μου ήταν μια πολυκύμαντη φυσιογνωμία. Γεννήθηκε το 1901, πέθανε τη δεκαετία του 1970. Φοιτητής Νομικής, τα παράτησε για να βγάλει λεφτά και να παντρευτεί (παντρεύτηκε 25 χρονών). Ασχολήθηκε με το εμπόριο. Υπήρξε στα 25-30 του από τους πλούσιους της εποχής εκείνης. Λίγο πριν την κατοχή τα είχε φάει όλα, πτώχευσε, δυστύχησε, ξαναστάθηκε στα πόδια του μετά την κατοχή, τα ξαναέχασε....  
Παντρεμένος, χωρίς παιδιά. Γνώστης 6 γλωσσών σε επίπεδο από "πολύ καλά" μέχρι "άριστα", μισομιλούσε άλλες τόσες, πολυταξιδεμένος.  
Πανέξυπνος, άστατος, με φοβερή (για το γούστο μου) πέννα. Με τα ποιήματα του μεγάλωσα. 
Έγραφε ποίηση κυρίως, λίγα διηγήματα, μετέφραζε στα Ελληνικά ξένους συγγραφείς, ιδίως Γερμανούς και Ρώσσους (γεννήθηκε στη Ρωσσία από Έλληνες γονείς, εγκατεστημένους εκεί. Στην Οδυσσό. Όπως και ο πατέρας μου. Έφυγαν και ήρθαν στην Ελλάδα το 1925). 


Για το αρκετό και σημαντικό έργο του Δημητρίου Παυλίδη, η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε με μία μικρή τιμητική σύνταξη, λίγο πριν πεθάνει.   


Το ποίημα του από τα αγαπημένα μου. Επίκαιρο... Γενικώς... κι έρχονται στιγμές που το σκέπτομαι και προσωπικότερα... 


Έχω δυό τάληρα στη τσέπη
Και νοιώθω πλούσιος πολύ
Κανείς κατσούφης δε με βλέπει
Κι ούτε ποτέ μου σκάει η χολή. 


Ζήμιωσα κι έμεινα στον άσσο,
χάνοντας όλο μου το βιός.
-Καλέ τι λες, γι αυτό θα σκάσω ;
εγώ δεν είμαι κοκοβιός.


Να 'ναι καλά τα δυό μου μπράτσα
κι αυτό το λίγο μου μυαλό.
Κρατώ από Ανταίων ράτσα
Κι ένα Θεό παρακαλώ.


Με κόπου ιερού κι ιδρώτα,
με πίστη, γνώση και πνοή,
θα γίνω πάλι σαν και πρώτα,
έχει ευκαιρίες η ζωή. 


Της τύχης την διελκυνστίνδα,
ξανατραβώ, δεν είναι αργά.
Για μένα νιάτα μου τα εξήντα !
Όλο το είναι μου οργά... 


Δημήτριος Παυλίδης
Α ρε νονέ, λάδι μου έβαλες...  

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ - ΙΙ

Πάλι με κάποιες σκέψεις και απόψεις, φωτίζοντας την επικαιρότητα από πλευρές που ίσως δεν έχετε σκεφθεί. 


Το είδαμε και αυτό ! Πάει ο πρωθυπουργός (το "π" μικρό !!) και ο αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης στον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Να του πουν το πρόσωπο, να τελειώσουν. Και ο "ΛΑΟΣ" (το κόμμα λέμε)  μαζί (ο λαός απέχει... συνεχώς από τα μαγειρέματα). Και βγαίνει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και λέει «ανακουφίστηκα». Και βγαίνει ο πρωθυπουργός και κάνει διάγγελμα και μιλά για θεσμικό πρόσωπο και "ζωγραφίζει" τον επόμενο πρωθυπουργό. 


Αμ δε !! Τα κομματικά επιτελεία έχουν άλλη άποψη ! Ακόμα και όταν ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι στο πρόεδρο. ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ  !! Και το ρεζιλίκι συνεχίζεται !!


