Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Το ιδανικό σπίτι για μένα

Η ιδέα μου ήρθε κοιτώντας το μπλογκ της καλής μου φίλης Ευαγγελίας. ( http://sagalia91.blogspot.gr ). 

Δεν θα γράψω έκθεση ιδεών... Αλλά μια που μας λείπει το όνειρο, θα σας πω το δικό μου... Πως θα ήθελα να είναι το σπίτι στο οποίο θα έμενα Χειμώνα Καλοκαίρι, μέχρι που κάποτε ο "κύριος στο ρετιρέ"  να αποφασίσει ότι αρκετά με ανέχτηκε εν μέσω των δημιουργημάτων του. 


Μην το ξεψειρίσετε, λεφτά δεν έχω, ούτε μπορώ να ψάχνω για επίγειους Παράδεισους. Ούτε να αναρωτηθείτε αν όσα θα διαβάσετε είναι εφικτά, ιδίως για ένα γέρικο χοντρό δεινοσαυράκι σαν και μένα. Δεχθείτε την εικόνα.  Για όνειρο γράφω με μουσα την φαντασία μου και το τι μου αρέσει, τι θα ήθελα να γραπώσω ακόμα από τη ζωή... Πριν αρχίσουν να με προδίδουν οι αισθήσεις μου... 


Βουνό... πάντα το προτιμούσα από τη θάλασσα... Από την πρώτη μου έκθεση στο Δημοτικό "τι προτιμάτε, βουνό ή θάλασσα". 

Πράσινο γύρω μου, πολύ πράσινο, να χάνεται το βλέμμα μου στις πολλές του αποχρώσεις. 

Ποτάμι κοντά μου, με κρυστάλλινα, καθάρια νερά. Να ακούω το ήσυχο γουργούρισμα του χειμώνα καλοκαίρι... Και να κάθομαι στην ακροποταμιά να αναλογίζομαι... Πλάτανου σκιά πάνω μου σγια τις ώρες με το πολύ φως, να με δροσίζει και να με χαϊδεύει. 


Χρώματα... έντονα χρώματα... Σε δασολούλουδα, σε φυτά, σε πουλιά που πετούν, στον μικρό μου κήπο. Κήπο στον οποίο θα βασιλεύει η βυσσινιά, η λεμονιά, η αμυγδαλιά... τριανταφυλλιές σε κάθε χρώμα... Κήπο που θα μου αρέσει να έχω κάποιον να τον φροντίζει (εγώ και η γυναίκα μου δεν ξέρουμε ούτε είναι στα προσόντα μας να μάθουμε). Κάποιο καλόκαρδο μεσήλικο Έλληνα από το διπλανό χωριό. Να πίνουμε και ένα καφέ μαζί μετά. Και να μου λέει τι βλέπει, τι ακούει, τι παίρνει από τη ζωή, να είναι η φωνή του απλού μα τόσο σημαντικού ανθρώπου, του δουλευτή, απαραίτητη συντροφιά. 


Σπίτι με κήπο γύρω γύρω. Ξυλόσπιτο με κεραμίδια. Λατρεύω το ξύλο. Και τα κεραμίδια μου αρέσουν, δεν μπορώ τα τσιμεντένια κουτιά. Μεγάλο καθιστικό με τζάκι, τραπέζι να κάθομαι να γράφω, γρήγορη σύνδεση σε Ιντερνέτ, τραπέζι έξω να κάθομαι και εκεί να γράφω. Να κάθομαι με το ταίρι μου ή μόνος και να αγναντεύω.  Κρεβατοκάμαρα στον πάνω όροφο, ένα δωμάτιο με κρεβάτια κουκέτες για τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου (ελπίζω να αποκτήσω κάποτε) ή για φίλους που θα έρχονται να με δουν.  Μεγάλη φωτεινή κουζίνα, συνέχεια του καθιστικού ή χώρια.  

Σκύλο... μεγάλο... κάτι σε λυκόσκυλο, να πηγαίνουμε βόλτα... να του μιλώ και να μου απαντά με τα μάτια του... να με διαβάζει... 


