Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Για να γελάσετε...

Ελπίζω... :)) 


Ένα ανέκδοτο. Ελπίζω η πλειοψηφία να μη το ξέρει... Το διανθίζω λιγάκι, να γίνει σαν μικρό διήγημα. 


Σε Γυμνάσιο της Αθήνας δίδασκε ιστορία ένας 55ρης καθηγητής που είχε παντρευτεί μία 35ρα. Στα ντουζένια της η κυρία, ο καθηγητής προτιμούσε να ξεφυλίζει εγκυκλοπαίδειες παρά το κορμί της...  τι να κάνει κι αυτή ; Οι πειρασμοί πολλοί. 


Κυρίως ένας Ντελικανής, ένα παίδαρος φοιτητής από την Κρήτη που έμενε στο απέναντι διαμέρισμα. Τον είδε στο ασανσέρ μία φορά η κυρία, αναστέναξε. Την δεύτερη πάλι αναστέναξε αλλά και τον κοίταξε... κάπως... 


Την τρίτη που συναντήθηκαν η κυρία κουβαλούσε δυό σακούλες από το Σούπερ Μάρκετ (προ κρίσης μιλάμε, ακόμα οι σακούλες ερχόντουσαν γεμάτες). Ματιές, "αχ βαχ" η κυρία (στο φουλ o εσωτερικός boiler), προθυμοποιήθηκε ο Ντελικανής να τις κουβαλήσει  στο διαμέρισμα. 


Τις κουβάλησε τις σακούλες ο Ντελικανής.... "να σας κάνω ένα καφέ, εσείς τόσο κόπο κάνατε", "να σας βγάλω και γλυκό, μόνη μου το έφτιαξα"... 


Ήπιε τελικά ο Ντελικανής τον καφέ και όχι μόνο...
Έφαγε γλυκό του κουταλιού, και όχι μόνο... 
Έφυγε ένα τρίωρο μετά, κόντευε μεσημέρι, θα γύριζε ο άνδρας της. 


Πάντως η μανταμ ήρθε στα ίσα της ! Ξαστέρωσε το μάτι, έφτιαξε η επιδερμίς, όλα μια χαρά. 


Την δεύτερη φορά δεν χρειάστηκε να κουβαλήσει σακούλες ο Ντελικανής, του χτύπησε η κυρία καθηγητή το κουδούνι πριν καλά καλά χτυπήσει το σχολικό κουδούνι και μπεί ο άνδρας της στην τάξη. 


Περνούσαν καλά, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί εμείς ντε και καλά πρέπει να περνάγαμε καλύτερα... τες πα, αλλά ο Θεός αγαπά τον κλέφτη αγαπά και τον νοικοκύρη. 


Κατάληψη μία μέρα στο σχολείο, φεύγουν οι καθηγητές, γυρνά ξαφνικά ο καθηγητής σπίτι πολύ νωρίτερα, πέφτει σε άλλη κατάληψη, στο κρεββάτι του. 


Να παίξει ξύλο δεν τον έπαιρνε, με τα χέρια δεμένα στην πλάτη τον είχε ο Ντελικανής, φώναξε ελαφρώς (όχι και πολύ δυνατά, μη νομίσει το παιδί ότι το έβριζε και τον βρουν μετά τον προφεσόρο χαμογελαστό... 


Διαζύγιo, πικραί σκηναί, τι έπαιξε στη συνέχεια με τον Ντελικανή και την κυρία δεν θα μάθουμε ποτέ. "It is another story" που είπε και ο Θεμιστοκλής στη μάχη του Βατερλώ.  


Πάει ο καθηγητής στο Υπουργείο Παιδείας και ζητά μετάθεση. 
Να φύγει από την περιοχή εκείνη ήθελε, είχε μαθευτεί, μόνο κουδούνια δεν του κρέμαγαν οι μαθητές του. 


"Λυπόμαστε" του λένε" μόνο μία θέση υπάρχει διαθέσιμη, στη μέση του σχολικού έτους. Αν θες, σε στέλνουμε Κρήτη, στο Ρέθυμνο (που είναι περίπου στη μέση της Κρήτης, να μην είμαστε των άκρων). 


