Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ !!

Σας πεθύμησα !! Είμαι καλά, έχω και τα δυό παιδάκια μου εδώ που ήρθαν να μας δουν για τις γιορτές. Τον γιό μου τον βλέπω κάπως τακτικότερα, αλλά τώρα έχω και την ανάσα μου εδώ, (το παλεύει, δουλεύει στην Ιταλία όπου και τελείωσε σπουδές). 
Γιορτάζει κάθε κύτταρο μου και μόνο που τη νοιώθω στο ίδιο μήκος και πλάτος...  (μη νομίζετε πως αδικώ σε αισθήματα τον γιόκα μου, το καμάρι μου, είναι το μυαλό της οικογένειας, έχει μόνος του όσο έχουμε όλοι οι υπόλοιποι μαζί... αλλά η Ιταλίδα μου... η ανάσα μου... πεταρίζει η καρδιά γαμώτο, αλλιώς παίρνει αέρα όταν την νοιώθει κοντά... )  

Τόσο καιρό με τον κ*λο μου κολλημένο στην καρέκλα είπα να ξεκουνηθώ λίγο... και εμένα... είναι να μη με πιάσει το κοινωνικό μου !! 

Πήγα λοιπόν στην εκδήλωση του Ραδιοφωνικού μαραθώνιου, ήταν και η "μακριά από γιαγιά" Αντιγόνη εκεί, τα είπαμε λίγο. Η Κάρυ με άκουσε στο web radio που είπα δυό κουβέντες - με συνετευξίασαν !! :))  
Διάβασα και ένα ποίημα μου, το άντεξε να το ακούει η Κάρυ μας, το καμάρι μας. Κι ας είχα πάει να διαβάσω κάτι καλύτερο, αλλά ο ραδιοφωνικός χρόνος είναι αλλιώς. Ήθελαν μία σελίδα το πολύ. Φιλικό περιβάλλον, ζεστό, οι οικοδεσπότες, το "Σπιρτόκουτο" (Βιβή) και ο "Λύκος" (Γιάννης) απίθανη παρέα, το ευχαριστήθηκα, θα το ξαναδιαπράξω !! 

Από κιλά... μεταξύ μας... 129 !! Πάω πέντε μέτρα και λαχανιάζω και ξεφυσάω !! Οι γιατροί μου λένε... συνέχισε έτσι και σε λίγο "τέλειωσες". Πίεση, ζάχαρο στα ύψη... 
Ευτυχώς βρήκα ένα ΦΟΒΕΡΟ κίνητρο για να αρχίσω δίαιτα, εμένα τα ιατρικά δεν με πιάνουν πολύ. Έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου ότι σε 6 μήνες, μέχρι το καλοκαίρι δηλαδή, θα έχω χάσει 30 κιλά, θα είμαι 99 δηλαδή... Πέντε κιλά το μήνα για έξη μήνες... εφικτός στόχος... Αν το παλέψω και το συνδυάσω με γυμναστική... Και θα το κάνω γιατί το δέλεαρ είναι ΠΟΛΥ μεγάλο !! Άρχισα σήμερα ! Καλή μου τύχη !! 
Και με "εκθέτω", δημόσια το λέω, για να με κοροϊδεύετε αν δεν τα καταφέρω !! 

Στα δικά μας... Ίδια γεύση μέσα... Όλο τα μέτρα του 2013 ακούς... πόσο θα τσούξουν. Δεν λένε και κάτι ευχάριστο... Μας έχουν με κατεβασμένα και κάνουν δοκιμές ! 

Και μας παραγγέλνουν να μειώσουμε κι άλλο τις φαρμακευτικές δαπάνες, μας δουλεύουν δεν εξηγείται... Λες και δεν ξέρουν για τους πολλούς από εμάς που είναι πλέον με ελλιπή ή με καθόλου ιατροφαρμακευτική περίθαλψη... 
Η λογική τους απλή... θα τιμωρηθούμε για την πολυφαρμακία και την κατευθυνόμενη συνταγογράφηση κάποιων γιατρών που έγραφαν τα ακριβότερα συγκεκριμένων Εταιριών (όχι πάντα χρειαζούμενα)... μετά  έπαιρναν ανταμοιβή σε είδος με ταξιδάκια-συνέδρια στο εξωτερικό....  

Πέσαμε από το ένα άκρο στο άλλο, θα σβήσουν οι Ελληνικές Φαρμακευτικές εταιρείες, θα κλείσουν τα περισσότερα Φαρμακεία (ήδη άρχισαν) και μετά θα μπουκάρουν οι ξένοι με τα φτηνά - στην αρχή - φάρμακα του Τρίτου κόσμου που δεν τολμούν ούτε να τα προτείνουν στην υπόλοιπη Ευρώπη !! Να πεθάνουν όσοι δεν τα έχουμε χοντρά, να μειωθεί ο μέσος όρος ζωής σε μία χώρα που είχε από τους υψηλότερους... 

Και να κόψουμε ΚΑΙ τις στρατιωτικές δαπάνες ! Να γίνει εθελοντική η στρατιωτική θητεία ! Για να "καταταγούν" μισθοφόροι στις Ενοπλες Δυνάμεις με άγνωστο ποιος θα τους πληρώνει πράγματι και για να κάνουν τι την κρίσιμη στιγμή, αν προκύψει. Και με διαλυμένο το φρόνημα των πολλών, για να κάνουν μετά εκδρομή όσοι επιβουλεύονται τα εδάφη μας και τους φυσικούς μας πόρους. 

Βρε δεν πάνε στο διάολο !!! 

Και 20 άνθρωποι έξω από τη Λέσβο πνίγηκαν, προσπαθώντας να φτάσουν στον "παράδεισο" που λέγεται Ελλάς και από εδώ ίσως αλλού, γιατί εδω πια, μόνο παράδεισος δεν είναι... Αυτή η ανθρώπινη τραγωδία, δείχνει το μέγεθος του προβλήματος, δεν είναι στατιστική, δεν είναι αριθμοί... ΑΝΘΡΩΠΟΙ πνίγηκαν... Ζητείται λύση... 

Και οι υποδέλοιποι Ευρωπαίοι, μας αφήνουν και εμάς και αυτούς στην δυστυχία μας, να ψάχνουμε τη λυση. Είμαστε χώρος υποδοχής, αλλού όμως δεν τους παίρνουν, Ευρωπαϊκός σκουπιδοντενεκές μεταναστών η "Ωραία Ελλάς" ! Και μη τολμήσουμε να πούμε - ανθρώπινη αντίδραση - "δεν χωράμε άλλους", δεν κάνει ! 
  
Και 27 νεκροί στην χώρα των κάου-μπόηδων... Είκοσι αγγελούδια από αυτά, γιατί τα μικρά παιδιά είναι αγγελούδια παντού... Μια χώρα που μαθαίνει στη βία και όπου το λόμπυ υπέρ της οπλοκατοχής είναι από τα Ισχυρότερα... Και όλο ξεσπά κάποια σκηνή από Άγρια Δύση και τότε βουρκώνουν και αναβουν καντηλάκια... και το ξεχνούν σύντομα μέχρι να δακρύσουν για τα επόμενα θύματα... 

Απ όλα σας είπα... Και ένα ανέκδοτο... Ο Λοβέρδος, ο "ωραίος", ο "μπήχτης", ο αγαπημένος των γυναικών ψηφοφόρων, ("τον συχαίνομαι σαν πολιτικό", έλεγε μία, "όμως σαν άντρας... έχει κάτι". Άβυσσος η ψυχή των γυναικών)... Ο  "σοσιαλΗστής, από τους πρώτους και μεγαλύτερους νεκροθάφτες της Ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στην Ελλάδα... κάνει λέει κόμμα !! 

Να τον ψ*φίσουμε !!!  Το "αστεράκι" συμπληρώστε το σωστά περικαλώ... Και στείλτε τον... για το "που"... έδωσα μία ιδέα..   

Τα ματαλέμε !! 









  

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ !!

EΔΩ EIMAI...
... Ξέρω σας παράτησα... Είμαι όμως στον "κοιλόπονο" . Το καλοκαίρι θα εκδοθεί το δεύτερο μου βιβλίο, διηγήματα που διαβάσατε εδώ και μερικά που δεν έχετε διαβάσει. Κάνω το πρώτο χέρι της επιμέλειας των κειμένων, αναγκαίες διορθώσεις, κάποιες μικρές αλλαγές. Μετά τις γιορτές θα τα παραλάβει ο επιμελητής του εκδοτικού οίκου. Να είμαστε καλά... μέχρι το καλοκαίρι θα εκδοθεί και θα μου έρθετε ! (μην ακούσω «μα» - «μου» και επιφυλάξεις/δικαιολογίες του μώλου.... θα έρθετε !) 

Πέρα από τα συγγραφικά με απασχολούν φυσικά και τα καθημερινά. Δύσκολοι καιροί, δύσκολα φέρνεις την μία άκρη με την άλλη που λένε.  

