Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Η ΓΑΛΑΖΟΥΛΑ....

Αντί για εισαγωγή.

Αυτές τις μέρες δεν είμαι καλά. Πολλά και διάφορα (ΕΝΤΕΛΩΣ άσχετα με τη μπλογκόσφαιρα, ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ αυτό, πιστέψτε το), με σκότισαν, σκεπτόμουν μέχρι και να τα βροντήξω όλα και να εξαφανισθώ.  Έγραψα πάνω στη σκοτούρα μου λίγα μαίηλ, σε πολύ λίγα άτομα που θεωρώ πολύ δικά μου. Η συμπαράσταση ΟΛΩΝ όσων εισέπραξαν την κατήφεια μου και την απελπισία μου ήταν συγκλονιστική. Πολύ θερμή, πολύ ειλικρινής. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.

Τελικά συνεχίζω, αποφάσισα να μη το βάλω κάτω. Στο κάτω κάτω, όπως έγραψα κάπου, όλη αυτή η μπλογκοπαρέα τι είναι ; ΟΜΑΔΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ !! Ο καθένας μας με τα καλά του, τα στραβά του, τις διαφορετικές του ευαισθησίες και πεποιηθήσεις… Με τα αστεία μας, τα πειράγματα μας, τα κοπλιμέντα μας, τα καρφιά μας, τα φλερτάκια μας, τις παρεξηγήσεις μας και τα μικροκαυγαδάκια μας (αναπόφευκτα όταν πολλοί άνθρωποι διαφορετικού χαρακτήρα επικοινωνούν συχνά, γραπτώς μόνο, χωρίς να ξέρει ο ένας τον άλλο). Ακόμα και με τις μικρο-μακακίες μας ! Όλα παίζουν και καλά κάνουν !!


Και όλα αυτά μας κάνουν να ξεχνάμε για λίγο την πραγματικότητα που μας πνίγει μερικές φορές. Μας κουράρουν, μας δίνουν κέφι, σαν ένα ευχάριστο διάλειμμα με μια παρέα. Μετά ο κάθε ένας μας... "τα κεφάλια μέσα" που λέει και το ανέκδοτο... Στην δική του μικρή/ μεγάλη/περιπτωσιακή/μόνιμη κόλαση.   

Ένα αυτοβιογραφικό διήγημα αυτή τη φορά. Μία εύθυμη νότα. Μπας και χαμογελάσω, εγώ πρώτα από όλους !! Αληθινό σε όλα !!  Και μη φοβάστε… αυτοτελές !!

Η ΓΑΛΑΖΟΥΛΑ

Τέλη δεκαετίας του 80. Νοικιάζω ένα εξοχικό στην Εύβοια για ένα μήνα. Λίγο έξω από την Βάθια (Αμάρυνθο), ένα παραλιακό χωριό ανάμεσα σε Αλιβέρι και Ερέτρεια. Πήγα με την γυναίκα μου, τα δυό παιδιά μου και τον Μπαγκίρα. Ο Μπαγκίρα ήταν ένας σκύλος, ένα μαύρο πόϊντερ που είχα τότε. Μικρά τα παιδιά μου, τους έλεγα για τον Μόγλη, το παιδί της ζούγλας, την αρκούδα την Μπαλού και τον μαύρο πάνθηρα, τον Μπαγκίρα. Από εκεί και το όνομα του σκύλου, λόγω χρώματος.

Ένα απόγευμα πήγα με τα παιδιά μου στο χωριό της Βάθειας. Η γυναίκα μου μαγείρευε, εγώ ήπια ένα ούζο και εκείνα έπαιζαν σε μία διπλανή παιδική χαρά. Δίπλα ήταν ένα pet shop, με πολλά παπαγαλάκια σε κλουβιά και την τροφή τους. Ήθελαν τα παιδιά μου να χαζέψουν, τα πήγα να δουν.

Σε ένα μεγάλο κλουβί ήταν πολλά παπαγαλάκια, αρσενικά, θηλυκά, διαφόρων χρωμάτων. Την προσοχή μας την τράβηξε μία γαλάζια παπαγαλίνα (το φύλο μας το είπαν, σιγά μην ήξερα να ξεχωρίσω. Και transsexual να ήταν χαμπάρι δεν θα έπαιρνα). Μεγαλόσωμη για παπαγαλάκι, φαινόταν δραστήρια, έκανε ότι ήθελε στο κλουβί μέσα. Έτρωγε όπου ήθελε, έπινε όποτε ήθελε από όποια ποτίστρα ήθελε, καθόταν όπου ήθελε. Τα άλλα παπαγαλάκια τσακωνόντουσαν μεταξύ τους  για όλα αυτά. Στην «γαλαζούλα» (αμέσως την βγάλαμε έτσι !) παραμέριζαν λες και απολάμβανε ιδιαίτερα προνόμια που ήταν σεβαστά από όλα τα άλλα παπαγαλάκια.