Μερικούς γείτονες... Δεν τους θέλω κολλητά με μένα αλλά ούτε και στην άλλη άκρη. Να είναι σε ακτίνα φωνής το πολύ, να τους νοιώθω και να με νοιώθουν. Δεν μου αρέσει η παρατεταμένη μοναξιά. Να επιλέγω εγώ όμως πότε και ποιόν θα δω. ΄Ενα κρασάκι παρέα, ούζάκι με μεζέ, μία παρτίδα σκάκι ή τάβλι ενώ οι γυναίκες μας τιτιβίζουν τα δικά τους. 


Πόλη με όλα τα αγαθά κοντά, στη μισή ώρα ας πούμε... Να πάς βόλτα και να κάνεις τα ψώνια σου. Με κανένα θέατρο, καμία πολιτιστική εκδήλωση πότε πότε. Με εξοπλισμένο νοσοκομείο και καλούς γιατρούς, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε. Και ένα χωριό σε ακτίνα περπατήματος από την άλλη μεριά. Να φέρνω ζεστό ψωμί κάθε πρωϊ, να τρώω το μισό στο δρόμο και να με γκρινιάζει η γυναίκα μου. 


Ένα αυτοκίνητο να πηγαινοέρχομαι. Να το οδηγεί και εκείνη όταν εγώ βαριέμαι να τρέχω και θέλω να αράξω. 


Να σας σκανδαλίσω και λίγο ; στους γείτονες που λέγαμε... και καμία "ξέμπαρκη", 40 και πάνω, χήρα, ζωντοχήρα, σε τέτοιο στυλ. Να μένει με τα παιδιά της π.χ.  Όταν με πιάνει το πονηρό μου, να το παίζω "αντρί" (που λένε και στην Κρήτη), να της την πέφτω, μη σκεφθείτε περίπλοκα πράγματα, έτσι παιχνίδι να γίνεται, εκείνη να κολακεύεται και εγώ να νοιώθω όμορφα. Για το "ταχάμου τα" ! Να λέμε ότι κάτι κάνουμε, χωρίς στην ουσία να κάνουμε τίποτα, γιατί κατά βάθος ούτε εκείνη θα θέλει να το πάει μακρύτερα από ένα φλερτ, ούτε εγώ. 

Στο στυλ "και καλά να μας πει "οχι", αν μας πει "ναι" , μετά τι  κάνουμε ;"  :))    

Το σπίτι μου μακριά αρκετά για να μη μου κουβαλιούνται όλη την ώρα επισκέψεις, δεν είμαι τόσο κοινωνικός.  Αλλά και αρκετά κοντά, για όσους θέλω, όποτε τους θέλω και για το αν τύχει κάτι...

Τώρα που το σκέφτομαι... Είχα σπίτι για δέκα χρόνια περίπου, με το 70 % περίπου των προδιαγραφών που περιέγραψα. Ίσως και λίγο παραπάνω... Εξοχικό στην Εύβοια, στη Βάθεια (Αμάρυνθο) ανάμεσα σε Ερέτρια και Αλιβέρι. Κληρονομικό. Το πουλήσαμε στα μέσα της δεκαετίας του 90 για οικονομικούς λόγους, χρειαζόμαστε αλλού τα λεφτά. Και τότε το βαριόμουν ο μακάκας, καυγάδες έκανα στην γυναίκα μου και στα παιδιά μου που θέλανε να πάμε ! Και πράσινο (κήπο είχε, πράσινο είχε, αλλά όχι πάρα πολύ πράσινο, όχι ποτάμι και δάσος, σε αυτά - μεταξύ άλλων - φεύγει λίγο από την περιγραφή) και στη θάλασσα (που εμένα δεν με ενδιέφερε) με τα πόδια !  Και κάποιους - κάποιους λέμε - καλούς γείτονες και τον σκύλο. Και το χωριό στα 5-10 λεπτά με το αυτοκίνητο και η Χαλκίδα στη μισή ώρα πάνω κάτω. Και η Αθήνα στη μιάμιση το πολύ.    