Έχω πολλές καλές φίλες και αρκετούς φίλους που με τιμούν με την «μπλογκική» φιλία τους. Δεν αισθάνομαι άνετα να πάω επίσκεψη σε κάποιον, να αφήσω σχόλιο και να μη πάω σε έναν άλλο. Ούτε μπορώ να αφήνω τυπικά σχόλια, θέλω ότι γράφω να εκφράζει τις εντυπώσεις μου. Προτιμώ λοιπόν να μη το κάνω καθόλου παρά να το κάνω τυπικά ή σε μερικούς μόνο. 

Επαφές έχω με ελάχιστους στο τηλέφωνο καμιά φορά. Το φατσομπούκι επίσης διευκολύνει.  Μιά ματιά, ένα «like» και καθάρισες. Αντε να ανεβάσω και κανένα τραγούδι ή καμιά φωτό. Πολύ πιό εύκολο. 

Να ευχαριστήσω την πολύ καλή μου φίλη Αντιγόνη (ποια γιαγιά καλέ, μην την ακούτε, αν είναι έτσι οι γιαγιάδες πάω εθελοντής στα ΚΑΠΗ από τώρα !) . Ολόκληρη ανάρτηση έκανε αναζητώντας με. Και με έμαθαν και μερικές φίλες της που δεν με ήξεραν. (ΟΚ Αντιγόνη, τα 125.000 Ευρώπουλα θα στα δώσω κατά πως σου υποσχέθηκα. Αλλά δεν ευκολύνομαι τώρα, αργότερα !! χαχαχα)

Ευχαριστώ για τα σχόλια που κάνατε μέσω Αντιγόνης. Καπετάνιε θα τα πούμε κάποια στιγμή, έχω κάτι στο μυαλό μου... για ξανάρχισε να παίζεις μπάλλα... Φούλη εκεί εσύ... να επιμένεις ότι δεν σε διαβάζω προσεκτικά ! Έχεις χάρη ροκόγατα που σου έχω αδυναμία (μεγάλη λέμε !). Ζουζού με το μπρίο σου, Έλενα G, καλή μου φίλη με την απίθανη φωνή (και με συμπαθέστατο άνδρα !), όλες σας ευχαριστώ που συμβάλατε στην αναζήτηση που ανέβασε η Αντιγόνη. Όσες ξέχασα... μη βαράτε... γεροπαραλυμένος, Altzheimer... (φτου ! έξω και μακριά !) 

Για τον Χριστόφορο τι να πω... μου λέει από το τηλέφωνο για τα εγγονάκια του και ζηλεύω.  Ετοιμάζει κάτι και αυτός. Και με την Κάρυ από το τηλέφωνο τα λέμε καμιά φορά ή με e-μέλια και στο Φατσομπούκι, τρέχει και αυτή με την πρόσφατη μετακόμιση στο Μαρούσι. 

Όλους που με σκέφθηκαν, που με έψαξαν, είτε άφησαν σχετικό σχόλιο είτε όχι... Ένα μεγάλο ευχαριστώ, από την καρδιά μου... 

 Κάποιους από σας θα τους δω το Σάββατο (15/12) στο ραδιομαραθώνιο του σπιρτόκουτου, θα πάω να διαβάσω ένα διήγημα μου. 

Νωρίς για καλές γιορτές. Θα τα πούμε αργότερα αυτά. Δεν το έκλεισα το μαγαζί. Μέσα είμαι, αλλά με χαμηλωμένα λίγο φώτα και ρολά...  Βαράτε την πόρτα, θα σας ακούσω ! 

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Μάθανε πως πηδιόμαστε....

Προχθές η Αλβανία γιόρταζε τα 100 χρόνια ανεξαρτησίας της. Μπροστά σε πλήθος κόσμου ο πρωθυπουργός τους ο Σαλί Μπερίσα μίλησε για την "Μεγάλη Αλβανία" που περιλαμβάνει εδάφη απο τα Σκόπια, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια και από την Ελλάδα ! Μέχρι την Πρέβεζα εκτείνεται προς Νότο η Μεγάλη Αλβανία κατά τον Μπερίσα !!

Ο Έλληνας Υπουργός μαθαίνοντας τις δηλώσεις Μπερίσα ανέβαλε τελευταία στιγμή το ταξίδι του στην Αλβανία. Τα Ελληνικά κόμματα τις αποδοκίμασαν. 

Ο Μπερίσα προσπάθησε - όχι πολύ έντονα - να τις ανασκευάσει. Η Ευρωπαϊκή ένωση αποδοκίμασε ΕΜΕΣΑ τις δηλώσεις του, λέγοντας τα τετριμμένα ότι δεν βοηθούν στην καλή γειτονία κ.λ.π. Και σήμερα ο Μπερίσα, ενθαρρυμένος από την χαλαρή αντίδραση της Ε.Ε,  επανήλθε με νέα δήλωση, λέγοντας ότι η μεγάλη Αλβανία θα επιτευχθεί μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση !! Δήλωση που μπορεί να διαβαστεί με πολλούς τρόπους. 

Χτυπά διακριτικά ο Μπερίσα. Μαζεύει αντιδράσεις και βάζει τους συμπατριώτες του να πιστέψουν ένα όνειρο. Το καλλιεργεί με επιμέλεια, σπέρνει υπομονετικά και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να θερίσει... 

Μάθανε πως πηδιόμαστε πλακώσανε και οι γύφτοι...

Φανταστείτε για μια στιγμή να είχαμε μιλήσει εμείς με τον Σαμαρά για "Μεγάλη Ελλάδα". Θα είχαν πέσει όλα τα κοράκια πάνω μας. 

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών μίλησε προ λίγων ημερών για μειονότητα Τουρκική όχι μόνο σε Θράκη αλλά και σε Ρόδο και σε Κώ !! 

Οι Σκοπιανοί προκαλούν και αντί κάποιος να τους μαζέψει, πιέζουν εμάς να τους βοηθήσουμε να μπουν στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. πριν βρεθεί λύση στο θέμα της ονομασίας τους. 

Είναι και πολλά τα λεφτά... Πετρέλαια στο Αιγαίο και στην Κρήτη αλλά και στο Ιόνιο, κοντά σε Αλβανία... Ορυκτός πλούτος στον Βορρά μας... Τους άνοιξε η όρεξη. Ξερογλύφονται. 


Φυσικά θυμάμαι ποιός έφερε τους Αλβανούς. Και ποιοι τους εκμεταλλεύονταν επί χρόνια. Οι πιό πολλοί από εμάς μέσα σε αυτό. Φτηνά χέρια... 


Τα είχα πει από το 2009 που η κρίση ερχόταν. Τα ξαναείπα και το 2010 και πέρσι. Με αναρτήσεις και σχόλια : Τα οικονομικά είναι η ορατή κορυφή του παγόβουνου !  Μας εξαντλούν οικονομικά, μας πάνε σε επίπεδο λιμοκτονίας, για να σκάσουν μετά τα Εθνικά.  Να πάρουν όλα τα τσακάλια από Βορά και Ανατολή κομμάτια δικά μας. Κομμάτια ΔΙΚΑ μας που τα πήραμε πίσω στους Βαλκανικούς με ΠΟΛΥ αίμα ! Κομμάτια ΔΙΚΑ μας που τα  πήραμε μετά τον Β! Παγκόσμιο πόλεμο σαν αντάλλαγμα για τα όσα περάσαμε και τα όσα κάναμε. Για το αίμα που χύσαμε πάλι. 

Περιμένουν να φτάσουμε στο αμήν. Να αρπαχτούμε ίσως ο ένας με τον άλλο, να διαιρεθούμε. Να τους ανάψουν πράσινο οι μεγάλοι και να ξεχυθούν πάνω μας. 

Σε μία Ελλάδα χωρίς όραμα, χωρίς πιστεύω, με πολύ κόσμο ανήμπορο, πολύ νέο κόσμο έξω για ένα κομμάτι ψωμί. Με κατεστραμμένο το Εθνικό φρόνημα. Φρόντισαν οι "θολό" να ταυτίσουν την έννοια του πατριώτη με την έννοια του γραφικού, του ακροδεξιού...  Να μη τολμάς να πεις ότι αγαπάς την χώρα σου... Δεν κάνει... 

Πρέπει να αλλάξει η ιστορία, να αλλάξει η γλώσσα, να αλλάξει ο τρόπος που σκεφτόμαστε, να πεθάνουν οι γέροι με τις γραφικές εμμονές τους σε αξίες που πρέπει να θαφτούν μαζί τους... Και να βγουν άβουλες, αμόρφωτες, ανιστόρητες, μάζες νέων ανθρώπων που δεν θα το "ψάχνουν" και πολύ...  

Περιστοιχισμένοι από αγέλες λύκων που οργανώνονται, εμείς τι κάνουμε ; μαθαίνουμε πως είναι κακό να μιλάμε πολύ για την Ελλάδα, πως κάναμε κακά πράγματα στους τόσο ευγενείς απέναντι μας Τούρκους, πως πρέπει να αποφεύγουμε τις "εθνικιστικές κορώνες" (κατά την κυρία Ρ*pussy). Πως πρέπει ΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ, ότι και να μας κάνουν, εμείς να αγαπάμε τον γείτονα, το διαφορετικό, να τους αγκαλιάζουμε όλους, να δείχνουμε κατανόηση. 