Τα παιδιά μου άρχισαν την προπαγάνδα : «Να την πάρουμε, να την έχουμε στο εξοχικό και μετά σπίτι μας. Θα την κρεμάμε έξω όλη την ημέρα, δεν θα λερώνει».

Έκανα τον δύσκολο περισσότερο από ότι ήμουν. Μου άρεσε η ιδέα. Πήρα ένα κλουβί, πήρα ποτίστρες, ταϊστρες, τροφή, ξύλινες απομιμήσεις κλαδιών να πηδάει από το ένα στο άλλο, στικάκια με άλλη τροφή που τους αρέσει… Τότε είχα ακόμα την δυνατότητα να τα κάνω αυτά τα έξοδα. Δεν ήταν και πάρα πολλά.  Ο Σόϊμπλε, ο Γιούνγκερ και η Αγγέλα δεν μου κουνούσαν απειλητικά το δάχτυλο στα μούτρα. Ούτε μου έσφιγγαν να μη πω τι… Άλλες εποχές… 

Η γυναίκα μου αντέδρασε. Δεν ήταν αντίθετη, απλώς φοβόταν ότι σε κείνη θα έπεφτε το τάϊσμα, το καθάρισμα τοιυ κλουβιού αλλά και της γαλαζούλας… Της λέγαμε «εμείς θα τα κάνουμε» αλλά είχε πικράν πείρα. Έτσι λέγαμε και όταν της φέραμε τον Μπαγκίρα και μετά από λίγο… εμείς παίζαμε μαζί του, εκείνη τον μεγάλωνε ! Στον Κτηνίατρο όμως τον πήγαινα εγώ. Και βόλτα εγώ, όχι καθημερινά, ΟΠΟΤΕ είχα όρεξη για βόλτα (τότε είχα, περισσότερη από τώρα πάντως).

Τα παιδιά μου τρελά και παλάβά με τη γαλαζούλα. Μόνο σκοπιές που δε φύλαγαν μη μπουκάρει καμία από τις γάτες των δίπλα. Καλοκαίρι, κλιματισμός δεν υπήρχε τότε, πόρτες παράθυρα ανοιχτά…. καλού κακού κρεμάγαμε το κλουβί ψηλά σε μέρος «γατικώς απρόσιτο» όσο και να σάλταραν.

Την γαλαζούλα την πήραμε λίγο πριν επιστρέψουμε στην Αθήνα. Έτσι στο γυρισμό, η οικογένεια, ο Μπαγκίρα και η γαλαζούλα στο κλουβί, στριμωχτήκαμε σε ένα Opel Cadett που είχα τότε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.

Σταματάμε στα διόδια, ήταν μία νεαρή κοπέλλα. Βλέπει σκύλο, βλέπει κλουβί, χαμογέλασε. «Βλέπω απαρτία» μου είπε χαμογελάστά ρίχνοντας μια ματιά στο αμάξι.

 Ήμουν πάντα πειραχτήρι, μου άρεσε το καλακάγαθο χιούμορ της κοπέλας (ΚΑΙ η κοπέλα !), δεν άφησα την ευκαιρία. «Δεν είμαστε όλοι» της απάντησα. «Το κλουβί με το χάμστερ, την γάτα και τη γυάλα με το χρυσόψαρο τα αφήσαμε να τα πάρουμε την άλλη εβδομάδα !!»

Στην Αθήνα, έκανα αμέσως μετά τις διακοπές μία επέμβαση να βγάλω πέτρα από τα νεφρά (δεν υπήρχε λιθοτριψία ακόμα, ή ήταν πολύ νέα μέθοδος). Με αναρρωτική άδεια έμεινα στο σπίτι δέκα μέρες περίπου. Η γυναίκα μου στη δουλειά, τα πρωϊνα, τα παιδιά σχολείο… εγώ πέρναγα την ώρα μου εκπαιδεύοντας την γαλαζούλα.

Και τι δεν έκανα. Έβαζα σπόρους στο χέρι μου και το άπλωνα μέσα στο κλουβί. Στην αρχή… ψυχρή και επιφυλακτική η γαλαζούλα, μετά με εμπιστεύτηκε. Ανέβαινε στο χέρι μου και τσιμπολογούσε. Μετά ερχόταν στο δάχτυλο μου και καθόταν και χωρίς σπόρους για δέλεαρ. Μετά την πέρασα εκπαίδευση …λοκατζή ! Έπαιρνα τον χαρτονένιο κύλινδρο που έχουν τα χαρτιά της; κουζίνας μέσα. Έβαζα την γαλαζούλα από την μία πλευρά και περίμενα. Έβλεπε φως στην άκρη του τούνελ η γαλαζούλα, περπατούσε έβγαινε από την άλλη. Μια δυό φορές ήταν τρομοκρατημένη. Μετά το έμαθε. Στο τέλος άφηνα τον κύλινδρο και έμπαινε μόνη της και έβγαινε από την άλλη. Και μετά περήφανη το κατατσίμπαγε με το ράμφος της ! Το παιχνίδι μας !! 