Μη με παρεξηγείτε !! ΔΕΝ μπαίνω στο αν ο  α!  ή ο β!  ήταν κατάλληλοι ή ακατάλληλοι, στο αν πάμε για σωστές ή καταστροφικές λύσεις. Τα ξέρω, τα ξέρετε, ο λαός μιλά για όλα αυτά. Ο λαός (μεγάλο μέρος του) δεν τα βγάζει πέρα, υπάρχει ανεργία και μαυρίλα παντού. Πλήρης έλλειψη μέλλοντος, μιας αισιόδοξης προοπτικής. 


Και αν θέλετε... τα έχω πει αναλυτικά σε προηγούμενες αναρτήσεις ... ΔΕΝ έχουμε δει το έργο ακόμα ! Φοβάμαι ότι τα Εθνικά θα σκάσουν μύτη αργά ή γρήγορα και αν βγω αληθινός - μακάρι να διαψευστώ !! - ποιος θα υποστηρίξει τότε την Ελλαδίτσα, την πτωχευμένη που έχει γίνει περίγελως και αντιπαθητική χάρη στους ανίκανους ηγέτες της ; Και με τι ηγεσία, με τι φρόνημα, θα κολυμπήσουμε για μία ακόμα φορά κόντρα στο κύμα ; Φοβάμαι τα χειρότερα... τα ΠΟΛΥ χειρότερα... 


Δεν μένω όμως σε αυτά προς το παρόν. Εξ' άλλου τα ξέρετε, τα ζείτε, τα φοβάστε, τα μαθαίνετε. 


Το πάω στο θεσμικό !! Στον κάρολο ο γιωργάκης και ο αντωνάκης για να μας πουν που κατέληξαν μετά από 4 μέρες μαγείρεμα. Και στο παρά λίγα δευτερόλεπτα (όχι λεπτά, δευτερόλεπτα !!) τους μπλοκάρουν τα κομματικά επιτελεία, ιδίως του κυβερνώντος κόμματος, βουλευτές, υπουργοί.. Μιλάμε για ΤΗΝ ξεφτίλα, θαυμάστε τι του διαμηνύουν στη ουσία : 
«Όχι ρε γιωργάκη, δεν θα κάνεις τον α! ή τον β! Δεν τους γουστάρουμε !! Φέστηκα αν είσαι στον πρόεδρο και αν έκανες διάγγελμα !!» 


Και επαναλαμβάνω... το βλέπω σε αυτή την ανάρτηση ΘΕΣΜΙΚΑ δεν εξετάζω  πόσο καλός - ή πόσο τραγικά λίγος - ήταν ο α!  ή ο    β!  Να σας πω ότι είχαν και δίκιο οι διαφωνούντες ; Πιθανότατα. Το επιβάλουν όμως με τους "δικούς" τους ήδη μέσα στο προεδρικό μέγαρο να είναι δευτερόλεπτα πριν το "αυτός είναι" ; 


Ποιός αποφασίζει τελικά γμτ μου ; Αφού πάνε για τελικές ανακοινώσεις και τα αλλάζουν υπό την πίεση των "δικών" τους, θαυμάστε ηγέτες που έχουμε !! Άντε να δούμε τι άλλο θα δούμε !! 


Και έχω και κάτι άλλο... επειδή μου αρέσει να φωτίζω την επικαιρότητα από "ασυνήθιστες" πλευρές. 
Καταλάβατε τι αντιφατικό ζητάμε από τον νέο πρωθυπουργό ; 


Ζητείται (όχι από μένα ή από εσάς, από τους πολιτικούς μας ηγέτες (λέμε τώρα...) ένας πρωθυπουργός που να είναι : 
(α) σοβαρός (β) με κύρος (γ) γνωστός και αρεστός στο εξωτερικό (δ) με ουσιαστικά προσόντα και γνώσεις για να μπορεί να κάνει έστω και κάτι, ότι μπορεί (ε) με πείρα για να αντιμετωπίσει τα διαδραματιζόμενα εντός και εκτός Ελλάδος 