Αυτή είναι η πολιτική των Ρε*ούσ(τ)ηδων : κάποιων προδοτών και πολλών ανίκανων πολιτικών, Και των σφουγγοκολάριων δημοσιογράφων στα κανάλια. Όλα αυτά τα γιουσουφάκια και οι πεογλύφτες ξένων αφεντικών που οργανώνουν τον γεωγραφικό αφανισμό μας μετά τον Οικονομικό. Όλων αυτών που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι που φτάσαμε εδώ. Όλων όσων μας αφανίζουν στο όνομα ένος θολού ψευτοπροοδευτισμού, ενός κακώς εννοούμενου διεθνισμού αναμεμειγμένου με παρεϊστικα αναρχοαυτόνομα συνθήματα. 

Λέγαμε πως ΠΟΛΛΟΙ πρέπει να καθίσουν στο σκαμνί για τον Οικονομικό αφανισμό μας. Και για εσχάτη προδοσία θα προσθέσω. Για τα Εθνικά δεινά που έρχονται !! 
Για την εκκόλαψη του φασιστικού αυγού του φιδιού, που πάντα αναπτύσσεται κάτω από τέτοιες συνθήκες. Και αυτό μπροστά μας θα το βρούμε... 

Λυπάμαι... δεν μου περισσεύει χιούμορ σήμερα... 






Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Για ένα χαμόγελο ακόμα.

Πάλι στην προσπάθεια να χαμογελάσουμε. Δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ εύκολο αλλά θα το προσπαθήσω. 

1)              

2) Το παρακάτω βιντεο κρατά λίγο παραπάνω από μισό λεπτό. Δείτε το να τρελαθείτε ! ΔΕΝ είναι πλάκα !! 



3) Χιουμοριστικό αίνιγμα (ποιο πολύ ανέκδοτο είναι παρά αίνιγμα) : Ένας άνδρας κάνει έρωτα με μία γυναίκα. Κάνει ή με την γυναίκα του στην κρεβατοκάμαρα τους ή με την ερωμένη του σε ένα ξενοδοχείο ή με μία πόρνη σε μπουρδ*λο. Βρείτε ποια είναι κάθε μία κρίνοντας το τι σκέφτεται όταν ο άνδρας της κάνει έρωτα. 

α) Τι ; τέλειωσε κι όλας ; 

β) ακόμα γαμώτο ; 
γ) μπεζ ! Το ταβάνι πρέπει να το κάνω μπεζ ! 

4) Και ένα με ξανθιές (από ξανθιά το άκουσα, αν θέλετε με πιστεύετε) 


Μία τύπισσα (ας την πούμε "Λ") που "περπάταγε κι από τις δύο πλευρές του δρόμου" (πήγαινε και με άνδρες και με γυναίκες), "χτυπά" μία εντυπωσιακή ξανθιά σε ένα μπαράκι. Τελικά την πείθει να πάνε στην γκαρσονιέρα της. 


Μπαίνουν μέσα, κάθεται η ξανθιά στον καναπέ, η άλλη, έμπειρη βάζει μουσική. Μετά ακολουθεί ο διάλογος : 

Λ : Θα πιείς κανένα ποτάκι ;
ΞΑΝΘΙΑ : Ουίσκυ, αν έχεις... 
Λ : Έχω. Να βάλω δυό δάχτυλα ; 
ΞΑΝΘΙΑ : Ε... να πιούμε πρώτα κανένα ποτό... 

Τα ματαλέμε !! 


ΥΓ (Κι αν περιμένατε καιρό, το διήγημα μου "ΑΛΛΟΥ" στο άλλο μπλογκ, σήμερα ανέβασα την πέμπτη συνέχεια) 




Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Κάτι απ΄' όλα...

Καλημερούδια ! Και καλή σας εβδομάδα (αν με διαβάζετε Δευτέρα που το γράφω). 

Κάποιες ξένοιαστες πινελιές. Γιατί το γέλιο δεν μπορούν να μας το πάρουν. Να φύγει λίγο το βλέμμα από την αρένα...  

Και μετά ο καθένας στον καθημερινό του αγώνα. Όπως και όσο μπορεί... 

1) Διαφήμιση του Λόττο ! Δείτε την !  


Ο Διάλογος : "δεν ξέρω που το πάς νεαρέ, αλλά εγώ στην άλλη στάση κατεβαίνω... "  





3) 



4) Και κάτι σοφό... 

"Μπορεί ο άνδρας να ανακάλυψε τη φωτιά αλλά η γυναίκα του έμαθε να παίζει μαζί της..." 

Άντε, και τα λέμε πάλι... 








Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΑΙΗΛ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ : ΤΟΥΣ ΗΡΘΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΥΝΗΜΑ η ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΌ ΕΜΕΝΑ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ. ΡΩΤΑΕΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ, ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΤΡΥΝΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΥΠΟΥ FACEBOOK ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ. Κ.Λ.Π. 

ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ !!  ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ !! 

ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΚΟΒΟΥΛΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ  (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ) ΠΟΥ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ PASSWORD, ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΜΕ ΤΟ FACEBOOK Κ.Λ.Π.   

ΤΟ ΕΠΑΘΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ! ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟ ΦΙΛΗ, ΜΠΗΚΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΚΑΙ ΒΓΗΚΑ. ΑΛΛΑ ΕΙΧΑ ΗΔΗ ΔΩΣΕΙ PASSWORD. ΤΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΑ.   

ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ! ΘΑ ΣΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΨΑΡΕΥΟΥΝ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΣΑΣ, ΜΕΤΑ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΤΩΝ ΓΝΩΣΤΩΝ ΣΑΣ Κ.Ο.Κ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΟΣΟ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΝ. 

ΕΓΩ ΑΝ ΣΑΣ ΣΤΕΛΝΩ ΜΑΙΗΛ ΔΕΝ ΖΗΤΩ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΤΕ PASSWORD, ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ. 
ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΑΝ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ. 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΣΕΩΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ : 
ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΥΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΟ ΕΨΑΞΑ ΣΤΟ ΓΚΟΥΓΚΛΗ. Ε, ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΥΑ ! ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ, ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ Κ.Λ.Π. 
ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ,. ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΛΔΙΒΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΚΑΠΟΥ. ΕΙΔΑΝ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑ, ΤΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΖΗΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΤΡΕΞΑΝ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΠΕΛΑΤΗ !! 

ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ! ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΙ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΑΝΑΛΟΓΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΆ !! 

ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΟΣ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ. 





Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ένας από τους ήρωες

Σήμερα θα ξεφύγω από το ελαφρόν ποικίλλον πρόγραμμα (τουριστικά, ανέκδοτα, ρητά, φωτό και αινίγματα). Θα προσαρμοστώ στο κλίμα της αυριανής ημέρας (28/10) 

Θα σας πω μία ιστορία, όπως την έμαθα από τον πατέρα μου που την έχει διηγηθεί όχι μόνο σε μένα αλλά και στα παιδιά μου. 

(Για όσους δεν έχουν διαβάσει παλιότερα, ο πατέρας μου (Φυσικός Παν. Αθηνών και Μηχανολόγος Ε.Μ.Π) έκανε καριέρα στην αεροπορία σαν μηχανικός αεροσκαφών. Τον έχασα περίπου πριν ένα χρόνο). 

Ο πατέρας μου πήγε στην Σχολή Αεροπορίας το 1939, ήταν στο πρώτο τμήμα μηχανικών αεροσκαφών. Μεταπολεμικά το τμήμα αυτό αυτονομήθηκε και εξελίχτηκε στην σημερινή Σ.Μ.Α. (Σχολή Μηχανικών Αεροπορίας). 

Για να καταλάβετε την εποχή εκείνη και κάποια από όσα αναφέρω στη συνέχεια, όποιος έμπαινε τότε σε στρατιωτική σχολή, υφίστατο πολλά καψόνια που σήμερα ουτε διανοούνται να τα εφαρμόσουν. Άλλαξαν οι εποχές. Οι σχολές ήταν τριετείς. Οι δευτεροετείς και οι τριτοετείς κάθε σχολής ταλαιπωρούσαν και συχνά υπερβολικά τους πρωτοετείς. Θεωρούσαν ότι τα καψόνια και οι κακουχίες δίδασκαν στρατιωτική πειθαρχία και χαλύβδωναν τον χαρακτήρα. 

Φυσικά οι καταταλαιπωρημένοι πρωτοετείς μόλις γινόντουσαν δευτεροετείς και τριτοετείς έκαναν τα ίδια ή και χειρότερα στους δικούς τους πρωτοετείς. Είπαμε άλλες εποχές. Μη το ψάχνετε, αυτά έχουν εξαφανισθεί αν όχι εντελώς, σε μεγάλο βαθμό πλέον. Πήγαμε από το ένα άκρο σχεδόν στο άλλο. Με ότι καλά και κακά συνεπάγεται αυτό... (έχει και από τα δύο...)

Η πρώτη σειρά μηχανικών (η σειρά του πατέρα μου) είχε από πάνω της ιπτάμενους δευτεροετείς και τριτοετείς (ίκαρους), δεν υπήρχαν προηγούμενοι "δικοί τους" μηχανικοί να τους ταλαιπωρήσουν. Οι ιπτάμενοι έκαναν καψόνια και στους πρωτοετείς ίκαρους αλλά στους μηχανικούς... ξεφάντωναν ! Ήταν και "κλαδικό" το θέμα, μέχρι τώρα, ίκαροι και μηχανικοί δεν έχουν τις καλύτερες των σχέσεων... 