Τελευταία δοκιμασία, να την αφήνω μέσα στην κουζίνα ελεύθερη. Με όλα κλειστά φυσικά. Πέταγε, το χαιρόταν και μετά την έπιανα και την ξαναέβαζα στο κλουβί ή ερχόταν μόνη της. Σας θυμίζει τίποτα Ναι το αστυνομικό διήγημα που έγραψα πρόσφατα (μια ασυνήθιστη περίπτωση) έτσι το εμπνεύσθηκα, από τότε στο μυαλό μου. Παράλειψη μου που δεν της έκανα και αφιέρωση !!

Οι μέρες περνούσαν και ο «έρωτας» μου με την γαλαζούλα συνεχιζόταν. Και ήρθε η Παρασκευή… Και ήρθε η κυρία Μαρία (ψευδώνυμο) την Παρασκευή να καθαρίσει το σπίτι. Όπου κυρία Μαρία =…. Πώς να σας πω… φαντασθείτε την κακιά μάγισσα των παραμυθιών. Ελληνίδα («τ’ Αλβανό» δεν είχε πατήσει Ελλάδα ακόμα, λέγαμε τότε ακόμα "Αλβανός τουρίστας" για ανέκδοτο και γελάγαμε…) 

Γύρω στα 55 η κυρία Μαρία τότε, καμπούρα δεν είχε αλλά σκυφτή, με καμπουριαστή μύτη και με δύο μεγάλες κρεατοελιές. Μία στη μύτη(σε ποια μεριά θα σας γελάσω)  και μία μεγαλύτερη στο πηγούνι (μυτερό, σοβαρά σας λέω) , μετά τριχών. Δεν βλεπόταν η κυρία Μαρία με άλλα λόγια.  Φιλάρεσκη όμως !  Το μαλλί βαμμένο κατράμι μαύρο, τα χείλια όταν ερχόταν πάντα με κραγιόν. Ήταν όμως καθαρή, φιλότιμη, τίμια και καλή στη δουλειά της όπως έλεγε η γυναίκα μου.

Και αρχίζει να καθαρίζει η κυρία Μαρία. Πόρτες καΙ παράθυρα ανοιχτά. Φθινόπωρο, δεν είχαν πιάσει ακόμα τα κρύα.

Η γαλαζούλα με το κλουβί πάνω στο γραφείο μου. Εγώ απασχολημένος μαζί της. Και όλα κι όλα… ήμουν ομιλητικός, της μίλαγα της γαλαζούλας. Με την βροντώδη φωνή μου που μόνο σιγανή δεν είναι. Κάποια στιγμή λέω : «κούκλα μου ! Μόνο εσύ με καταλαβαίνεις !»

Και ακούω την κυρία Μαρία από μέσα, στην φοβερή της ατάκα που την θυμάμαι ακόμα : «κύριε Γιώργο… το παράθυρο σας είναι ανοιχτό. Όπως μιλάτε δυνατά θα σας ακούσουν ! Θα νομίσουν πως τα λέτε σε μένα !! Παντρεμένη γυναίκα είμαι !!»

Χρόνια πέρασαν. Ούτε θυμάμαι πόσες φορές την έχω πει αυτή την ιστορία. Την ατάκα της Κυρίας Μαρίας και την Γαλαζούλα δεν θα τις ξεχάσω.

Το τέλος της Γαλαζούλας ; Μετά από ένα χρόνο, φέραμε τον «πρασινούλη», από Αθηναϊκό pet shop αυτή τη φορά. Μόρτης ο πρασινούλης, την κατέστησε έγγυο ταχύτατα ! Δεν τα κατάφερε όμως στη γέννα η Γαλαζούλα. Μετά που μας ψόφησε στεναχωρεθήκαμε όλοι. Αποφασίσαμε και επιστρέψαμε τον "χήρο" Πρασινούλη στο pet shop. Δεν ξαναπήρα παπαγαλάκι από τότε.

Είπαμε... Άλλες εποχές…




33 σχόλια:

  1. Να σου πω την αλήθεια τον τελευταίο καιρό κι εγώ αισθάνομαι το ίδιο. Γενικό είναι το κακό. Μας έχουν φέρει σε σημείο να θέλουμε να τα εγκαταλήψουμε όλα, αλλά δεν πρέπει να τους κάνουμε την χάρη. Τουλάχιστον, από εδώ επικοινωνούμε με ανθρώπους που δεν έχουμε τη δυνατότητα να μιλήσουμε με διαφορετικό τρόπο. Ανταλλάσουμε απόψεις, μιλάμε για αυτά που μας προβληματίζουν και μπορεί να βρούμε και λύσεις που να μας βοηθήσουν. Διαφορετικά μένουμε λίγοι, μεταξύ μας. Το θέμα δεν είναι μόνο ανάμεσα στους φίλους μας και τους δικούς μας ανθρώπους. Το πρόβλημα είναι για όλους μας και αν δεν υπήρχε το μπλογκ, τώρα δεν θα μιλάγαμε μαζί σου ούτε εσύ με μας για να πούμε αυτά που μας πονάνε ή αυτά που μας κάνουν χαρούμενους. Εγώ χαίρομαι που σε γνώρισα και που μου δίνεις την ευκαιρία να διαβάσω αυτά που γράφεις!
    Όμορφες ιστορίες είτε φανταστικές είτε αληθινές!!!!
    Την καλησπέρα μου! Να είσαι καλά!!!! Καλό βράδυ και καλή δύναμη!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Σταυρούλα !
      Σε ευχαριστώ !