Δεν χώνευε τους Κρητικούς ο καθηγητής, του είχε μείνει αντιπάθεια προς κάθε τι το Κρητικό και ιδίως τους άνδρες της. Τι να κάνει όμως, σκέφθηκε "εκεί δεν θα με ξέρουν". 


Μετακόμισε, πρώτη μέρα στο νέο μάθημα, πάει να διδάξει Ιστορία. Αλλά μέσα του έβραζε. Κρητικό έβλεπε και το μάτι του σάλευε (αν του σάλευαν και άλλα πράματα στην Αθήνα δεν θα ξεσπιτωνόταν, αλλά μην το κάνουμε θέμα...) 


"Που είσαστε παιδιά" ; κάνει την κλασσική ερώτηση. "Που σας άφησε ο προηγούμενος ;" 


"Είχαμε αρχίσει να λέμε την άλωση της Κωνσταντινούπολης", πετιέται ο φύτουλας της τάξης."Αλλα δεν είχαμε τελειώσει, δεν είπαμε πως έπεσε".  


"Θα σας πω εγώ λοιπόν" αρχίζει ο καθηγητής. Μιλλούνια οι Μωαμεθανοί αλλά η Πόλη Κράταγε. Ο Μωάμεθ κόντευε να πάθει. Θα έπαιρνε τα στρατά του τελικά και θα έφευγε, αλλά δυστυχώς..."


"τι έγινε κύριε καθηγητά ;"


"Να... βρέθηκε εκείνος ο προδότης από το Ηράκλειο... Άφησε την κερκόπορτα ανοιχτή, μπούκαραν οι Τούρκοι... πάπαλα η πόλη μας, το καμάρι μας. Μας τελείωσε !"


Άισθηση στην τάξη, δεν ήξεραν τα παιδιά αυτά που τους έλεγε, αλλά σου λένε "για να τα λέει"... 


Πάει την επόμενη ώρα ο Καθηγητής στην άλλη τάξη, πιό μικρή αυτή... 


"Τι κάνετε παιδιά" ; Η κλασσική ερώτηση... 


"Αρχαία Ελληνική Ιστορία..." λέει ο φύτουλας (υπάρχουν σε κάθε τάξη). "Θα μας έλεγε την μάχη των Θερμοπυλών ο καθηγητής που αντικαταστήσατε". 


"Ωραία, θα σας την πω, εγώ..." Αρχίζει ο καθηγητής να λέει, έβλεπε τα Κρητικόπουλα, σκεφτόταν τα μεγαλύτερα αδέλφια τους  και του ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι, κρατιόταν όμως...


Πόσο να βαστάξει όμως ; Φτάνει στο φινάλε : "χιλιάδες οι Πέρσες αλλά ο Λεωνίδας με τους τριακόσιους κράταγαν γερά. Δεν πέρναγε τίποτα. Θα νικάγαμε... αλλά να... βρέθηκε εκείνος ο Εφιάλτης τον έλεγαν, από τα Χανιά, έδειξε στους Πέρσες το μυστικό πέρασμα, μας περικύκλωσαν... πάει ο Λεωνίδας και οι τριακόσιοι".


Αίσθηση στα παιδιά, δεν είχαν ξανακούσει τέτοιο φινάλε στις Θερμοπύλες... αλλά τι να πουν... παιδιά ήταν τον πίστεψαν. 


 Επόμενη ώρα, μπαίνει ο καθηγητής στο Λύκειο. "Τι κάνετε παιδιά ;" πάλι, "Ελληνική ιστορία" λέει ο Φύτουλας, "λίγο πριν το 1821 είμαστε"... 