Πρωτοπαλίκαρο των "παλιών" ικάρων που έκαναν τον βίο αβίωτο στην σειρά του πατέρα μου ο Ευάγγελος Γιάνναρης. Τον έτρεμαν όλοι. Και οι καινούργιοι ίκαροι και περισσότερο οι μηχανικοί. Ακόμα και στους δευτεροετείς ίκαρους έκανε καψόνι, είχε δικαίωμα, ανώτερος τους ήταν)

Αυστηρός, σκληρός στα καψόνια, αλλά πολύ καλός σαν τριτοετής (δεν είχαν την σχολή μόνο για να κάνουν καψόνια και να βγάζουν τα απωθημένα τους. Διδάσκοντο διάφορα σχετικά με τα αεροπολάνα που θα πέταγαν, από τους διάφορους καθηγητές τους και από παλιότερους ιπτάμενους αξιωματικούς. Αλλά ο Γιάνναρης δίδασκε "σκληραγώγηση" και "πειθαρχία" στους νεότερους με τον δικό του αυστηρό τρόπο. Οι πρωτοετείς τον έτρεμαν. 

Ο Γιάνναρης έπαιζε φυσαρμόνικα, σε ώρες σχόλης του άρεσε και έπαιζε καλά. Μαζεύονταν και τον άκουγαν. Τους μάγευε. Ακόμα και οι πρωτοετείς, όπως ο πατέρας μου, τολμούσαν να πηγαίνουν κοντά όταν έπαιζε. "Γλύκαινε το βλέμμα του" όπως μου έλεγε.  Διακινδύνευαν κανένα απότομο "τέλος του διαλείματος" σαν αντίδραση μια που τον είχαν πιάσει σε κάποιες στιγμές συναισθηματισμού. Αλλά τους μάγευε. Από τρόμος και φόβος εκείνες τις στιγμές, γινόταν κατά κάποιο τρόπο όλοι μία παρέα, πρωτοετείς, δευτεροετείς, τριτοετείς και άκουγαν "το παιδί με τη φυσαρμόνικα" (που να τον πουν μπροστά του έτσι). Μια παράταιρη με το όλο πνεύμα εκεχειρία που όλοι την σέβονταν. 

Ξεσπά ο πόλεμος του 40. Δευτεροετής ο πατέρας μου πλέον και ο Γιάνναρης είχε τελειώσει την τριετή φοίτηση του και είχε ορκισθεί αξιωματικός. Ιπτάμενος Ανθυποσμηναγός. 

Πρωϊ ήρθε η διαταγή στις 30 Οκτωβρίου του 1940. Έπρεπε κάποιος να σηκωθεί και να κάνει αναγνώριση και βομβαρδισμό εχθρικών θέσεων στο μέτωπο, στην Πίνδο. Ο Γιάνναρης έπαιζε φυσαρμόνικα, το ακροατήριο του κοντά του. 

Κάποιος ήρθε και έφερε τα νέα. Αποστολή αυτοκτονίας. Τα ιταλικά αεροσκάφη πολύ περισσότερα και πιο καινούργια από τα δικά μας, καλύτερα σε μαχητικές ικανότητες. Όποιος πλησίαζε τις ιταλικές θέσεις θα έπεφτε από τα αντιεροπορικά των ιταλών αλλά κυρίως από τα ιταλικά καταδιωκτικά. Όχι απλώς πιθανώς, πιθανότατα έτσι θα γινόταν. 

Ήταν όμως απαραίτητη η αποστολή. Έπρεπε να γίνει αναγνώριση, που ήταν οι Ιταλοί, πόσα Ιταλικά τους περίμεναν έτοιμα να απογειωθούν από το αεροδρόμιο της Κορυτσάς που ήταν δικό τους. Και αν ήταν δυνατόν να βομβαρδίσουν το αεροδρόμιο, αν έφθαναν μέχρις εκεί. 
   
Η φυσαρμόνικα σταμάτησε. "Ποιος θα πάει ;" ρώτησε ο Γιάνναρης.  

Όταν του είπαν, επρόκειτο για νεαρό ιπτάμενο, πολύ φίλο του, αντέδρασε. "Αυτός ήρθε σήμερα ξημερώματα από την άλλη του μονάδα. Ξενύχτης και τόσο ταλαιπωρημένος σε τέτοια αποστολή ;" σχολίασε. Ο φίλος του ήταν παντρεμένος με μωρό παιδί αλλά αυτό ο Γιάνναρης. δεν το είπε.  

Έβαλε την φυσαρμόνικα στην τσέπη και έφυγε. Πήγε στον διοικητή τους και είπε ότι θα πάει εκείνος. Ήταν ξεκούραστος, η αποστολή έπρεπε να γίνει. Δεν υποτιμούσε τις ικανότητες του φίλου του αλλά κάτω από αυτές τις συνθήκες θα την έκανε όπως είπε εκείνος καλύτερα. 

 Ο Διοικητής τον συνεχάρη για το θάρρος του. Ήξερε τι καλός που ήταν. Δέχθηκε την προσφορά του και του έσφιξε το χέρι. Σε πέντε λεπτά η σύνθεση της ομάδας είχε αλλάξει και ο Γιάνναρης ήταν μέσα. Θα ήταν παρατηρητής, πολυβολητής και βομβαρδιστής, τομείς στους οποίους αρίστευε στις δοκιμαστικές πτήσεις. Πιλότος ο αρχισμηνίας Λεωνίδας Τσάντας. Υπαξιωματικός αλλά πολύ έμπειρος πιλότος, από τους καλύτερους που είχαμε για τα συγκεριμένα αεροσκάφη. 

Γυρνά ο Γιάνναρης στην αίθουσα που ηταν μαζεμένοι οι υπόλοιποι. Ρευστή η κατάσταση, συζητούσαν τις εξελίξεις. "Θα πάω εγώ" είπε απλά, σαν να έλεγε "θα πάω βόλτα στον κήπο". και κίνησε να πάει να μαζέψει τα πράγματα του. Καθώς πήγαινε για τον θάλαμο του τον άκουγε ο πατέρας μου να παίζει φυσαρμόνικα... 

Ο Γιάνναρης με τον Τσάντα απογειώθηκαν εκείνο το πρωϊνό. Βομβάρδισαν τις εχθρικές θέσεις όσο μπόρεσαν. Σαν θυμωμένες σφήκες έπεσαν πάνω τους τα Ιταλικά καταδιωκτικά. Πέντε ιταλικά καταδιωκτικά βρέθηκαν σε κάποια στιγμή έναντι ενός ! Και όπως είπα ήταν πιο σύγρονα, από κάθε πλευρά. 

Άρχισε αερομαχία. Ο Γιάνναρης πολυβολεί, όσο μπορεί. Αντίπαλοι του έμπειροι Ιταλοί πιλότοι. Κτυπά δύο αλλά και το δικό τους αεροσκάφος κτυπιέται. Του Γιάνναρη του τελειώνουν οι σφαίρες. Ο Τσιάντας τραυματισμένος ελαφρά πάει ψηλότερα και χάνεται μέσα στα σύννεφα, ευτυχώς είχε πυκνή νέφωση. 

Τελικά η Ιταλοί δεν μπόρεσαν να τους εντοπίσουν. Έκανε αναγκαστική προσγείωση ο Τσιάντας στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας έξω από το χωριό Βασιλειάδα, στο νομό Καστοριάς. 

Βγήκε με το ζόρι έξω. Ο Γιάνναρης τραυματισμένος θανάσιμα ξεψύχησε στα χέρια του. Δεν έλεγε τίποτα για να μην του αποσπάσει την προσοχή ! 




Ο Ευάγγελος Γιάνναρης, το "καψονόμουτρο", ο τρόμος και ο φόβος των νεοσύλλεκτων στη Σχολή Αεροπορίας, αλλά και "το παιδί με την φυσαρμόνικα" ήταν ο πρώτος νεκρός της αεροπορίας στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο. Μετά θάνατον του απενεμήθη αριστείο ανδρείας και ο ο βαθμός του υποσμηναγού.  

Στην Βασιλειάδα υπάρχει προμοτομή του. Ο Δήμος της περιοχής κάνει κάθε χρόνο επιμνημόσυνη δέηση την πρώτη Κυρική μετά την 28η Οκτωβρίου. Προς τιμή του ίκαρου που έχασε νωρίς τα φτερά του. Για να υπερασπίσει την πατρίδα του και εκείνα τα μέρη...  

Το σταματώ εδώ... δεν θυμάμαι κάτι άλλο... Θόλωσε και η οθόνη... 

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

GiP Tours - 2

Πριν ξεκινήσω την σημερινή μου περιήγηση, ένα μεγάλο ευχαριστώ. Στον καλό αναγνώστη του μπλογκ και φίλο, τον Σκρουτζάκο, που μου απένειμε βραβείο που ήδη το κρέμασα φάτσα μόστρα εδώ. Είναι το πρώτο που παίρνω και το καμαρώνω. 
Κάποια στιγμή στο μέλλον θα σας απονείμω και εγώ βραβεία. 

Πάμε στα τουριστικά μας, να ξεχαστούμε λίγο. Από σήμερα πρωτοτυπώ. Μαζί με τις πόλεις θα παρουσιάζω και ντόπιες ξεναγούς για τους αναγνώστες και ντόπιους ξεναγούς για τις αναγνώστριες μου. Κι αν δεν είναι του γούστου σας, ονειρευτείτε κάποια άλλη/άλλον. Σε φαντασίας ταξίδι σας καλώ, δουλέψτε την φαντασία σας όπως θέλετε. 

1) Τόκιο.  Δεν έχω πάει και πολύ θα το ήθελα ! 



Ανθισμένες Κερασιές (σήμα κατατεθέν), παγόδες, γκέϊσες, και ένα σωρό γκατζετάκια και τεχνολογικά που τραβούν την προσοχή, όπως π.χ. οι δράκοι που κάνουν με λέϊζερ σε συντριβάνια (βλ. εικόνα). 

Φυσικά στην φωτό κλασσικό back ground το ηφαίστειο Φούτζι Γιάμα, 3707 μέτρα το δίνουν οι οδηγοί, ενεργό (τελευταία έκρηξη το 1707). Μη φοβόσαστε, απέχει 100 χλμ από το Τόκιο και θεωρείται "χαμηλού κινδύνου".  Από τα πιό πολυφωτογραφημένα μέρη στον κόσμο. 

Ξεναγοί για τις κυρίες : 
                      (1)                                                  (2) 

Ξεναγοί για τους κυρίους : 



  Καλά να περάσουμε !!  

2) Βαρκελώνη. Από τα ελάχιστα μέρη που θα ήθελα να πάω στην Δυτική Ευρώπη και δεν έχω πάει (τότε που μπορούσα πήγα αλλού... βλέπετε τα διακοποδάνεια... με το κουτάλι !!) 



Πρωτεύουσα της Καταλωνίας που θέλει να φύγει από την μαμά Ισπανία, (μάλλον δεν θα σε αγαπήσουν ιδιαίτερα αν τους πεις Ισπανούς).  Ολυμπιακοί το 1992, δεν την βούλιαξαν οικονομικά. Βλέπετε εκεί δεν "τα έφαγαν", ούτε μαζί, ούτε χώρια, έκαναν έργα, τους έμειναν, τα αξιοποιούν. 

Ξεχωρίζει ο ημιτελής ναός Sagrada Familia (αριστερά στην φωτό).  Ξεκίνησε να χτίζεται το 1882 από τον Καταλανό αρχιτέκτονα Γκαουντί, και σιγά σιγά την προχώρησαν και μετά τον θάνατο του με τα σχέδια που είχε κάνει. Διακόπηκε στον Ισπανικό εμφύλιο, πήγαινε σαν χελώνα μετά λόγω έλλειψης πόρων. Μάζεψαν (από τουρίστες κυρίως) ακόμα μαζεύουν και το πάνε να τελειώσει κάπου μεταξύ 2017 και 2026. Πάντως είναι το Νο1 τουριστικό της αξιοθέατο. 


Ξεναγοί για τις κυρίες : 



Τον κύριο Αριστερά θα τον ξέρετε καλύτερα. Και Όσκαρ πρώτου ρόλου έχει πάρει και την Πενέλοπε Κρουζ έχει πάρει γυναίκα, τι άλλο να πάρει ; Ορίστε ; Καλά... θα μεσολαβήσω !!

Ξεναγοί για τους κυρίους : 



Τρέχω να προλάβω την Αριάδνη... Εχει και αυτό το στυλάκι της δυναμικής γυναίκας που με τρελαίνει, αυτό βλέμμα που είναι σαν να λέει -γενικά σε όλους/όλες : "είμαι έτοιμη... έλα αν τολμάς..."  (φαντασίωση μου είναι, ότι θέλω φαντάζομαι ! Ορίστε μας !) 

Άντε... να δω που θα σας πάω την άλλη φορά ! 


(προσπαθω να κάνω "μη συνηθισμένη" τουριστική ξενάγηση, θα το έχετε καταλάβει. Δυό τρεις κλασσικές φωτό του κάθε μέρους που πηγαίνουμε, ελάχιστο μπλα μπλα για όσα δείχνουν οι φωτό και ντόπιες καλλονές - "καλλονοί" για οδηγοί). 














Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς Αγγέλα ?

Η Αγγέλα, ήρθε, είδε (όσα "έπρεπε"), άκουσε (όσα έπρεπε, ίσως χωρίς εισαγωγικά, η βοή του πλήθους μπορεί να ακούγονταν) και έφυγε. 

Δεν ήρθε για να μας λύσει τα προβλήματα. Την πρήξανε να έρθει. Ακόμα και οι δικοί της. "Χώρα της Ευρωπαϊκής Κοινότητα η Ελλάδα. Υποφέρει και δεν πας ούτε εθιμοτυπική επίσκεψη. Ντροπής". 

Σιγά μη περίμενε να έλθει για να μάθει τι γίνεται εδώ. Τα χάλια μας τα ξέρει. Ότι ΔΕΝ θα τηρήσουμε τις υποχρεώσεις μας επίσης το ξέρει. Αλλά θέλει να της λέει ο Αντωνάκης το "θα τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας" και εκείνη να του τραγουδά "Θέλω να σ' ακούω να το λες".  Φτιάχνεται έτσι, τι να κάνουμε τώρα... 

Εμείς τι κάνουμε... πέρα από το να της δείχνουμε πόσο την "αγαπάμε" στους δρόμους και στις πλατείες... 

ΠΟΛΥ καλά κάναμε, μη νομίζει ότι μας πηδάνε άνευ βαζελίνης και μας αρέσει κι όλας ! (με το μπαρδόν). 
Αλλά δεν φτάνει αυτό... Πρέπει να κάτσουμε να σκεφτούμε τι σκ@τά κάναμε στο παρελθον με αποτέλεσμα να τα τρώμε τώρα  και να βάζουμε και στην κατάψυξη μη λείψουν στα παιδιά μας. 

Γιατί... από μεταπολίτευση και μετά... λόγω αντίδρασης... φύσηξε "αριστερός αέρας" στη χώρα. Αλλά περίεργος αέρας... ντόπια συνταγή... Αριστερά οι καρδιά, το πορτοφόλι δεξιά. Φανφάρες σοσιαλιστικές, επαναστατικές, ακροαριστερές μερικές φορές αλλά το κομπόδεμα πάχαινε. Το αριστερό, το κόκκινο, το ροζ, το πορτοκαλί γίνονταν πλαστική σημαία και σύνθημα. Αλλά στην πράξη... 

- ρουσφέτια, ψιλοπαρανομίες και μικρο-λαμογιές σε καθημερινή βάση

-  παράνομοι διορισμοί

- γρηγορόσημα σε υπαλλήλους για να μας εξυπηρετήσουν γρηγορότερα "από τους άλλους" . Μάγγες εμείς ! 

- φαντάροι οι κανακάρηδες μας "εδώ κοντά". Στην επόμενη γωνία αν γίνεται, να πηγαινοέρχεται με τα πόδια. Όλο και κάποιο θείο ή φίλο ή γνωστό στρατιωτικό είχαμε... Ναι, από αυτούς που όλο τον άλλο χρόνο λέγαμε "χούντα" και "φασισταριό". 

- μαύρο χρήμα που κερδίζαμε από τους μετανάστες. Που δεν τους πληρώναμε και κλέβαμε το ΙΚΑ. Ναι το Ι.Κ.Α. που δεν έχει τώρα να μας δώσει... Και φυσικά η εκμετάλλευση των μεταναστών εκμετάλλευση αλλά δεν τους δίναμε και πολύ αέρα. Όχι όλα ίσωμα (μέχρι που τον αέρα αρκετοί από αυτούς τον πήραν μόνοι τους, έγιναν και πολλοί ... και τώρα τρέχουμε !) 

- διόρωφο είχαμε ; πολυκατοικία χτίζαμε. Και η πολεοδομία σφύραγε αδιάφορα. Ξύλο έπαιζαν σε μερικές οι υπάλληλοι ποιος θα "εξυπηρετήσει" τον ματσό πελάτη (αληθινό γεγονός !!) . Που άφηνε το κατι τις του για να κάνουν τα στραβά μάτια. 

- υπερωρίες υπαλλήλων από το σπίτι ή εφημερίες νοσοκομείων από το κινητό.

- φακελάκια "για να γίνει καλά η δουλειά" σε γιατρούς.

- ιατρικά παραπεμπτικά για εξετάσεις σε ιδιωτικά ιατρικά κέντρα όταν τα απαιτούμενα όργανα για αυτές τις εξετάσεις τα είχαμε αγοράσει και σάπιζαν στα υπόγεια των Δημόσιων Νοσοκομείων. 

- διακοπές παντού ανα τον κόσμο με διακοποδάνεια και κάρτες. 
Τρώγαμε λεφτά που δεν είχαμε και δεν θα είχαμε, μας έπιαναν μακάκες οι τράπεζες με τις διαφημίσεις τους και τώρα μας φταίνε. (φταίνε, αλλά όχι μόνο εκείνες, μη τρελλαθούμε. Σαν την παρθένα που την πέτυχε ο ντελικανής "σε μια στιγμή αδυναμίας...")