      Διαγραφή
  2. Ήρθε η ώρα να υιοθετήσετε κι'ενα κοκκινούλι τώρα! χαχαχαχαχαχα!
    ----
    Ανθρωπος που επικοινωνεί με πουλάκια δεν μπορεί παρά να διαθέτει μια ψυχή αγνή και καθαρή!
    Ετσι εξηγείται γιατί δεν είναι τυχαίο που εισέπραξες την συμπαράσταση των φίλων μπλογκερς!
    Καλό βράδυ παπαγκαλίνο μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά τη γαλαζούλα... έκλεισα με τα παπαγαλάκια ! Πιστός !

      Παπαγκαλίνο είπες... "Παγωτερί" καλοκαιρινή στην Αγία Παρασκευή κοντά. Υπέροχα παγωτά. (άν δεν έκλεισε κι αυτή)

      Διαγραφή
    2. Λες να υπάρχουν ακόμη αυτά; Πράγματι είχαν ωραίο παγωτό!

      Διαγραφή
    3. Μέχρι το 2010 τουλάχιστον υπήρχαν.
      Είχα πάει. π.Κ (προ Κρίσης)...

      Διαγραφή
  3. έτσι ..
    ακριβώς έτσι ..
    με "γαλαζούλες" και ό,τι άλλο

    στο κάτω κάτω ας πιάσουμε πάτο
    να ξεμπερδεύουμε
    να βρούμε την ησυχία μας
    τη γωνιά μας
    και την υγεία μας

    μετά .. ποιός μας πιάνει ...

    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό είναι το γαμώτο !!
    Δεν πιάσαμε ακόμα πάτο,
    να πούμε μετά "δεν έχει πιό χαμηλά, τώρα θα ανεβαίνουμε"

    Αλλά είπαμε... όχι δεν θα πεθάνουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Βρε Γιώργο, δεν μπορείς καν να φανταστείς- παρ'όλη την οργιώδη φαντασία που διαθέτεις- πόσο καλό μου έκανε η ιστορία με την Γαλαζούλα αλλά και ο πρόλογός σου.
    Είδες λοιπόν πόσο όμορφες μπορεί να είναι απλές ιστορίες που θυμόμαστε από την ζωή μας; Ο καθένας μας έχει τόσα να πει από την διαδρομή του, που όταν τα μοιράζεται με άλλους και στον εαυτό του κάνει καλό αλλά τους φίλους του μπορεί να ανακουφίζει από πιέσεις (αρτηριακές ή άλλες).
    Υπέροχη η ιστορία σου. Τόσο γαλάζια όσο μια ξάστερη μέρα της άνοιξης. Να είσαι καλά. Λες και την είχα παραγγείλει.

    Πάντως έχω μια διαφωνία!
    Νομίζω ότι η πανέμορφη κυρία Μαρία με την σέξι μύτη, δεν είχε πει:
    "κύριε Γιώργο… το παράθυρο σας είναι ανοιχτό. Όπως μιλάτε δυνατά θα σας ακούσουν ! Θα νομίσουν πως τα λέτε σε μένα !! Παντρεμένη γυναίκα είμαι !!»
    Αλλά το θυμάμαι πολύ καλά, είπε επί λέξει: "......Θα νομίσουν πως τα λέτε σε μένα !! Παντρεμένη γυναίκα είμαι !!. Ενώ εσείς μιλάτε με το πουλί σας..."
    Ακριβώς έτσι το είπε το σύμβολο αυτό του σεξ.
    Αυτή η κακή σου συνήθεια πια....να συνομιλείς με ....
    Ή μήπως τελικά είναι εξαιρετική συνήθεια την σήμερον ημέραν; Ερωτώ!

    Συγκινήθηκα που θυμήθηκα τον φουκαρά τον Μπαγκίρα! Πόσα χρόνια βρε Γιώργο!
    Τι εποχές όμως ε; Θυμάσαι Γιωργάκη πως με αποχαιρετούσες από το μπαλκόνι σου όποτε ερχόμουν να σε δω; Ούτε Βασιλιάς να ήμουν να ήμουν δεν θα απολάμβανα τέτοιων τιμών! χα χα χα
    Να είσαι καλά. Θεραπευτική αγωγή ήταν η ανάρτηση σου σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ιστορία μου τίποτε το σπουδαίο, μία ανάμνηση από παλιές ξένιαστες εποχές. Σε πέτυχε στην κατάλληλη στιγμή να την διαβάσεις. Και μένα μου έκανε καλό όταν την έγραφα.