Τώρα το εκτίμησα... Και τώρα που έγραφα πως θα ήθελα το σπίτι μου, έπιασα τον εαυτό μου να περιγράφει σαν εσωτερικό, το σπίτι που είχα τότε. 

Θύμησες και όνειρα... Στο μίξερ... 






  



32 σχόλια:

  1. Τελικά, καταλαβαίνουμε τι έχουμε αφού το χάσουμε...Κακό αυτό! Σου εύχομαι να το ξαναβρείς, όπως το ονειρεύεσαι κι ακόμη καλύτερο, γεμάτο αγάπη κι ευτυχισμένες στιγμές με όλους τους ανθρώπους της ζωής σου, πρωταγωνιστές και μη.

    (Το δικό μου σπίτι πάντως, μονάχα όνειρο είναι. Ποτέ δεν το είχα κι όπως πάνε τα πράγματα, όνειρο θ' απομείνει... Σ' ευχαριστώ για τον πρόλογο και την τιμή που μου έκανες να με αποκαλέσεις φίλη σου! Χάρηκα που σου έφερα θύμισες...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι.... όταν το είχα, δεν το εκτιμούσα. Αγγαρεία τότε να πηγαίνω ! Στερνή μου γνώση...

      Να είσαι καλά !

      Διαγραφή
  2. Από τα πιο γλυκά κείμενα που έχω διαβάσει σε σένα !
    Ξέρεις ...
    καμιά φορά δεν χρειάζονται μόνο χρήματα, αλλά κι απόφαση για να ξεκινήσεις το όνειρο κι όπου φτάσει, τουλάχιστον δεν θα παρεμείνει όνειρο.

    υγ. Κι εγώ το 70% το διαθέτω (μέχρι και την ζωντοχήρα γειτόνισσα !!) , να σας υιοθετήσω λες??? χαχαχα

    φιλιά
    καλό βράδυ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υιοθέτηση γίνεται αποδεκτή !!

      Η βυσσινιά στον κήπο σου με έπεισε. Και ο Νταγιάν - αν δεν τον έκανες κρασάτο ! Σκύλο έχεις... τα γατιά θα κάνω ότι δεν τα βλέπω, αν κάνουν το ίδιο !

      Και το μέρος καλό.

      Αύριο μετακομίζω ! :))

      Όχι καλέ... ποια γειτόνισα... ούτε που το πρόσεξα... (ζωντοχήρα ε ; το τηλεφωνάκι της ; χαχαχα)

      Φιλιά στο Λεβινάκι μου.

      Διαγραφή
  3. Έχω ζήσει σε περιβάλλοντα σαν αυτά που περιγράφεις και είναι πραγματικά πολύ όμορφα. Αρκεί να είσαι όμως με τον άνθρωπο που αγαπάς, γιατί αλλιώς όλα φαίνονται χάλια. Πίστεψέ με, έζησα σχεδόν 4 χρόνια μέσα στο δάσος αλλά μακριά από την οικογένεια και όλα μου έφταιγαν. Και το κακό είναι ότι δεν είχα και καμιά καλή γειτόνισσα, για το "τάχα μου τάχα μου" δηλαδή, όχι τίποτε άλλο, χα, χα, χα...

    Καλό σου βράδυ και μακάρι να αποκτήσεις το σπίτι που ονειρεύεσαι... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα πια... άσε... μείναμε με το όνειρο και με το "όταν το είχαμε (έστω, στο περίπου) κάναμε τον δύσκολο"

      Φυσικά με τον άνθρωπο που αγαπάς, εννοείται.

      Διαγραφή
  4. Πολλά από τα όνειρά σου ταιριάζουν με τα δικά μου, πολλά τα απέκτησα φίλε μου καλέ γιατί τα έβαλα σκοπό να τα αποκτήσω. Τις περισσότερες φορές ονειρευόμουν από μόνη μου χωρίς να τα μοιραστώ, για να μην μου αλλάξουν σκέψεις και οράσεις η για να μην πιεστώ! Αφού τα έχω συζητήσει απέξω απέξω για να πάρω ιδέα αν υπάρχει συμφωνία, τα εμφανίζω εκ τετελεσμένου γεγονότος κι ας μου πάρουν χρόνια.