- Με τα Πόρσε Καγιέν (ρεκόρ πωλήσεων Πόρσε (%) στην Ευρώπη) να πηγαίνουμε για φραπεδιά στις πλατείες και να πουλάμε μούρη. Και με τα ρολόϊ των 2000 Ευρώπουλων στο χέρι (το φτηνότερο !) γιατί αλλιώς δεν θα μας πρόσεχε η γκόμενα ! 

- να τα χρυσαφικά και τα πανάκριβα γυναικεία ντεσού που δεν τα άντεχε το πορτοφόλι (του μπαμπά, του γκόμενου, του συζύγου, η δουλειά) . Ναι... αυτά που τώρα δυστυχώς μερικές αναγκάζονται και τα πουλάνε στη ζούλα... 

- ένα αυτκίνητο για κάθε μέλος της οικογένειας σε ΜΕΣΟ-αστικές οικογένειες. Δύο σε πολλές μικροαστικές. Και δεν θεωρούνταν πολυτέλεια.  

- Είχαν αρχίσει και οι ιδιωτικές πισίνες σε μερικά προάστεια... Τι... να έχει η Σούλα που μέχρι προχθές δεν φορουσε βρακί στον @ώλο και να μην έχουμε εμείς ! Ντροπής !! 

- έξω συχνά και γλέντι. "Να πάμε κάπου έξω να φάμε" δεν λέγαμε ; Πόσο συχνότερα από όσο αντέχαμε ; 

- υποβρύχια να γέρνουν, να γεμίζει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας από μεσάζοντες... Χοντρές δουλειές... 

- Δρόμοι γκιλοτίνες και εργολάβοι που θησαύριζαν... Και επειδή μπουζίνα (business) και ΜΜΕ πάνε μαζί... ποιος να τους ακουμπήσει... Να τον πιάσουν οι τηλε-εισαγγελείς του δικού τους καναλιού μετά στο στόμα τους...   

Ναι... μη σας κακοφαίνεται... ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ο Πάγκαλος με το περιβόητο "μαζί τα φάγαμε" και το ξέρουμε ΟΛΟΙ αυτό. Ναι, ΜΑΖΙ τα φάγαμε. Για χρόνια. Με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο. Άλλος λίγα και άλλος πολλά. Οι πολλοί από λίγο, οι λίγοι από πολλά, οι ελάχιστοι από ΠΑΡΑ πολλά. 

Ωραία περνάγαμε ! Μέχρι που μας σκούντηξαν, ξυπνήσαμε, τέλειωσε το όνειρο  και άρχισαν οι σφαλιάρες ! Βροχή ! (εδώ πάλι, η σφαλιάρα αντιστρόφως ανάλογη. Οι πολλοί φάγαμε - και τρώμε - τις πολλές σφαλιάρες, οι λίγοι τρώνε λιγότερες, οι ελάχιστοι... "ποια κρίση" ;) . 

Το Σύστημα αδικεί. Αλλά πάντα το Σύστημα ΕΤΣΙ αδικεί. Όχι μόνο εδώ, ούτε μόνο τώρα. Διαχρονικά και παντού... 

Και συνειδητοποιήσαμε τα ΜΕΓΑΛΑ μας σφάλματα. Και καταλάβαμε τι καθίκια μας κυβερνούσαν, ποιούς ψηφίζαμε και ποιούς πιστεύαμε (γιατί τους χρειαζόμαστε κι όλας, μας βόλευαν). 

Δικαίως τα βάλαμε με τους πολιτικούς και με ολάκερο το διεφθαρμένο σε μεγάλο βαθμό σύστημα. Όχι μόνο δεν μας μάζευαν, έτριβαν τα χέρια τους, είχαν πελατεία ευχαριστημένη, μας φώναζαν "κι άλλο !" (βλέπε Χρηματιστήριο). 

Δικαίως τα βάζουμε με την Αγγέλα και τους ξένους που τώρα μας την πέφτουν από παντού. Τόσα χρόνια δεν έβλεπαν ; Δεν ήξεραν ; Τώρα τους έπιασε ο πόνος ; 

Όμως για τις τεράστιες ευθύνες των ντόπιων πολιτικών και των  δημοσιογράφων, όπως και των ξένων που μας επιβουλεύονται (με εκτελεστές των εντολών τους τούς εδώ σφουγγοκωλάριους και τα πάντα πρόθυμα ντόπια γιουσουφάκια τους) έχω γράψει αρκετές φορές. Και μπορεί να ξαναγράψω, είναι μεγάλο το θέμα. 

Είπα όμως σήμερα να πω κάπως πιο αναλυτικά και για την καμπούρα μας. Μεταξύ μας... και εμείς... τόσο καιρό... το χέρι στο γλυκό... 
  
Μακάρι η νεότερες γενιές να έχουν περισσότερο μυαλό. Γιατί δεν γίνεται, κάποτε θα τελειώσει η καταιγίδα. Θα πάρει χρόνο (και δεν ξέρω τι άλλο) αλλά κάποτε θα τελειώσει. Ας μείνει σαν δίδαγμα τουλάχιστον... 

Σε άλλο κλίμα : έβγαλα γρήγορα την προηγούμενη ανάρτηση, είχε κάποιες στιγμές ευθυμίας αλλά την έφαγε η επικαιρότητα. Αν δεν την προλάβατε, από κάτω είναι. όπως και στο άλλο μου μπλογκ η νέα (χθεσινή) συνέχεια του διηγήματος μου 


Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Λίγο γέλιο ακόμα...




ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ !! 
 




ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ : Σήμερα Δευτέρα 8/10 στο άλλο μου μπλογκ έβαλα το νέο κεφάλαιο του διηγήματος μου "ΑΛΛΟΥ" . Όσες πιστές και πιστοί... 


Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Ενημέρωση για την παρουσίαση

Δυστυχώς η παρουσίαση του βιβλίου "Ο Διάδρομος" από τον Χριστόφορο με παρουσιαστή και μένα (μεταξύ άλλων) αναβλήθηκε !! 

Βλέπετε... φτάνοντας με τον Χριστόφορο στο βιβλιοπωλείο που θα γινόταν η παρουσίαση μας περίμενε μία δυσάρεστη έκπληξη !! 





Μια χαρά όλα !!

Ευχαριστώ Θερμά όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους, όπως και όσους ήταν νοερά μαζί μας γιατί δεν μπόρεσαν αν έλθουν ενώ το ήθελαν. 

Για την εκδήλωση θα μιλήσει στο μπλογκ του ο Χριστόφορος, όπως και η Κάρυ που μας αποθανάτισε με το κινητό της. 



Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Σας περιμένουμε !


Τον Χριστόφορο θα δείτε, εμένα να του παρουσιάζω το βιβλίο μαζί με την κόρη του Αννα Μαρία Παπαχαραλάμπους και τον Φάνη Μουρατίδη θα δείτε, τη γυναίκα του Χαρούλα, την μικρότερη κόρη του Εβίτα και τον γιό του Ηλία θα γνωρίσετε...  τι άλλο θέλετε ;    :)) 

Σας περιμένουμε !! 





Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Κι ένα παιχνίδι...

Το είδα σε άλλο μπλογκ, μου άρεσε, παίρνω μέρος. Και το αλλάζω, τα 8 πράγματα τα κάνω 10.

5 πράγματα που θα ήθελα αλλιώς στη ζωή μου

1) Θα ήθελα να είχα μεγαλώσει λίγο διαφορετικά τα παιδιά μου. Τα ανάθρεψα πρόβατα σε μία κοινωνία λύκων...

2) Θα ήθελα να είχα προφτάσει να πάω σε μερικά μέρη ακόμα.... Τώρα πιά... με την φαντασία μου...

3) Θα ήθελα να μην είχα αρχίσει πριν χρόνια να χλαπακιάζω (να τρώω πολύ), να μη γυμνάζομαι και να με αμελώ. Δεν θα είχα γίνει ελεφαντάκι.

4) Θα ήθελα να μην είχα διστάσει και να είχα τολμήσει να "κάνω τη κίνηση" κάποιες (λίγες) φορές. Στερνή μου γνώση...

5) Θα ήθελα να είχα ασχοληθεί συστηματικά με το γράψιμο και όχι όποτε το θυμάμαι. Νωρίτερα. Να είχα γράψει περισσότερα. 

5 πράγματα που θα ήθελα στο μέλλον.

6)  Υγεία, Ειρηνη, Ευτυχία, Επιτυχία για τα πρόσωπα που αγαπώ πολύ και για μένα 

7) Ειρήνη και καλύτερες μέρες για την χώρα μου.

8) Να ζήσω να δω αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες.

9) Να είμαι ενεργός και παραγωγικός για κάποια χρόνια ακόμα.

10) Να φύγω ανώδυνα, στον ύπνο μου. Σε βαθειά γεράματα. Είμαι εραστής της ζωής.

Δεν ορίζω ποιοι να το συνεχίσουν. Ας το κάνουν όποιες και όποιοι θέλουν.

Επειδή έβγαλα γρήγορα την προηγούμενη ανάρτηση, το πρώτο ταξείδι με το « GIP TOURS »  :)) είναι εκεί, στην προηγούμενη. Για να ταξιδέψουν μερικές στιγμές και όσοι δεν το έκαναν ήδη.
Και μη ξεχνάτε το άλλο μου μπλογκ.

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Gip-Tours - 1


Μακάρι να κρατήσει το καλοκαιράκι, έστω το φθινοπωρινό. Διότι είμαι  και με βλέπω 






Άγχος λοιπόν, προβλήματα, αγωνία όχι μόνο για το αύριο αλλά και για το σήμερα. Όλοι τα έχουμε (εκτός από αυτούς που μας τα προκάλεσαν !    ) 


Σας προσφέρω λοιπόν για λίγα λεπτά μία ευκαιρία να δραπετεύσουμε από το μουντό και το στενάχωρο. 

"Χαθείτε" για λίγο στις εικόνες που σας προσφέρω... Είναι από μέρη στα οποία έχω πάει και μου άρεσαν πολύ ή δεν έχω πάει και θα ήθελα να πάω. Κυρίως τo δεύτερo.  

Στο ταξίδι μου αυτό φαντάζομαι πως είμαι με εκλεκτή παρέα... 

Πάμε λοιπόν... Διαλέξτε και εσείς παρέα και φύγαμε !! 




Ρίο !! Καρναβάλι, Κορμάρες σε ατελείωτη σάμπα, το άγαλμα σφραγίδα της πόλης. Και ατελείωτες παραλίες. 
Σημείωση : Ρίο δεν έχω πάει όμως για την άλλη του πλευρά, την μη τουριστική, επίσης ξέρω... Τσίγκινες παραγκουπόλεις  (φαβέλες), δίπλα στα ξενοδοχεία (δεν τα δείχνουν βέβαια οι τουριστικές χάρτες) τίγκα στην κάθε είδους παρανομία, την πείνα και την δυστυχία. Δεν κάνω όμως τώρα κοινωνικό ρεπορτάζ, να ξεφύγουμε λίγο είπαμε.

Χορτάσατε Ρίο ; Χορέψατε ; Κολυμπήσατε ; Πάμε για αλλού...




Κοπενχάγη.Έχω πάει και την έχω λατρέψει. Με το κλασσικό άγαλμα της μικρής γοργόνας (από το ομώνυμο παραμύθι του διάσημου Δανού Χανς Κρίστιαν Αντερσεν), τα πολύχρωμα κτίρια σε κάποιες γειτονιές, τον πολιτισμό τους. 
Την λένε και "πόλη των ποδηλάτων". Εχει ειδικούς ποδηλατοδρόμους ανάμεσα σε λεωφόρους και πεζοδρόμια, μπορείτε να δείτε καλοντυμένους με ποδήλατα, παππούδες, γιαγιάδες. Και ναι, τα ποδήλατα που βλέπετε είναι δημόσια !!  Έχει πιάτσες ποδηλάτων σε τακτικά διαστήματα, το παίρνεις - τσάμπα φυσικά - πας όπου θέλεις και το αφήνεις στην κοντινότερη πιάτσα. 
Ελάχιστα χάνονται, σπάνια τα κλέβουν. Τώρα που αυξήθηκε το μεταναστευτικό ρεύμα υπάρχει μία μικρή μόνο αύξηση κλοπών. Τι να το κάνουν όποιοι το κλέψουν ; Όπου και να προσπαθήσουν να το πουλήσουν κι αν δεν τους καταγγείλουν, δεν θα το δεχθούν. Νοιώθουν οι υποψήφιοι αγοραστές σαν να τους πουλάς δημόσιο λεωφορείο, δεν το θέλουν. Να το κάνουν ανταλλακτικά ; Δεν τα αγοράζει κανείς για τον ίδιο λόγο, άστε που τώρα πλέον είναι μαρκαρισμένα. 

Αυτό είναι το πρώτο μέρος του ταξιδιού... Έχει κι άλλα σε επόμενες αναρτήσεις, μη βάζω μόνο ανέκδοτα, αστείες φωτό και ρητά. Τώρα που το ανοίξαμε το τουριστικό γραφείο...  

ΥΓ : Υπενθύμιση για το διήγημα μου. Στο άλλο μπλογκ. Link πάνω δεξιά. 

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Στιγμές...

Τρυφερές στιγμές : 



Τυχερές στιγμές :
(για ΟΛΟΥΣ τους μετέχοντες σε κάθε φωτό...) 


Αστείες στιγμές :


ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ : Η τρίτη συνέχεια του διηγήματος "ΑΛΛΟΥ" αναρτήθηκε πριν λίγο στο μπλογκ "ΠΕΝΝΑ"  (link πάνω δεξιά σε αυτή την σελίδα ) 



Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Γελάτε γιατί χανόμαστε !!

Σεπτέμβρης... Ελάτε, μη μελαγχολείτε... ΑΠΟ ΑΥΤΟ ! 
Δεν είναι αυτός ο μήνας μόνο φύλλα που πέφτουν και πρωτοβρόχια... είναι και ήρεμες παραλίες, μέρες με γλυκό καιρό, αυτό το ακόμα πιο γλυκό για την τσέπη μας "ούτε κλιματιστικό ούτε θέρμανση"...   

Η Τρόϊκα ήρθε, είδε και έφυγε... 
Εμείς "διαρρέουμε" ότι τους λέμε "όχι ρε, δεν έχει άλλα μέτρα", ότι κάναμε αντίσταση (να δω Τόνυ, Μπένυ και τον "γέρο αριστερό που θα μας ΔΗΜεύσει και τα ΑΡ...." στα βουνά και θα τα έχω δει όλα !!), ζητήσαμε δηλαδής να μας πηδάνε με βαζελίνη...  
Η Τρόϊκα "διαρρέει" <<καλά, ας γίνουν οι Αμερικανικές εκλογές, μη χαλάσουμε το οικονομικό κλίμα του μαυρούλη και θα σας "εξηγήσουμε" μετά "τι σημαίνει αλμυρό φυστίκι" >>

Κάτι μου λέει ότι παίζεται πάλι το ίδιο έργο, με άλλα λόγια, ότι ετοιμάζουν σκηνικό για "δεν γινέται αλλιώς, σκύψτε μία φορά ακόμα, θα είναι η τελευταία σας το υποσχόμαστε..." 
Μακάρι να βγω ψεύτης... 

Μέχρι τότε... κρατηθείτε, χεράκι, χεράκι, ΜΗ βλέπετε τηλεόραση, ΜΗ διασκεδάζετε με τούρκικα σήριαλ, κι αν τα βλέπετε ΜΗ πιστεύετε ότι παρουσιάζουν, προπαγάνδα είναι, ΜΗ διαβάζετε και μη ακούτε τα γιουσουφάκια / παπαγαλάκια "ειδικούς" και τους τρομολάγνους δημοσιογράφους... 

Επιμένετε για ΕΛΛΗΝΙΚΑ προϊόντα !! Μεγάλη ιστορία αυτή με το ΚΑΡΤΕΛ (από Έλληνες μεγαλο-εισαγωγείς) που ΘΗΣΑΥΡΙΖΕΙ επιβάλλοντας παντού ξένα τρόφιμα. Και οδηγεί τους αγρότες μας να ξεχερσώνουν τα δικά μας χωράφια γιατί ο κόπος τους μένει απούλητος... 
Θα επανέλθω εγώ ή ας το κάνει κάποιος άλλος αυτό, δεν με νοιάζει. Αλλά να ενημερωνόμαστε... είναι ΠΟΛΥ μεγάλο θέμα και δεν το ακουμπάνε !  

Για να γελάσετε, τρία ανεκδοτάκια σε εικόνες...



Και ένα σωστό και επίκαιρο !! 



Και μη ξεχνιόμαστε : Όποιοι διαβάζουν το διήγημα μου στο άλλο μου το μπλογκ, ( στην ΠΕΝΝΑ ), η δεύτερη συνέχεια είναι εκεί από 19/9. Διαβάστε την αν θέλετε, από εβδομάδα έρχεται η τρίτη συνέχεια (αν δεν προμοτάρουμε και το σπίτι μας...) . Το link για να πάτε εκεί, πάνω δεξιά σε αυτή την ανάρτηση. 


Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Χιούμορ... Κρίσεως

Σήμερα θα σας "πω" 11 σύντομα ανέκδοτα, σχετικά με την κρίση και με μερικά από τα μύρια όσα που μας παιδεύει (κανένα αστείο σε αυτό). 

Τα ανέκδοτα είναι σύντομα, περισσότερο χιουμοριστικές ατάκες είναι παρά ανέκδοτα. 

Τα πήρα από το πολύ αστείο μπλογκ  : www.xaxa.gr   Έχει και άλλα. μη πολιτικά, όπως και κανονικά ανέκδοτα. 

Μη σας μπερδεύουν τα κόκκινα γράμματα, καμία σχέση με τα κείμενα. Τα έβαλα εγώ για να υπαρχει μία αρίθμηση, αν θέλετε να αναφερθείτε σε κάποιο. 



 Και για όσους από εσάς διαβάζετε τα διηγήματα μου...
σήμερα ανέβασα στο άλλο μου μπλογκ την δεύτερη συνέχεια του διηγήματος μου "Αλλού" . Link θα βρείτε στην αρχή αυτής της σελίδας, πάνω δεξιά (πέννα) 


Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Φάτε μάτια...

Να αρχίσω με κάτι για τις αναγνώστριες μου. Μία ολόκληρη ενδεκάδα με τους πιό "καυτούς" άνδρες στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Κατά τα Αμερικανικά gallop. 





Kαι για τους άνδρες αναγνώστες... λίγο οφθαλμόλουτρο... κάνει καλο.   Ανάμεσα στις πιό "καυτές" αθλήτριες" στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου οι παρακάτω...


Και για τους αναγνώστες μου και στα διηγήματα, σήμερα βράδυ (Τρίτη) έβαλα και νέο διήγημα στην πέννα. Link πάνω δεξια σε αυτό το μπλογκ. Όσοι πιστοί... 









Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Το ιδανικό σπίτι για μένα

Η ιδέα μου ήρθε κοιτώντας το μπλογκ της καλής μου φίλης Ευαγγελίας. ( http://sagalia91.blogspot.gr ). 

Δεν θα γράψω έκθεση ιδεών... Αλλά μια που μας λείπει το όνειρο, θα σας πω το δικό μου... Πως θα ήθελα να είναι το σπίτι στο οποίο θα έμενα Χειμώνα Καλοκαίρι, μέχρι που κάποτε ο "κύριος στο ρετιρέ"  να αποφασίσει ότι αρκετά με ανέχτηκε εν μέσω των δημιουργημάτων του. 


Μην το ξεψειρίσετε, λεφτά δεν έχω, ούτε μπορώ να ψάχνω για επίγειους Παράδεισους. Ούτε να αναρωτηθείτε αν όσα θα διαβάσετε είναι εφικτά, ιδίως για ένα γέρικο χοντρό δεινοσαυράκι σαν και μένα. Δεχθείτε την εικόνα.  Για όνειρο γράφω με μουσα την φαντασία μου και το τι μου αρέσει, τι θα ήθελα να γραπώσω ακόμα από τη ζωή... Πριν αρχίσουν να με προδίδουν οι αισθήσεις μου... 


Βουνό... πάντα το προτιμούσα από τη θάλασσα... Από την πρώτη μου έκθεση στο Δημοτικό "τι προτιμάτε, βουνό ή θάλασσα". 

Πράσινο γύρω μου, πολύ πράσινο, να χάνεται το βλέμμα μου στις πολλές του αποχρώσεις. 

Ποτάμι κοντά μου, με κρυστάλλινα, καθάρια νερά. Να ακούω το ήσυχο γουργούρισμα του χειμώνα καλοκαίρι... Και να κάθομαι στην ακροποταμιά να αναλογίζομαι... Πλάτανου σκιά πάνω μου σγια τις ώρες με το πολύ φως, να με δροσίζει και να με χαϊδεύει. 


Χρώματα... έντονα χρώματα... Σε δασολούλουδα, σε φυτά, σε πουλιά που πετούν, στον μικρό μου κήπο. Κήπο στον οποίο θα βασιλεύει η βυσσινιά, η λεμονιά, η αμυγδαλιά... τριανταφυλλιές σε κάθε χρώμα... Κήπο που θα μου αρέσει να έχω κάποιον να τον φροντίζει (εγώ και η γυναίκα μου δεν ξέρουμε ούτε είναι στα προσόντα μας να μάθουμε). Κάποιο καλόκαρδο μεσήλικο Έλληνα από το διπλανό χωριό. Να πίνουμε και ένα καφέ μαζί μετά. Και να μου λέει τι βλέπει, τι ακούει, τι παίρνει από τη ζωή, να είναι η φωνή του απλού μα τόσο σημαντικού ανθρώπου, του δουλευτή, απαραίτητη συντροφιά. 


Σπίτι με κήπο γύρω γύρω. Ξυλόσπιτο με κεραμίδια. Λατρεύω το ξύλο. Και τα κεραμίδια μου αρέσουν, δεν μπορώ τα τσιμεντένια κουτιά. Μεγάλο καθιστικό με τζάκι, τραπέζι να κάθομαι να γράφω, γρήγορη σύνδεση σε Ιντερνέτ, τραπέζι έξω να κάθομαι και εκεί να γράφω. Να κάθομαι με το ταίρι μου ή μόνος και να αγναντεύω.  Κρεβατοκάμαρα στον πάνω όροφο, ένα δωμάτιο με κρεβάτια κουκέτες για τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου (ελπίζω να αποκτήσω κάποτε) ή για φίλους που θα έρχονται να με δουν.  Μεγάλη φωτεινή κουζίνα, συνέχεια του καθιστικού ή χώρια.  

Σκύλο... μεγάλο... κάτι σε λυκόσκυλο, να πηγαίνουμε βόλτα... να του μιλώ και να μου απαντά με τα μάτια του... να με διαβάζει... 


Μερικούς γείτονες... Δεν τους θέλω κολλητά με μένα αλλά ούτε και στην άλλη άκρη. Να είναι σε ακτίνα φωνής το πολύ, να τους νοιώθω και να με νοιώθουν. Δεν μου αρέσει η παρατεταμένη μοναξιά. Να επιλέγω εγώ όμως πότε και ποιόν θα δω. ΄Ενα κρασάκι παρέα, ούζάκι με μεζέ, μία παρτίδα σκάκι ή τάβλι ενώ οι γυναίκες μας τιτιβίζουν τα δικά τους. 


Πόλη με όλα τα αγαθά κοντά, στη μισή ώρα ας πούμε... Να πάς βόλτα και να κάνεις τα ψώνια σου. Με κανένα θέατρο, καμία πολιτιστική εκδήλωση πότε πότε. Με εξοπλισμένο νοσοκομείο και καλούς γιατρούς, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε. Και ένα χωριό σε ακτίνα περπατήματος από την άλλη μεριά. Να φέρνω ζεστό ψωμί κάθε πρωϊ, να τρώω το μισό στο δρόμο και να με γκρινιάζει η γυναίκα μου. 


Ένα αυτοκίνητο να πηγαινοέρχομαι. Να το οδηγεί και εκείνη όταν εγώ βαριέμαι να τρέχω και θέλω να αράξω. 


Να σας σκανδαλίσω και λίγο ; στους γείτονες που λέγαμε... και καμία "ξέμπαρκη", 40 και πάνω, χήρα, ζωντοχήρα, σε τέτοιο στυλ. Να μένει με τα παιδιά της π.χ.  Όταν με πιάνει το πονηρό μου, να το παίζω "αντρί" (που λένε και στην Κρήτη), να της την πέφτω, μη σκεφθείτε περίπλοκα πράγματα, έτσι παιχνίδι να γίνεται, εκείνη να κολακεύεται και εγώ να νοιώθω όμορφα. Για το "ταχάμου τα" ! Να λέμε ότι κάτι κάνουμε, χωρίς στην ουσία να κάνουμε τίποτα, γιατί κατά βάθος ούτε εκείνη θα θέλει να το πάει μακρύτερα από ένα φλερτ, ούτε εγώ. 

Στο στυλ "και καλά να μας πει "οχι", αν μας πει "ναι" , μετά τι  κάνουμε ;"  :))    

Το σπίτι μου μακριά αρκετά για να μη μου κουβαλιούνται όλη την ώρα επισκέψεις, δεν είμαι τόσο κοινωνικός.  Αλλά και αρκετά κοντά, για όσους θέλω, όποτε τους θέλω και για το αν τύχει κάτι...

Τώρα που το σκέφτομαι... Είχα σπίτι για δέκα χρόνια περίπου, με το 70 % περίπου των προδιαγραφών που περιέγραψα. Ίσως και λίγο παραπάνω... Εξοχικό στην Εύβοια, στη Βάθεια (Αμάρυνθο) ανάμεσα σε Ερέτρια και Αλιβέρι. Κληρονομικό. Το πουλήσαμε στα μέσα της δεκαετίας του 90 για οικονομικούς λόγους, χρειαζόμαστε αλλού τα λεφτά. Και τότε το βαριόμουν ο μακάκας, καυγάδες έκανα στην γυναίκα μου και στα παιδιά μου που θέλανε να πάμε ! Και πράσινο (κήπο είχε, πράσινο είχε, αλλά όχι πάρα πολύ πράσινο, όχι ποτάμι και δάσος, σε αυτά - μεταξύ άλλων - φεύγει λίγο από την περιγραφή) και στη θάλασσα (που εμένα δεν με ενδιέφερε) με τα πόδια !  Και κάποιους - κάποιους λέμε - καλούς γείτονες και τον σκύλο. Και το χωριό στα 5-10 λεπτά με το αυτοκίνητο και η Χαλκίδα στη μισή ώρα πάνω κάτω. Και η Αθήνα στη μιάμιση το πολύ.    


Τώρα το εκτίμησα... Και τώρα που έγραφα πως θα ήθελα το σπίτι μου, έπιασα τον εαυτό μου να περιγράφει σαν εσωτερικό, το σπίτι που είχα τότε. 

Θύμησες και όνειρα... Στο μίξερ...