    Θυμήθηκες και τον κόμη Βοθράτο !
    Εμ γι αυτό έφτιαξε το κέφι σου !!

    Να είσαι καλά !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ποτέ δεν εγκαταλείπουμε Gip μου,
    δεν μας αξίζει κάτι τέτοιο, ούτε εμείς να εγκαταλείψουμε τον εαυτό μας, ούτε εκείνους που γνωρίσαμε έστω και μέσα απο ένα blog... ξέρουμε πως πίσω απο τις οθόνες είναι άνθρωποι με αισθήματα και προβλήματα λίγο πολύ τα ίδια με τα δικά μας!!
    Όπως το είπες, σαν ψυχοθεραπεία είναι οι συνομιλίες πια εδώ, το να διαβάζεις τις αναρτήσεις, να βλέπεις ιδέες, μουσικές, περιπέτειες άλλων, μαθαίνεις και καινούργια πράγματα!!!
    Πάντα λάτρευα τα παπαγαλάκια και ποτέ δεν απέκτησα, ίσως γιατί με τόσα ζώα που έχω ειδικά τώρα πια είναι αδύνατον να φυλάω σκοπιά ποιά απο τις γάτες μου θα το λιμπιστεί!!!
    Πάντως αν θέλεις κάτι σε ψάρι πολύ ευχαρίστως , έχουμε ....οχι για το τηγάνι βρε!!! απο τα άλλα που χαζολογάνε στα ενυδρεία!
    Κρίμα η γαλαζούλα που δεν τα κατάφερε , δεν το ήξερα πως μπορεί να δυσκολευτεί ένα πουλί να κάνει αυγουλάκι!!! πρώτη φορά το ακούω...

    Ωραίο αυτό σήμερα...
    φιλιά Gip μου
    Καλό βράδυ :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το λατρεύω το ενυδρείο. Θα ήθελα ΠΟΛΥ να έχω. Αλκλά επειδή ξέρω ανθρώπους που έχουν χρόνια ή είχαν και το παράτησαν, έμαθα ότι θέλει πολύ δουλειά.

      Ούτε εγώ ήξερα ότι μερικά πουλιά μπορεί να πεθάνουν όταν κάνουν αυγά. Δεν είναι πάντως συχνό από ότι μου είπαν. Έτυχε όμως στην γαλαζούλα. :(

      Να είσαι καλά !

      Διαγραφή
  8. Η ψυχοθεραπεία που λες μέσω διαδικτύου την νιώθω και'γω να ανεβάζει την ψυχολογία μου.
    Στην ίδια κατάσταση είμαστε όλοι δυστυχώς.

    Τώρα παραμυθατζής είσαι, αν η Κυρά-Μαρία ήταν μια όμορφη 35άρα με τις καμπύλες της και της έκανες φλέρτ μέσω της Γαλαζούλας θα το έλεγες?

    Αυτό είναι το άσχημο ότι δένεσαι με τα ζώα και όταν τα χάσεις πονάς όταν υπάρχουν και παιδιά τότε τα πράγματα είναι χειρότερα!

    Καλή Τσικνοπέμπτη
    Με φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα το έλεγα, το ομολογώ. Αλλά και να την πω άσχημη σαν γριά μάγισσα ενώ ήταν το ανάποδο ; ούτε αυτό.

      Πράγματι όταν δένεσαι με τα ζώα και μετά τα χάνεις, πονά ! ¨οταν ψόφησε ο Μπαγκίρα της ιστορίας που ανέρτησα, από Κάλα Αζάρ, αρρώστησε μέρες όλη η οικογένεια. Να με δεις τι κλάμα έκανα 45ρης τότε ! Στα χέρια μου πέθανε, τον κράταγα και του έκανε ο κτηνίατρος την ένεση της ευθανασίας. Άσε...

      Διαγραφή
    2. Ασε και'γω είχα μια παρόμοια εμπειρία με ένα γκριφόν κανίς με την ίδια αρρώστια μόνο δεν είχα την δύναμη να του κάνω ένεση τ'αφησα στην τύχη του το σκυλί και μετά του κάναμε τάφο στην αυλή.
      Είπαμε να μη ξαναπάρουμε σκύλο μα εγώ επέμενα μετά από χρόνια για κυνηγόσκυλο να'χει ο σύζυγος παρέα.
      Είναι πανέξυπνη και χαδιάρα και απίστευτη στο κυνήγι!

      Διαγραφή
  9. Κάρυ :

    Έσβησα κατά λάθος το σχόλιο σου. Με ρωτάς αν είμαι χαζούλης και δεν έπιασε το υπονοούμενο, όταν μίλησες για κοκκινούλη.

    Δεν το έπιασα πανμεγίστη ! :))
    Περί ποιου θέματος ομιλείς ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Επιτέλους!!!!
    Τα κατάφερα και μπήκα!!!

    Όλες αυτές τις μέρες το μπλογκ σου δεν μου άνοιγε!
    Το καταγγέλω και μερικά ακόμη μπλογκ μαζί με το καράβι!
    Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο!!!
    Τέλος πάντων!

    Μπήκα στην κατάλληλη ιστορία πάντως!!

    Έχω πάθος με τα ζώα!
    Όχι αυτά που μας κυβερνάνε αλλά με τα άλλα που σε κοιτάνε στα μάτια και ξέρεις ότι κάτι σημαίνεις γι αυτά!!!

    Και κάτσε να τις γράψεις κάπου αυτές τις ιστορίες... εκτύπωνε.... δε θα έχουμε ρεύμα σε λίγο καιρό ...ας έχουμε κάτι από αυτά που έχουμε γράψει να τα διαβάζουν τα παιδιά μας!!

    Τα φιλιά και την αγάπη μας Τζιπάκο μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δάκτυλος των μνημονιακών !! :))

    Και σένα και μένα και μερικούς ακόμα μας φακέλωσαν ηλεκτρονικώς !!
    (καλαμπούρι, καλαμπούρι, καθόλου δεν το αποκλείω ! Αν μας σώζει ακόμα κάτι είναι η περιορισμένη αναγνωσιμότητα μας. Κυνηγάνε πιό "σελεμπριτάδες" που είναι "αντί" πρώτα)

    Να είστε καλά ! Να περνάτε καλά ! Πιείτε και ένα ούζο για μένα !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μα τι γίνεται εδώ και δεν το ήξερα εγώ. Στο ΣΕΣ* βρέθηκα ξαφνικά. Γιώργος, Χριστόφορος.... απόλαυση. Γιώργο (μου) έχω να ευχαριστήσω την Γαλαζούλα που έστω και μετά από τόσα χρόνια μου έδωσε ιδέες.

    Καλό βράδυ και στο επόμενο βιβλίο θέλω αφιέρωση επίσημη όχι χειρόγραφη (αφού θα το συγγράφεις κάτω από Μαγιάρικες Λαικές μελωδίες. Καλό μας βράδυ


    *Σύλλογος Ελλήνων Συγγραφέων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περιμένω τι ιδέα σου έδωσε η γαλαζούλα !! Θα βάψεις κανένα πουλί μπλε ; :))

      Η αφιέρωση έκλεισε (μόνο 10 χιλιαρικάκια η λέξη, η κρίση ένεκα μαντάμ ! χαχαχα)

      Διαγραφή
  13. Γράφεις πιο πάνω στον Χριστόφορο: Η ιστορία μου τίποτε το σπουδαίο, μία ανάμνηση......Σε πέτυχε στην κατάλληλη στιγμή να την διαβάσεις.

    Δεν είναι έτσι αγαπημένε μας Gip, είναι μια σπουδαία ιστορία/ανάμνηση που μας την έδωσες να την διαβάσουμε την κατάλληλη στιγμή. Όταν είχαμε σταματήσει να βλέπουμε χρώματα, να μυρίζουμε αρώματα. Και πάλι την έκανες την ανατροπή στο τέλος με την κα Μαρία.
    Αλλά ο παλιόφιλος, σε έβαλε στη θέση σου. Είδες που δεν θυμόσουν σωστά αυτά που σου είπε η κα Μαρία. Οι συνομιλίες με τα πουλιά, είναι ενίοτε παρεξηγήσιμες.

    Οι αναμνήσεις του Χριστόφορου εκεί με σένα στο μπαλκόνι, τι ωραία καθημερινή σκηνή. Η φιλία καλέ μου, αυτή θα μας βοηθήσει να μη βουλιάξουμε στην απελπισία.

    Από την άλλη, όσο σκέφτομαι ότι θα έπρεπε να σε αναζητήσω μέσω της γνωστής εκπομπής, αν εξαφανιζόσουν!!!!! Πως θα σε περιέγραφα άνθρωπε μου; Τι θα έλεγα; Ότι κάποτε ήσουν ένα παιδί στο Σεράγιεβο, που παραλίγο να σκοτωθείς στη γέφυρα Tσέρνικ, φέρνοντας φάρμακα στην άρρωστη αδελφή σου, ή ότι ήσουν αυτός που αποκαλούσαν "ο Γιάννης ο Λατρείας, ή ο γέρο-Μπέρυ που δεν ήξερε πώς βρέθηκε στην όχθη του ποταμού, ή τελικά μήπως ήσουν ο Μιχάλης Σχοινάς το καμάκι. Όχι, όχι έλεγαν κάποιοι, ήταν αυτός που είχε ένα παπαγάλο την "Γαλαζούλα", μα τι λέτε θα αντιτείνουν άλλοι, ο παπαγάλος λεγόταν Μπίλλυ και αυτός πρέπει να ήταν ο υπαστυνόμος Λάμαρης, μα είστε σοβαροί θα πεταγόταν κάποιος, φαινόταν ανώτερος ήταν ο Ζιβέλης σίγουρα. Κάνετε λάθος θα έλεγαν κάποιοι. Εμείς τον θυμόμαστε, ήταν κάποτε σπορτσκάστερ σε ένα αγώνα μεταξύ γυναικών και ανδρών στην blog-o-παρέα.
    Νιώθω ήδη απόγνωση!!!! Ποιος ήταν τελικά ο εξαφανισμένος φίλος μας ο Gip;
    Και τότε βγήκε στον αέρα ο εκδότης του και τι μας είπε ο αθεόφοβος. Μην τον ψάχνετε, δεν θα πάει μακριά. Μου είχε φέρει κάποτε 10 Φωτογραφίες και υποσχέθηκε να φέρει και τις επόμενες. Ξεκίνησαν Έριδες μεταξύ μας και τον κυνηγάω 7 χρόνια τώρα. Τα λαγωνικά μου, ήδη μου ανέφεραν ότι είναι στο κατόπι του.
    Η ομήγυρη αναστέναξε με ανακούφιση, αυτό δεν άρεσε της παρουσιάστριας, αλλά αφού είχε πετύχει το στόχο της, που πάντα ήταν να γεμίζει ο χρόνος της εκπομπής, άσχετα αν δεν "έβρισκαν τους εξαφανισμένους", είπε χαμογελαστή: Τώρα έχουμε εδώ κοντά μας τον φίλο της εκπομπής Σταμάτη Γονίδη που θα τραγουδήσει για τον εξαφανισμένο φίλο μας το "Όλα σ' αγαπάνε" http://www.youtube.com/watch?v=jc8DKZ7BNM8.
    Εδώ φίλοι μου σας καληνυχτίζουμε και στην επόμενη εκπομπή θα έχουμε ελπίζω κοντά μας τον Gip, να μας δώσει την δική του εκδοχή για την εξαφάνιση του. Ελπίζουμε βέβαια να θέλει να εμφανιστεί στο φακό. Έτσι Gip, παλιόπαιδο που μας κοψοχόλιασες; Σήμα εκπομπής.........

    Όσο το σκέφτομαι, όσο το σκέφτομαι....... Δεν έχω βάψει το μαλλί και δεν έχω αρχίσει δίαιτα...............................
    Φιλιά διαιτητικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Επανέρχομαι για να σου φέρω αυτό:
    http://www.youtube.com/watch?v=TwRKZ1a167Q
    Hungarian Dance No.5" by Johannes Brahms, performed by the Budapest Gypsy Symphony Orchestra.
    100 βιολιά είναι αυτά.
    Η αγαπημένη μου Ginger, θα σου φέρει Λαϊκές Μαγιάρικες μελωδίες. Και δεν την γλυτώνεις την αφιέρωση. Θα ξεσπάσουν Έριδες!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάαααααααααααρω τι κάνεις εδώ. Θα με αφήσεις να σταυρώσω άντρα-blogger τελικα? Οπου παω εμφανίζεσαι και μου κάνεις χαλάστρα. Πρόσεξε γιατι μέσα το μπαράκι της ΜΒ θα σε ξεμαλλιάσω και θα γινουμε θέαμα σε όλους τους αγανακτισμένους, και τα ΜΑΤ και τους 300 εξαπεναντιας. Καλε τι κοντρες μου κανεις με τα ουγγαρεζικα

      Και τι ουγγαρεζικη μουσικη ειναι αυτη δηλαδη? Ο Μπραμς δεν ηταν Ουγγρος. Αντε και του ηλθε να γραψει ενα κομματι για την Ουγγαρια (σαν τον αλλον τον Στραους που ονειρευοταν γαλαζια νερα στο Δουναβη).

      Μαρω μου φιλια - συγνωμη GiP, που χρησιμοποιησα το γηπεδο σου. Οι αδυναμιες μου βλεπεις!

      Διαγραφή
  15. Αγαπημένο κομμάτι Ο ουγγρικός Χορός. Εντυπωσιακή εκτέλεση.

    Δηλαδη να καταλάβω... σε πόσες θα έχω αναφορά μεσα στο βιβλίο το καινούργιο ; σε σένα ; στην Ginger ;

    Τι κακός που είμαι ! Μαλλί με μαλλί κι ας νικήσει η καλύτερη !!
    ΧΑΧΑΧΑ
    ΧΑΧΑΧΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαλλι με μαλλι και σιγουρα θα νικησω εγω για λογους που γνωρίζω καλίτερα και απ τους δυο σας.

      Διαγραφή
    2. Γλυκιά μου αγαπημένη Gingeroula
      Σου άφησα πεδίο δόξης λαμπρό, να του φέρεις τις Μαγιάρικες μελωδίες. Εγώ του έφερα έναν κατ' όνομα Ουγγαρέζικο Χορό.
      Αλλά εσύ τι έκανες για να σαγηνεύσεις τον συγγραφέα μας; Αντί να φέρεις τις μελωδίες, με απειλείς με τσιρίδες (γιατί μη νομίσεις ότι δεν θα τσιρίξω) σε μάχη μαλλί με μαλλί. Τότε γλυκιά μου να μην μπω στον κόπο να το βάψω, αφού προδιαγράφεται και νίκη σου!!!!!!
      Αλλά όπως βλέπεις, άντρες παιδί μου, περιμένει τον αγώνα για να στέψει την καλύτερη!!!!
      Περιμένω να ρίξεις το γάντι, (το δερμάτινο σε παρακαλώ)
      Ως τότε πάω για προπόνηση (ως το ψυγείο)

      Gip ξέρω ότι θα την αναρτήσεις την απάντηση μου. Δεν είσαι μεροληπτικός εσύ. Μόνο λίγο, "υπέρ της ωραίας με το καπέλο".

      Διαγραφή
    3. Ginger : Μη σου πάρει τον αέρα ! Μας κάνει και την άνετη ! Να σε ξεγελάσει πάει και να σου χυμήξει πρώτη. Ξέρεις τι σημάινει Μάρω ; Παπαπα ! Είναι να μην ανοίξει ο στόμας μου !! Πρόσεχε !!

      Marimar : Μην της αφήσεις τρίχα ! Μάρω η φαλακρή να την λένε μετά τη μάχη !! Το καπέλλο πρώτα ! Μη την τσουρομαδήσεις με αυτό ! Αν καταφέρεις και της το αποσπάσεις, θα έχεις πλεονέκτημα, είναι η Gingerios πτέρνα της !!

      Καλά τι αντικειμενικότητα είναι αυτή ; Πάω για Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ !!
      Και ειρηνόφιλος ε ; Για το καλό σας το λέω να αρπαχτείτε ! Θα εκτονωθείτε κι όλας !!!

      ΧΑΧΑΧΑ

      Να είστε καλά !!!

      Διαγραφή
    4. (ααα βρε γαλαζούλα τι έμελε blog-fight έμελε να παιχτεί στην μνήμη σου)

      μαρήηηηηηηηηηη τι λες πάλι?
      >>>Αλλά εσύ τι έκανες για να σαγηνεύσεις τον συγγραφέα μας; <<< φαντάζεσαι δηλαδή πως αν ήθελα (αν λέμε) να σαγηνεύσω τον συγγραφέα μας θα το έκανα δημόσια?! Αχ, άπειρη κοπελούδα μου.

      Οχι αγάπη μου να τα βάψεις και να τα χτενίσεις σε ακριβό κωμμωτήριο γιά να ευχαριστηθώ το μαλλιοτράβηγμα καλύτερα. Βέβαια περιμένει τον αγώνα, είναι και το ηθικό του που πρέπει να του το ανεβάσουμε παρέα! Το γάντι θα στο ρίξω στη ΜΒ που θα βρεθούμε το καλοκαιράκι, φοβού μαρήηηηηη!

      Μας βλέπω να σφαζόμαστε στην "ποδιά" του GiP. Tι κάνει η γυναίκα Θεέ μου γιά μιά αφιέρωση.... τελικά οι άνθρωποι είμαστε τρομερά φιλόδοξα όντα!

      Διαγραφή
  16. Κρατώ ΑΥΤΟ
    "Ήμουν πάντα πειραχτήρι"

    και τη διαπίστωση πως... οι πιο σκληροί Αντρες είναι τελικά οι πιο ευαισθητοι!!!


    Φιλί καζενάκι μου......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς το καζενάκι μου, το εκ Βορρά κουκλάκι μου !!

      εγώ ρε ευαίσθητος ; Ας γελάσω ! Εμένα που με βλέπεις... ΜΙΛΆΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΛΗΡΌ ΆΤΟΜΟ (που ήσουν τόσο καιρό και χάθηκες ; Κλάψ !!) ΧΑΧΑΧΑ

      Πρός Τρίτους : Τα επίθετα μας... συμπτωματικά τα ίδια (συν-επιθετία) . Για αυτό από την αρχή (κρατά χρόνια η φιλία μας) την λέω και με λέει Καζενάκι ! (ξαδελφούλα, από το αγγλικό cousin)

      Διαγραφή
  17. Διαβασα τα πάντα, όλες τις αναρτήσεις σου πριν μαζευτούν πολλές και βαρεθώ να διαβάσω. Ελπιζω Γιώργο να αισθάνεσαι καλλίτερα, ότι και να είναι τα γλυκαίνει ο χρόνος.

    Η διήγησης του πουλιού σου:) με συγκίνησε, αλλά και γέλασα πολύ:) Ελπιζω ότι δεν θα σε διαβάζει η Κ Μαρία, δεν ξέρεις ποτέ...

    ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΠΡΟΣΠΑΘΩ να είμαι καλύτερα !!

      Μια τα βλέπω μαύρα, μιά γκρίζα, μια κατράμι/πίσσα.

      Και τότε βάζω εικόνες όμορφες, πολλές κλεμένες από το μπλογκ σου, ή τραγούδια.

      Ευχαριστώ που με διαβάζεις. Ευχαριστώ που ενδιαφέρεσαι.

      Να είσαι καλά !!

      Διαγραφή