Αλλά... πέρα από την πολιτική ηγεσία και τις επιθυμίες της, πρέπει αυτός ο πρωθυπουργός : (στ) να μπορεί να τα βγάλει πέρα με τις τρικλοποδιές και τις πισώπλατες μαχαιριές από ανθρώπους όλων των κομμάτων (ζ) να πάρει πάνω του μεγάλος μέρος των όσων θα συμβούν, και αυτά που θα συμβούν μόνο ευχάριστα για τον κοσμάκη δεν θα είναι 


το κυριότερο : Πρέπει να ξέρει και να αποδέχεται ότι από την ώρα που θα εκλεγεί και όλο και περισσότερο στο επόμενο διάστημα θα γίνει ένα από τα πιο αντιπαθή πρόσωπα για μεγάλη μερίδα του λαού. Θα τον περιφρονούν, θα τον βρίζουν, θα τον μουτζώνουν, θα τον απειλούν, ενδεχομένως - σε ακραίες, ανεξέλεγκτες καταστάσεις που εύχομαι να μη τις ζήσει η χώρα - να τον αναγκάσουν σε παραίτηση. Με πιθανά τα καθόλου κολακευτικά για το πρόσωπο του σχόλια από την ιστορία της  χώρας, που κάποτε θα γραφτεί. 


Και ερωτώ : ΠΟΙΟΣ ΣΟΒΑΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΚΥΡΟΣ ΘΑ ΤΑ ΔΕΧΘΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΑΥΤΑ ; Όσο και να του τα χρυσώνουν, όσο και να του τα σερβίρουν με ένα σωρό περιτυλίγματα. 

Αν είσαστε υποψήφιος θα το δεχόσαστε ; Αν είσαστε γυναίκα του κυρίου Χ υποψήφιου θα τον συμβουλεύατε να το δεχθεί ; Αν είσαστε ο καλός και έμπιστος του φίλος θα του λέγατε «προχώρα» ; 
Κι ας πρόκειται να γίνετε εσείς ή ο σύζυγος σας ή ο φίλος σας ένα από τα πιο αντιπαθητικά πρόσωπα στη χώρα σε λίγο καιρό ; αντιπαθητικό εξαιτίας όλων αυτών που θα πρέπει να πει, να κάνει, να επιβάλει ; πρόσωπο που θα συνδεθεί με νόμους και καταστάσεις που θα συναντούν την οργή μεγάλης μερίδας του λαού ;


Απορίες...  







Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

ΑΠΟΝΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ (μολυσμένα !)

Πολλά λέμε για την κρίση. ... Για τα περιττώματα, ντόπια και ξένα που μας διαφεντεύουν ή το προσπαθούν, τις όποιες (στραβές και ανάποδες) εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, τον λαό που πεινά, αγανακτεί, ξεσηκώνεται ή προσπαθεί να αντέξει. 


Σήμερα θα σας πω πάλι για την κρίση, αρχίζοντας με 2 "δευτερεύοντα" θέματα. Φαίνονται δευτερεύοντα μπρος στα παραπάνω αλλά μπορεί σε ατομικό επίπεδο ο καθένας μας να τα βρει και αυτά μπροστά του.  Από όσο ξέρω δεν έχουν γραφτεί πουθενά μέχρι τώρα : 


1) ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΟΤΑΝ ΟΔΗΓΕΙΤΕ !! Κάποιοι δεν έχουν πλέον λεφτά να πληρώσουν ασφάλιστρα. Κάποιοι δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν συντήρηση για το αμάξι τους.


Σου λέει ο άλλος : «Εδώ δεν έχω να φάω, τα φρένα θα κοιτάξω ; Ας μείνει το μαμημένο ανασφάλιστο !! Εδώ δεν μπορώ να πληρώσω φως και τηλέφωνο, τα ασφάλιστρα θα πάω να πληρώσω ; Ας μείνει έτσι». 