    Τους γείτονες εκτός τις ευγενικές χαιρετούρες εγώ τους κρατώ μακρυά διότι μου αρέσει my privacy, δεν θέλω να μου χτυπούν την πόρτα έτσι και ήρθα, δεν με ενδιαφέρουν τα οικονομικά τους, τα οικογενειακά τους τα κουτσομπολιά τους, εκτός και αν υπάρχει ανάγκη.

    Και η πιο σωστή διαλογή που γράφεις Γιώργο μου είναι του κοντινού Νοσοκομείου. Δυστυχώς λίγοι το σκέπτονται την ώρα της αγοράς και είναι τόσο απαραίτητο όσο το σουπερμάρκετ και ο φούρνος με το ψωμί. Μεγάλοι και παιδιά έχουν τις ίδιες ανάγκες και πρέπει να το έχουμε κοντά.

    Σήμερα βλέπω ότι ανακάλυψες μια regret της ζωής σου, ψάξε για την εύθυμη χήρα να σε ξεσκάσει. Μην πας μακριά ο φίλος σου ο Χριστόφορος την έχει γειτόνισσα..... ελπίζω να είναι και κοκκινομάλλα χι χι χι.

    Πολλά φιλιά και συγνώμη που χάθηκα.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευάκι μου καλό,

    Συμφωνώ με όσα λες. Μόνο στην γειτόνισα του Χριστόφορου διαφωνώ... την έχω δει... Να λέει και κάτι...
    Και όχι πρώτη μου επιλογή οι μελαχρινες. Μετά οι καστανές, μετα οι καστανοκόκκινες ή οι μελαχρινοκόκκινες (auburn hair), oι κοκκινομάλες (χωρίς φακίδες, και τελευταίες οι ξανθιές.

    Έχεις τίποτα κοντά σου να ξενητευτώ ; Καλέ για σπίτια μιλάμε ! ΧΑΧΑΧΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. A! Εσύ τα θέλεις όλα! Και μάλιστα χωρίς κόπο!
    Λοιπόν...εγώ μπορώ να σου βρω ένα, κοντά στην θάλασσα(θα ακούς το νανούρισμα των κυμμάτων της-αντί το γουργούρισμα του ποταμιού, με κήπο που θα σου το προσέχει ο γείτονας κηπουρός με την πόλη κοντά, με νοσοκομείο άψογο αλλά κυρίως με μια κοκκινομάλλα γειτόνισσα που δεν παρεξηγείται καθόλου σε κοπλιμέντα και φλερτ!
    Βέβαια θάχεις καράβι, το οποίο όμως δεν θα χρειάζεται να οδηγείς εσύ!(Μεγάλη υπόθεση αυτό!)
    Αν τα παραπάνω δεν σου κάνουν τότε δυστυχώς θα πρέπει να μεταναστεύσεις στην Εύη η οποία θάχει να σου προτείνει δεκάδες σπίτια κομμένα και ραμμένα στα όνειρά σου! Και φτηνά..σχετικά με τα της Ελλάδας πολύ-πολύ φθηνότερα! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε μανία με τη Σύρο !

      Σε ρεματιά με μελαχρινή έχεις τίποτα ; Να ακούω την μελαχρινή να κελαρύζει (από τη χαρά της) και να την πέφτω (για ύπνο) στη ρεματιά !!

      ΧΑΧΑΧΑ

      Διαγραφή
  7. Α εσύ ζητάς πολλά!
    Ζητάς την γη και καπάκι και τον ουρανό.
    Αν πάντως το αποκτήσεις κάποτε να θυμάσαι ότι
    "τα σπίτια μοιάζουν με τους ανθρώπους που τα κατοικούν".
    Όχι καλέ,δεν το είπα εγώ,άλλως με πολύ μεγαλύτερο IQ από το δικό μου το είπε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΠΟΛΥ μου άρεσε αυτό !!

      Πες μου τώρα από το σπίτι που ζητώ, τι συμπέρασμα βγάζεις για μένα !

      Διαγραφή
    2. Πες μου τι σπίτι θέλεις να σου πω πόσο.....ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΑΚΙΑΣ είσαι!
      Το είπα,δεν κρατήθηκα!
      Μην μου θυμώνεις καλέ!
      Τι άλλο περίμενες από την xristin;
      Εξάλλου και οι ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΑΚΗΔΕΣ μια χαρά άνθρωποι....είμαστε!

      Αλλά μην στεναχωριέσαι!
      Θα μπορούσα να σε χαρακτηρίσω και...... αιθεροβάμονα!
      χα,χα!

      Διαγραφή
    3. Είμαι καλοπερασάκιας !
      Όπως λες είμαστε. Όλοι μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θέλουμε να περνάμε καλά.
      Το τι εννοεί όμως ο κάθε ένας μας "καλά"... εκεί παίζει...

      Πάντως όπως θα είδες χλίδας δεν είμαι ! Ούτε πισίνα κάνω κέφι, ούτε την ακριβή αυτοκινητάρα ή το ζιπ, ούτε την βιλάρα. Ένα ξυλόσπιτο στο δάσος.

      Αιθεροβάμων όχι, ένα όνειρο είναι, το έγραψα στην αρχή. "μη το ψάχνετε αν μπορεί να γίνει" , δε γίνεται, γράφω τι θα ήθελα, όχι τι περιμένω να αποκτήσω.

      Διαγραφή
  8. πουρ μουα?.....

    μία λέξη το ιδανικό μου Σπίτι:


    Τσαντίρι...........


    ;-)))))))

    {αν και το δικό σου το ....θαυμασα!.....}

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν απέχω πολύ όπως βλέπεις. Δεν έβαλα χλίδα.

    Α ρε τσιγγάνα καρδιά....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ποτέ κακό δεν κάνουνε τα όνειρα! αρκεί να μην γίνονται μαράζι...
    απόλαυσα αυτό σου το κείμενο GiP μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εδώ Γιώργο σε όλα συμφωνούμε. Άλλωστε σε τέτοιο και ίσως και πιο "άγριο" περιβάλλον πολύ ειδυλιακό που περιγράφεις και μου αρέσει και μένα έχω ζήσει και το νοσταλγώ ιδιαίτερα.
    Πες μου όμως τώρα! Αν σου χάριζα έναν σκύλο όπως τον περιγράφεις, θα έβγαινες αλήθεια βόλτα μαζί του για περπάτημα; Αν είναι έτσι να πάω να χρεωθώ και αύριο το πρωί να με δεις στα σκαλοπάτια με ένα σκυλί με το λουρί του.
    Τώρα κατάλαβα! Μετά από τόσα χρόνια ο βλάκας δεν είχα καταλάβει Σκύλος σου έλειπε φουκαρά μου...ίσως και η γειτόνισσα! Πονηρέ τύπε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπα... Δεν κάνει σκύλος για εδώ...

      Το δοκίμασα... Δις όπως ξέρεις.

      Για τη γειτόνισα το συζητάμε ! :))

      Διαγραφή
  12. 彡♡` Olá, amigo!

    Consegui ler o texto todo e acredito que o entendi.
    Você descreve um lugar que eu também sonho... mas acho que não existe no mundo real. Morar rodeado de um lindo jardim, perto da natureza e de bons vizinhos com a família? Queria que fosse verdade...

    Lindo dia!
    Bom fim de semana!
    Beijinhos.
    Brasil ♡彡.
    ¸.•°`♥✿⊱╮

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Eu também consegui ler o seu comentário. O programa tradutor ajuda. Obrigado por suas amáveis ​​palavras. Desejo-lhe todos os seus sonhos se tornem realidade!
    Eu sinto você como um bom amigo.
    Muitos beijos!
    Seja bem!
    Aproveite a sua vida!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τέλειο τ'όνειρικό σου σπτιτάκι θέλω και'γω το ίδιο μόνο να'χει στη 1/2 ώρα και μια θάλασσα να ξεχνιέμαι στα κύματά της.
    Επειδή χλωμό το κόβω για μένα τουλάχιστον με θέλεις για γειτόνισσα όχι καλέ για να ρίχνεις πονηριές ματιές να πίνουμε κανένα τσιπουράκι λεω και να λέμε καμιά κουτουράδα άντε και για κηπουρός θα'ρχόμουν:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμμ... Καλή ιδέα !!

      ΑΥΡΙΟ !! Πάω να αγοράσω ένα και για σένα !! :))

      Άντε ένα και για τη ροκόγατα, ένα για την Κάρυ, 5-6 ακόμα για τις υπόλοιπες καλές μου φίλες...
      Το καναμε το χωριό !! Οικισμός "Η καλή Χαρά !"

      ΜΜόνο ένα λότο jack pot να πιάσω μου λείπει και φύγαμε !!

      ΧΑΧΑΧΑ

      Διαγραφή
  15. Καλέ μου φίλε,
    όλα όσα ζητά καλά χρυσά και άγια.
    Και μακάρι να τα αποκτήσεις σήμερα.
    Εγώ όμως διακρίνω μια μικρή πίκρα,σαν να λείπει και κάτι παραπάνω απ' όσα περιέγραψες.
    Θέλω να πιστεύω πως δεν είναι εξ αιτίας της γενικότερης απογοήτευσης που όλοι μας νοιώθουμε.
    Εύχομαι, αν έχεις συγκεκριμενοποιήσει τα όνειρά σου, αυτά να πραγματοποιηθούν τώρα....
    Α!!! και άκου να σου λείπουν τα τσιλιμπουρδίσματα με τη γειτόνισσα των 40 κλπ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Λείπει κάτι και σωστυά το διέκρινες...

    Ο ΧΡΟΝΟΣ !!

    Χρόνος να ξαναμαζέψεις τα κομάτια σου, χρόνος να το ευχαριστηθείς...

    Η γειτόνισα απαραίτητη ! Με τις προδιαγραφές και τις προϋποθέσεις που έβαλα. Μη μου το χαλάς !
    Σκύλος που γαυγίζει δε δαγκώνει (συχνά). Άσε να γαυγίσω, τσάμπα είναι !

    Να είσαι καλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σε σένα δεν αφήνω κανένα αποχαιρετιστήριο σχόλιο!
    Ετσι ...γιατί είμαι θυμωμένη! :P :P :P
    Πάρε κι'ένα μαμουνάτο: :P :P


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλη μου καλή,
      πήρα το μαμουνάτο
      μα περιμένω και φιλί
      βαθύ και δίχως πάτο !

      χαχαχα

      Διαγραφή
  18. Υστερα απο αρκετη απουσια καλοκαιριου περνώ απο τους φιλους να μαθω νεα τους και να ευχηθω για το νεο μηνα.Μακάρι αυτός ο μήνας να είναι όμορφος , γεμάτος με τύχη και πολλά χαμόγελα γιατί χρειαζόμαστε κάθε σταγόνα θετικής ενέργειας!Καλό μας μήνα λοιπόν -καλη εβδομαδα με υγεια πανω απ όλα και καλο φθινοπωρο!
    Οταν χανεις κατι τοτε σιγουρα το αναζητας.Ευχομαι ν αποκτησεις το σπιτι των ονειρων σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Στερνή μου γνώση λέμε συνήθως. Αλλά δεν βαριέσαι, γι' αυτό υπάρχουν τα όνειρα. Για ν'αναπληρώνουμε όσα δεν έχουμε στην πραγματικότητα. Και τώρα έχουμε αρχίσει να ονειρευόμαστε για τα απολύτως αυτονόητα. Πού όνειρα για για τα εντελώς άπιαστα.
    Εσύ που έχεις φαντασία, χρησιμοποίησε την δημιουργικά.
    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Χαίρομαι που μου έγραψες κάτι.

    Να είσαι καλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή