ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

E Ξ Ο Μ Ο Λ Ο Γ Η Σ Η


Γραμμένο την δεκαετία του 80. Επίτηδες δεν το διασκεύασα. Αλλάζουν οι λεπτομέρειες, η ουσία ίδια μένει. Ή γίνεται χειρότερη...


Μη με μαλλώνεις γιατί ξενυχτώ. Με τρέφει η νύχτα... Τη μέρα πρέπει να βγώ από το καβούκι μου και ...παρακολούθα τη συνέχεια μπας και καταλάβεις.


Γεμίζω τα πνευμόνια μου φρέσκο δηλητήριο - από αυτό που έχουν ήδη αρχίσει να ξερνάνε οι καμινάδες του λεκανοπέδιου - και ξεκινώ για τη δουλειά μου.Με το λεωφορείο το γεμάτο αγουροξυπνημένους τσιμπλιάρηδες ή με τ'αυτοκινητάκι μου, ναι αυτό που κατάφερα να αγοράσω με χίλια βάσανα πριν δέκα αιώνες ,τότε που με πείσανε ότι θα με καταξιώσει και θα ανεβάσει το " κατι τίς " μου.

Ετσι ή αλλιώς στοιβάζομαι σε μια στενή λωρίδα άσφαλτου που το παίζει λεωφόρος και σίγουρα δε μας χωρά,βρίζω και εκνευρίζομαι,ψάχνω ήδη θύμα  να ξεσπάσω κι ας μην έχει καλά-καλά περάσει μιά ώρα που ξεκίνησα τη μέρα μου. Πολιτισμένα πράγματα...


Στο δρόμο έχω την πρώτη ενημέρωση. Αν είμαι μ'αυτοκίνητο ανοίγω το ραδιόφωνο - έχει γίνει πολύ " ΙΝ " - αλλιώς ρίχνω μια ματιά στις εφημερίδες, πάνω από την πλάτη του μπροστινού μου στο λεωφορείο ή στα περίπτερα που συναντώ.  Ενημερώνομαι λοιπόν ...  Ενημερώνομαι για το ότι όλοι εξακολουθούν και σήμερα να με περνούν για βλάκα και απλώς τσακώνονται ποιός θα 'χει το δικαίωμα να με στίβει. Ενημερώνομαι για τα όσα έκαναν αυτοί που δεν έπρεπε και για τα όσα δεν έκαναν αυτοί που έπρεπε.Ενημερώνομαι κι απορώ πως πέρασε ακόμα μια μέρα χωρίς να μας πάρει όλους ο διάολος. Χάλασε κι αυτός φαίνεται...


Καλά θα μου πεις, μόνο τέτοια ...ωραία αισθήματα σου γεννούν αυτά που ακούς και βλέπεις ; Οχι βέβαια ! Λένε οι ειδήσεις και για τυχερούς, για νικητές,για επιτυχημένους...Οτι πρέπει δηλαδή για να μπεις μετά στη δουλειά, να αντικρύσεις την " θεία ιεραρχία ",να τη νοιώθεις να ξεσπά όλη τη μέρα πάνω σου και συ, ο πάντα αρκετά χαμηλά,να μη μπορείς να ξεσπάσεις,να βγάλεις και συ τις κακίες και τα κόμπλεξ σου σαν πολιτισμένος άνθρωπος,πουθενά.

Είμαστε βλέπεις τόσο πολλοί εμείς οι μέτριοι και τόσο λίγοι πια οι " από κάτω " μας, που ποιός να προλάβει να τους πρωτοπεριλάβει; "Πυραμίδα" σου λέει μετά οι άλλος με τα οργανογράμματα. Εμένα μου λες ! Δε λένε Ρόμβος καλύτερα !


Και μετά τη δουλειά ; Τώρα μάλιστα. Γυρνάς κάποια ώρα σπίτι σου, λιώμα από την πίεση, ταλαιπωρημένος, βρώμικος, εκνευρισμένος από την ίδια πάντοτε  επανάληψη της πρωϊνής ταλαιπωρίας. Γυρνάς λοιπόν στο σπιτάκι σου και πέφτεις πάνω στα παιδιά σου που σε κυτούν στα μάτια. Περιμένουν να τους πεις τι τρανό έκανες σήμερα, ποιούς κατατρόπωσες και ποιοί σε βραβεύσανε για τα κατορθώματα  σου. Αν πάλι είναι μεγάλα - και αν δε λείπουν - σου γυρνούν την πλάτη με περιφρόνηση και δε σου δίνουν σημασία. Εχουν μάθει πιά και δε σου συγχωρούν... Μόνο
η γυναίκα σου - αν είσαι τυχερός και δουλεύει - δε σ' ενοχλεί. Εχει να σκοτώσει τους δικούς της δράκους, είναι πολύ μπαφιασμένη για ν' ασχοληθεί μαζί σου.


Οταν όμως πέσει η νύχτα... Ολοι πάνε κάποια ώρα να κυνηγήσουν τα όνειρα τους. Μένεις μόνος τότε και ...επιτέλους ανήκεις στον εαυτό σου, τον εξουσιάζεις. Οχι,ποτό,πρέζα και κάθε λογής αργοί θάνατοι δεν είναι λύση. Κάθεσαι αναπαυτικά στην καρέκλα σου, βάζεις αν θες και λίγη μουσική και αφίνεις το μυαλό σου ελεύθερο να ταξιδέψει, ν' αναπολήσει, ν' ανασκευάσει. Οτι θέλεις γίνεσαι,χωρίς να περιμένεις από το ασυνείδητο ή το υποσυνείδητο ή ότι άλλο κρύβουμε τέλος πάντων να διαλλέξει εκείνο, μόλις ο ύπνος σου κλείσει τα βλέφαρα.

Τρανός επιχειρηματίας ,ανίκητος στρατηγός, διάσημος επιστήμονας ή καλλιτέχνης, μεγάλος πολιτικός άνδρας, δεινός εραστής, γιατί όχι; Ολα δικά σου κάθε νύχτα,κανείς δε σε αμφισβητεί. Μόνος με ότι θα'θελες να γίνεις ' και γίνεσαι, μόνος με ότι θα'θελες να νικήσεις 'και το νικάς. Μετά όταν πιά η κούραση σε λυγίσει, πας και συ να βρεις τη λήθη και τα όνειρα όπως οι άλλοι.


Γι' αυτό αγαπώ τη νύχτα.Γεμίζει τις μπαταρίες του κουράγιου μου,αυτές που φροντίζει με τόση επιμέλεια να μου αδειάσει η επόμενη αυγή. Που θα πάει ! σκέφτομαι χίλιες φορές τη μέρα. Σε λίγες ώρες θα'μαι πάλι εγώ που θα μοιράζω όπως θέλει την τράπουλα.

Κι είναι αυτή η γνώση που δεν αφίνει να γίνω άμορφος πολτός όπως τόσοι άλλοι...