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Ανασφάλιστα αμάξια στο δρόμο. Αμάξια που μπορεί αν τρέχουν γρήγορα και δουν κόκκινο, να μην έχουν φρένα να φρενάρουν έγκαιρα. 

2) ΠΡΟΣΕΧΕΣΤΕ ΠΩΣ ΦΕΡΕΣΤΕ !! Υπάρχει κόσμος που έπαιρνε αγχολυτικά, ηρεμιστικά... Ο κόσμος του Xanax, του Lexotanil ήταν δίπλα μας, στα σπίτια μας. Τώρα κλονίστηκε και αυτός. Υπήρχε επιπλέον - λιγότερος - κόσμος με σοβαρότερα προβλήματα ψυχικής υγείας. Κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας, έπαιρναν τα φάρμακα τους και  δεν υπήρχε πρόβλημα. 


Τώρα δεν τα παίρνουν !!  Δεν έχουν λεφτά να τα πάρουν !! Η τωρινή ζωή τους έχει επιβάλει άλλες προτεραιότητες. Η μάννα θα ταϊσει το παιδί της και δεν θα πάρει τα χάπια που την κράταγαν ψυχικά υγιή. Ο πατέρας θα βγει αγχωμένος στο δρόμο... χωρίς το αγχολυτικό που τον καλμάριζε παλιότερα... Κι όποιον πάρει η μπάλα, ακόμα και για ασήμαντη αφορμή.  


Άνθρωποι που βγήκαν από κλινικές και κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας με την προϋπόθεση ότι θα παίρνουν κάποια φάρμακα δεν τα παίρνουν πια.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Προσέχετε πως συμπεριφέρεστε !!  


ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ - μολυσμένα - "ΑΠΟΝΕΡΑ" ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ :

Και φυσικά υπάρχουν χειρότερες καταστάσεις. Ξεκίνησα με τις δύο πρώτες διότι τα σκάγια του δίπλα μπορεί να πάρουν και εμάς. Και επειδή νομίζω ότι κανένας δεν είχε αναφερθεί σε αυτές μέχρι τώρα


Ας πούμε όμως και για πιο καυτά θέματα που τα ζουν πολλοί από εμάς και τα συζητούν. 


Υπάρχουν σε κάθε σπίτι ανάγκες για φάρμακα. Από τα πανάκριβα αντικαρκινικά, μέχρι τα φάρμακα για καρδιά, διαβήτη, αναπνευστικά... Κάποιοι ήδη δεν μπορούν να τα πάρουν. Δεν έχουν να πληρώσουν τα ασφαλιστικά τους ταμεία και επομένως δεν μπορούν να πάνε να πάρουν φάρμακα ή να καλύψουν το κόστος μίας επίσκεψης σε γιατρό. 


Άλλα πάλι ασφαλιστικά ταμεία δεν μπορούν να εξασφαλίσουν αυτές τις δεδομένες μέχρι τώρα παροχές. Μερικά ταμεία δεν έχουν ούτε τα Φαρμακεία να πληρώσουν, ούτε τους γιατρούς. Φαρμακεία  και γιατρούς που παρείχαν δωρεάν ή με έκπτωση τις υπηρεσίες τους σε ασφαλισμένους για να τα πάρουν από τα ασφαλιστικά τους ταμεία και δεν τα παίρνουν. Γι αυτό έκοψαν ήδη τις εκπτώσεις σε μερικά από αυτά. 
Μερικά ταμεία δεν μπορούν ούτε τους ασφαλισμένους να πληρώσουν εκ των υστέρων, αν τα δώσουν αρχικά από την τσέπη τους. Πάνε οι ασφαλισμένοι να πληρωθούν μετά όπως έκαναν μία ζωή, όπως έχουν το δικαίωμα, όλα αυτά γίνονται με λεφτά που τους κράταγαν μία ζωή... και τους λένε "δεν έχουμε" . Ουσιαστικά πλέον μερικοί ασφαλισμένοι πρέπει να καλύψουν την Ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη κατά 100 %, μόνοι τους. ¨ολο και περισσότεροι όσο περνά ο καιρός. Η Ιατρική και η Φαρμακευτική πρόνοια και περίθαλψη στην Ελλάδα καταρρέει... 


Πέρα από την πείνα, την ανεργία, τη δυστυχία όλα αυτά... 
Προχθές η κρίση άγγιξε τον παραδίπλα μας. Χθες τον δίπλα μας. Σήμερα ίσως εμάς... Η μικρομεσαία τάξη πεθαίνει και αφήνεται στην τύχη της. Η κρίση ακουμπά πλέον και την μεσαία τάξη, απλώνεται... 


Αυτό δε που δεν αντέχω, αν μιλήσετε για όλα αυτά με έναν κομματικοποιημένο μεν και "μεγαλο" δε, θα κουνήσει δήθεν με κατανόηση το κεφάλι του, θα πει αυτό αυτό το τόσο υποκριτικό : "ναι είναι δύσκολα, όλοι τα περνάμε..."... 


Πόσο το μισώ αυτό το "όλοι" !!  Δεν αντέχω να το ακούω από τον κύριο "φτασμένο" του οποίου το το κόμμα που υπηρετεί έχει - κατά τη γνώμη μου - μεγάλη ευθύνη για όλα αυτά. Δεν το αντέχω να λέγεται από τον άνθρωπο του οποίου η ταυτότητα του θα έπρεπε να γράφει : "Επάγγελμα : Υπηρέτης Αφεντάδων". 


Δεν το αντέχω όταν λέγεται από τον άνθρωπο ο οποίος ελέω των κομματικών διασυνδέσεων του από τότε που ήταν σφουγκοκωλάριος και αφισοκολητής, ενίοτε ΚΑΙ στα δύο κόμματα εξουσίας : 
- δεν έχει αλλάξει ούτε ένα από τα σχέδια του για το που θα κάνει Christmas, 
- δεν έμεινε μέρα χωρίς δουλειά, 
- δεν άφησε ούτε μέρα τα παιδιά του χωρίς δουλειά...  


Η μόνη διαφορά... Τα λένε μεταξύ τους πλέον... μας αποφεύγουν πλέον, το προσέξατε ; τι δουλειά μαζί με μας που "όλα μαύρα τα βλέπουμε" ; ας προσέχαμε !! Κι όταν αναγκάζονται να έρθουν σε επαφή μαζί μας, παίρνουν το δήθεν προβληματισμένο ύφος... άντε πετούν και καμία φορά και κανένα "σκατά τα έκανε..." για να φανούν ότι μοιράζονται τον πόνο μας... Ή τα ρίχνουν στους "άλλους" : οι πράσινοι" στους "μπλε" και τούμπαλιν... 


Δεν μιλώ φυσικά για όσους τιμούν το ότι κάνουν, για όσους ανέβηκαν όσο ανέβηκαν με την αξία τους και την προσπάθεια τους. Δεν μιλώ για ανθρώπους με ευαισθησία που προσπαθούν να κάνουν ο καθένας από το πόστο του ότι μπορεί. 


Μιλώ για όσους στοιχίζονται πίσω από το πλακάτ "αμύνεσθε περί πάρτης", μιλώ για τους φελλούς που επιπλέουν μια που είναι κομματικά ευνοημένοι, μια ζωή...   


Κλείνω με ένα σοφό σύνθημα που είχαν γράψει πριν πολλά χρόνια κάποιοι αναρχικοί σε ένα τοίχο στα Εξάρχεια. Το απευθύνω σε όλους τους ντόπιους και ξένους εξουσιαστές. Κατάντησε πλέον έκφραση απόγνωσης, ευχής, ελπίδας αλλά και οργής. Το μόνο που πείραξα ήταν ότι το έκανα σε πληθυντικό. 


ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ !!!