"Ωραία... για πέστε μου... πως περικύκλωσε ο Αλή Πασας το 1803 τους Σουλιώτες, ξέρετε ;" 


Κανείς δεν ήξερε. "Θα σας πω εγώ τους λέει. Απάτητο το Σούλι, δεν θα το πάταγε Τούρκος με τίποτα. Αλλά για κακή τύχη των Σουλιωτών, βρέθηκε ο Πήλιος Γούσης, συχωριανός, σας, από το Ρέθυμνο αυτός. Έδειξε τα περάσματα στον Αλή Πασά, τους περικύκλωσαν"


Αίσθηση στο ακροατήριο... και πάλι όμως το έφαγαν. 


Πήγαν τα παιδιά όλων των τάξεων σπίτια τους, τα είπαν όμως μερικά στους γονείς τους για τον νέο καθηγητή και τι τους έλεγε. Ρωτούσαν αν ήταν έτσι τα μεγάλα, "κοίτα τι μάθαμε, εσείς τα ξέρετε ;" τα μικρότερα. 


Την άλλη μέρα... μη τα πολυλέμε... δέκα μουστακαλήδες Κρητικοί στον Διευθυντή. Κουμπούρια, μαχαίρια, όλα τα καλά. Πήγε να ηρεμήσει τα πνεύματα ο διευθυντής, "μάζεψε τον πριν βρεθεί σε κανένα χαντάκι" λέει η επιτροπή "υποδοχής". Ε, δεν θα μας βγάλει Κρητικούς όλους τους μεγάλους προδότες της ελληνικής Ιστορίας ! Λέει ψέμματα στα παιδιά μας, που τα βρήκε αυτά που λέει ; Θα τον περιμένουμε !"


Τα χρειάσθηκε ο Διευθυντής... "άκου" του λέει... αφού κατάφερε και τους καλμάρισε τους γονείς και έφυγαν. "Ιστορία τέρμα. Θρησκευτικά θα διδάσκεις από αύριο !"


"Μα..."


"Δεν έχει μα... Αλλιώς έφυγες ! Και αν ξανακούσω ότι είπες στα ίσα αυτές τις αηδίες για προδοσίες, έφυγες πάλι... ΑΝ προλάβεις ! Δε θα ξαναμιλήσεις για Κρητικούς και προδοσίες, το κατάλαβες ; Και λες και ψέμματα ! Εγώ θα σου κάνω αναφορά στο υπουργείο ! "


Τι να κάνει ο καθηγητής, δέχθηκε. Αλλά ήταν που ήταν φαρμακωμένος με τους Κρητικούς , τώρα έβραζε περισσότερο... 


Θρησκευτικά την επόμενη μέρα. Ένας δυο πατεράδες, μέσα στην τάξη, ήθελαν να ακούσουν τι θα έλεγε... Τον αγριοκοίταζαν, τα χρειάστηκε ο καθηγητής... 


"Που είσαστε παιδιά ;" ρωτά μαγγωμένος


"Στον μυστικό δείπνο" πετιέται ο φύτουλας. "Αυτό θα μας έλεγε σήμερα ο κύριος που έφυγε"


Κοιτά ο καθηγητής τους πατεράδες, θολό το μάτι τους, ξεροκαταπίνει... αρχίζει... 


"Λοιπόν παιδιά... μαζεύει ο Χριστός τους μαθητές του. Θλιμμένος ο Χριστός, λέει κάποια στιγμή "κάποιος από σας θα με προδώσει απόψε" 


... Αίσθηση τους μαθητές του Χριστού... πετιέται ο Πέτρος "εγώ Κύριε ; " 


Γυρνά αλλού το βλέμμα ο Χριστός. Πετιέται ο Ιωάννης τρομαγμένος... "εγώ μήπως Κύριε ; Εγώ δεν... " 


Αίσθηση... πλησίαζε η κορύφωση, οι πατεράδες στην τάξη τον έκοβαν φέτες με το ματι τον καθηγητή, περίμεναν...


"Όχι ευθεία αναφορά σε προδότες Κρητικούς" θυμήθηκε ο καθηγητής τον Διευθυντή να του λέει και συνεχίζει... 


«Γυρνά αλλού το βλέμμα ο Χριστός και στέκεται το βλέμμα του σε ένα μαθητή του. Πετιέται ο Ιούδας όπως τον κοιτούσε ο Χριστός και του λέει : 


"Ίντα με κοιτάς ωρέ σύντεκνε ;;;"


Σχετικά παρόμοιο και πραγματικό γεγονός : Θα έχετε ακούσει για τα Νόμπελ Φυσικής, Χημείας, Λογοτεχνίας, Ιατρικής κ.λ.π που δίδονται κάθε χρόνο. 


Έχετε ακούσει για Νόμπελ Μαθηματικών ; 


Μη το ψάχνετε, δεν υπάρχει. Ο Νόμπελ ήτανε πλούσιος και άφησε κληρονομιά μεγάλη για να δίδονται τα βραβεία κάθε χρόνο. 


Σε όλα εκτός τα μαθηματικά. Γιατί ; Η γυναίκα του, ενώ ήταν παντρεμένη μαζί του είχε παράλληλα φλογερό δεσμό με ένα μαθηματικό ! 


Τους μίσησε μετά από αυτό τους μαθηματικούς ο Νόμπελ και τους έβγαλε από την λίστα των επιστημόνων που θα τιμώνται από το κληροδότημα του κάθε χρόνο. 

22 σχόλια:

  1. Xαχαχαχαχαχα!
    Και γω που νόμιζα πως θα Κρητικοποιούσε την Μαρία την Μαγδαληνή! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρομαι που δεν το ήξερες. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ούτε το ανέκδοτο ήξερα, ούτε και το λόγο για τον οποίο ο Νόμπελ εξαίρεσε τα μαθηματικά! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλά το ανέκδοτο αλλά και με τον Νόμπελ το ίδιο πέχτηκε?
    Τι δύναμη λοιπόν η γυναίκα??
    Ούτε η ίδια δεν την ξέρει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. με τον Νόμπελ είναι όπως το γράφω. Παρόμοιο δεν είναι ? Έβγαλε την αντιπάθεια του κάπου αλλού.

    Καλά εσύ την παροιμία ότι "σέρνει καράβι" δεν την ξέρεις ? χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευτυχώς που δεν ήταν ποιητής. Τουλάχιστον έχουμε δυο νομπελίστες... μόνο. Ληστές όμως πολλούς στις λίστες των κομμάτων!
    Καληνύχτα Γιώργο Ρεθεμνιώτη Ντελικανή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρεθυμνιώτη ?
      Από τα Χανιά η μάννα μου !!

      Ντελικανής... ούτε στα νειάτα μου !! χαχαχα

      Διαγραφή
  7. χαχαχαχαχα!!!!! Τέλειο!!! Ούτε εγώ τα ήξερα αυτά!!!!
    Τι παθαίνει ο άνθρωπος!!!!!! Δεν έχει νόμπελ για τους μαθηματικούς για να μάθουν να βρίσκουν τον άγνωστο χι εκεί που πρέπει και όχι στα φουστάνια των γυναικών των άλλων!!!!! χαχαχαχα!!!!
    Καλό βράδυ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες ?

      Τους τιμούν βέβαια με κάτι παρόμοιο αλλά δεν είναι Νόμπελ που το ξέρει όλος ο κόσμος.

      Διαγραφή
  8. Kάθε βράδυ περνάω την πύλη της πιστοποίησης ότι δέχομαι να μπω στην ακολασία με την ίδια ελπίδα και κάθε βράδυ φεύγω με την ίδια απογοήτευση. Θα αιτιολογήσεις κάποτε αυτή τη πιστοποίηση της πύλης? Καποτε! Πότε? Σήμερα ένα παραπάνω ήλθα να δω να κακοποιείς τους Κρητικούς μου τους πολυαγαπημένους μου. Αααααα τύχη!

    Καλή νύχτα χωρίςΚΦ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακολασία δεν διαθέτει το κατάστημα. Απλώς πότε πότε βάζω αναρτήσεις για ενήλικες.

      Η κακία θα σου μεινει !! χαχαχα

      Διαγραφή
  9. ΚΦ=> κέφια (προς αποφυγή παρεξηγήσεων χα χα χα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αφού σου πω ότι πέρασα 2 φορές για να το διαβάσω το ανέκδοτο και μάλιστα την πρώτη έριξα μια ματιά στο τέλος, ξαφνιάστηκα ευχάριστα όταν το διάβασα από την αρχή όλο.
    Και θυμήθηκα ότι και ο άντρας μου όταν έλεγε ανέκδοτα τα διάνθιζε (και πολύ μάλιστα) και του λέγαμε, άντε τελείωνε μας ξέκανες.
    Έλεγε λοιπόν και το εξής.
    Μια οικογένεια Κρητικών, είχε ένα μοναχογιό σε ηλικία γάμου, αλλά δεν τον έβλεπαν να ενδιαφέρεται. Όλη την ώρα γυρνούσε από δω και από εκεί με τους φίλους του. Κοινώς ρεμπέλευε. Άρχισαν λοιπόν τα προξενιά, έφερναν τη μια νύφη μετά την άλλη, η μία δεν του άρεσε ή άλλη του ξίνιζε. Οπότε απηυδισμένοι, τον καλούν μια μέρα και τον επιπλήττουν.
    "Τι θα γίνει Σηφακιό, πρέπει κάποτε να παντρευτείς. Εμείς μεγαλώνουμε, θα μείνεις μόνος, να δούμε και εμείς κανένα εγγονάκι. Της νύφες που σου φέραμε τις απέρριψες. Αν αγαπάς άλλη πες το και πάρτην με τη ευχή μας."
    Με σκυμμένο το κεφάλι άκουγε το Σηφακιό. Αλλά αφού οι γονείς του, του έδιναν το ελεύθερο να διαλέξει, γυρνά και τους λέει:
    "Εγώ θα πάρω το Μανωλιό."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΤΚαλό και το έγραψες καλά !.

      Δύσκολα βέβαια θα βρεθεί ανέκδοτο που δεν το ξέρω.

      Μη το πεις καλύτερα σε "καθαρόαιμο" Κρητικό ! χαχαχα

      Διαγραφή
  11. Μήπως βρε Γιώργο το "Ντελικανής" βγαίνει από το τούρκικο Deli (τρελός) και "κανιά"; Δηλαδή ο άνδρας με τα Τρελά Κανιά; Λέω μήπως; Σου ταιριάζει πάντως! χα χα χα! Γιώργος Τρελοκάνης Gip Bip!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Λες ;
    Όλα σε μένα, πιθανά είναι !! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μαριμαρ, την συνέχεια όμως του ανεκδότου σου δεν την ξέρεις....
    Γυρνάει ο πατήρ ο Κρητικός στον γιό και λέει: "Τον Μανωλιό;;; Ποιόν ωρέ, αυτόν τον κομμουνιστή;;;;;;"
    Ρε Τζιπ, αυτό με τα Νόμπελ δεν το ήξερα, ήξερα βέβαια ότι δεν υπάρχει μαθηματικών, αλλά λόγω κέρατου???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εχεις πρόσκληση για παιχνίδι
    αν δεν βαριέσαι πετάξου μια ματιά!

    Καλό βράδυ με θαλασσινά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. χε χε χε!!!Τελειο το ανεκδοτο.Δεν το ηξερα.Εισαι απιθανος.
    Καλη εβδομαδα να εχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τσεκαρισμένο για το Νόμπελ.

    Υπάρχει άλλο βραβείο για τους μαθηματικούς, αλλά δεν είναι από το κληροδότημα του Νόμπελ, ούτε λέγεται βραβείο Νόμπελ. Είναι όμως σαν διάκριση περίπου ισάξιο. Μου διαφεύγει τώρα το όνομα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μάλιστα...
    Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά , και μάλιστα με όμορφο ιδιαίτερο τρόπο γραμμένα .
    Χαίρομαι που σε διάβασα

    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή